Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Marka 3:1-35

3  Jeszcze raz wszedł do synagogi, a był tam człowiek z uschłą ręką.+  Oni więc uważnie go obserwowali, by zobaczyć, czy uleczy tego człowieka w sabat — żeby go mogli oskarżyć.+  A on powiedział do człowieka z uschłą ręką: „Podnieś się i chodź na środek”.  Następnie rzekł do nich: „Czy wolno w sabat spełnić dobry uczynek, czy popełnić zły uczynek, duszę wybawić czy zabić?”+ Ale oni milczeli.  A on, rozejrzawszy się po nich z oburzeniem, przejęty smutkiem z powodu niewrażliwości ich serc,+ powiedział do tego człowieka: „Wyciągnij rękę”. I on ją wyciągnął, i jego ręka odzyskała sprawność.+  Wtedy faryzeusze wyszli i wraz z członkami stronnictwa Heroda+ natychmiast zaczęli się przeciwko niemu naradzać, żeby go zgładzić.+  Jezus zaś razem ze swymi uczniami oddalił się ku morzu; a szło za nim wielkie mnóstwo ludzi z Galilei i z Judei.+  Nawet z Jerozolimy i z Idumei, i zza Jordanu oraz z okolic Tyru+ i Sydonu przyszło do niego wielkie mnóstwo ludzi, usłyszawszy, ilu rzeczy dokonywał.  A on powiedział swym uczniom, żeby stale mieli w pogotowiu łódkę, by tłum nie mógł na niego napierać. 10  Uleczył bowiem wielu, tak iż wszyscy, którzy mieli ciężkie dolegliwości, padali na niego, by go dotknąć.+ 11  Nawet duchy nieczyste,+ ilekroć go zobaczyły, upadały przed nim i wołały, mówiąc: „Ty jesteś Synem Bożym”.+ 12  Ale on wiele razy surowo im przykazywał, by go nie ujawniały.+ 13  I wstąpił na górę, i wezwał tych, których chciał,+ i oni poszli do niego.+ 14  I utworzył grupę dwunastu, których też nazwał „apostołami” — żeby z nim pozostali i żeby ich posyłać, aby głosili+ 15  oraz mieli władzę wypędzania demonów.+ 16  A w grupie dwunastu, którą utworzył, byli: Szymon, któremu nadał przydomek Piotr,+ 17  i Jakub, syn Zebedeusza, i Jan, brat Jakuba+ (i nadał im przydomek Boanerges, co znaczy Synowie Gromu), 18  i Andrzej, i Filip, i Bartłomiej, i Mateusz, i Tomasz, i Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, i Szymon Kananejczyk, 19  i Judasz Iskariot, który później go zdradził.+ I wszedł do pewnego domu. 20  Jeszcze raz zebrał się tłum, tak iż oni nawet nie mogli zjeść posiłku.+ 21  Ale gdy o tym usłyszeli jego krewni,+ wyszli, by go pochwycić, bo mówili: „Postradał zmysły”.+ 22  A uczeni w piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, mówili: „Ma Beelzebuba i wypędza demony za sprawą władcy demonów”.+ 23  On więc, przywoławszy ich do siebie, przemówił do nich w przykładach: „Jak może Szatan wypędzać Szatana? 24  Przecież jeśli królestwo podzieli się wewnętrznie, to takie królestwo nie może się ostać;+ 25  i jeśli dom podzieli się wewnętrznie, to taki dom nie zdoła się ostać.+ 26  Także jeśli Szatan powstał sam przeciwko sobie i podzielił się wewnętrznie, to nie może się ostać, lecz zmierza ku końcowi.+ 27  Przecież nikt, kto się dostał do domu siłacza, nie zdoła zagrabić+ jego ruchomości, jeśli najpierw nie zwiąże siłacza; a wtedy ograbi jego dom.+ 28  Zaprawdę wam mówię, iż wszystko zostanie przebaczone synom ludzkim, bez względu na to, jakich grzechów i bluźnierstw by się bluźnierczo dopuścili.+ 29  Jednakże kto by zbluźnił przeciwko duchowi świętemu, ten nie ma przebaczenia na wieki, ale jest winien grzechu wiecznego”.+ 30  Mówili bowiem: „Ma ducha nieczystego”.+ 31  A jego matka i jego bracia+ przyszli i stojąc na zewnątrz, posłali do niego, aby go zawołać.+ 32  Tłum zaś siedział wokół niego, powiedziano mu więc: „Oto twoja matka oraz twoi bracia szukają cię na zewnątrz”.+ 33  Ale on na to rzekł do nich: „Któż jest moją matką i moimi braćmi?”+ 34  I rozejrzawszy się po tych, którzy wokół niego w krąg siedzieli, powiedział: „Oto moja matka i moi bracia!+ 35  Każdy, kto wykonuje wolę Boga, ten jest mi bratem i siostrą, i matką”.+

Przypisy