Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Rodzaju 2:1-25

2  Tak zostały ukończone niebiosa i ziemia oraz cały ich zastęp.+  I do dnia siódmego Bóg ukończył swą pracę, którą wykonał, i w siódmym dniu zaczął odpoczywać od wszelkiego swego dzieła, którego dokonał.+  I Bóg zaczął błogosławić dzień siódmy i go uświęcać, w nim bowiem odpoczywa od wszelkiego swego dzieła, które Bóg stworzył, aby było uczynione.+  Oto dzieje niebios i ziemi w czasie ich stwarzania, w dniu, w którym Jehowa Bóg uczynił ziemię i niebo.+  A na ziemi nie było jeszcze żadnego krzewu polnego ani jeszcze nie wschodziła żadna roślinność polna, gdyż Jehowa Bóg nie spuścił na ziemię deszczu,+ ani nie było człowieka, by uprawiał rolę.  Ale opar+ unosił się z ziemi i nawilżał całą powierzchnię gruntu.+  I Jehowa Bóg przystąpił do kształtowania człowieka z prochu+ ziemi,+ i tchnął w jego nozdrza dech życia,+ i człowiek stał się duszą żyjącą.+  Ponadto Jehowa Bóg zasadził ogród w Edenie,+ od wschodu, i tam umieścił człowieka, którego ukształtował.+  I Jehowa Bóg sprawił, że wyrosło z ziemi wszelkie drzewo ponętne dla wzroku i dobre, by mieć z niego pokarm, a także drzewo życia+ w środku ogrodu oraz drzewo poznania dobra i zła.+ 10  A z Edenu wypływała rzeka, by nawadniać ogród, stamtąd zaś zaczynała się rozdzielać i tworzyła jakby cztery główne odnogi. 11  Nazwa pierwszej — Piszon; ta okrąża całą ziemię Chawila,+ gdzie jest złoto. 12  A złoto tej ziemi jest dobre.+ Jest tam także żywica bdelium+ i kamień onyks.+ 13  Nazwa zaś drugiej rzeki — Gichon; ta okrąża całą ziemię Kusz. 14  A nazwa trzeciej rzeki — Chiddekel;+ ta płynie na wschód od Asyrii.+ A czwartą rzeką jest Eufrat.+ 15  I Jehowa Bóg wziął człowieka, i umieścił go w ogrodzie Eden,+ aby go uprawiał i o niego dbał.+ 16  I Jehowa Bóg dał też człowiekowi taki nakaz: „Z każdego drzewa ogrodu możesz jeść do syta.+ 17  Ale co do drzewa poznania dobra i zła — z niego nie wolno ci jeść, bo w dniu, w którym z niego zjesz, z całą pewnością umrzesz”.+ 18  I Jehowa Bóg przemówił: „Człowiekowi nie jest dobrze pozostawać samemu. Uczynię dla niego pomoc jako jego uzupełnienie”.+ 19  A Jehowa Bóg kształtował z ziemi wszelkie dzikie zwierzę polne i wszelkie latające stworzenie niebios i zaczął przyprowadzać je do człowieka, żeby zobaczyć, jak nazwie każde z nich; i jak ją człowiek nazwał — każdą duszę żyjącą+ — tak się nazywała.+ 20  Człowiek nadawał więc nazwy wszelkim zwierzętom domowym i latającym stworzeniom niebios, i wszelkiemu dzikiemu zwierzęciu polnemu, ale dla człowieka nie znalazła się żadna pomoc jako jego uzupełnienie. 21  Toteż Jehowa Bóg zesłał na człowieka głęboki sen,+ a gdy on spał, wyjął jedno z jego żeber i potem zasklepił ciało nad tym miejscem. 22  I Jehowa Bóg przystąpił do ukształtowania niewiasty z żebra, które wyjął z człowieka, i przyprowadził ją do człowieka.+ 23  Wtedy człowiek rzekł:„To wreszcie jest kość z moich kościi ciało z mego ciała.+Ta będzie zwana Niewiastą,gdyż wzięta została z mężczyzny”.+ 24  Dlatego mężczyzna opuści ojca i matkę+ i przylgnie do swej żony, i staną się jednym ciałem.+ 25  I oboje, człowiek oraz jego żona, pozostawali nadzy,+ a mimo to się nie wstydzili.+

Przypisy