Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Jozuego 11:1-23

11  A gdy tylko usłyszał o tym Jabin, król Chacoru, posłał do Jobaba, króla Madonu,+ i do króla Szimronu, i króla Achszafu,+  i do królów, którzy byli na północy w górzystym regionie i na pustynnych równinach na południe od Kinneret,+ i w Szefeli,+ i w pasmach górskich Dor+ na zachodzie,  do Kananejczyków+ na wschodzie i na zachodzie oraz do Amorytów+ i Hetytów,+ i Peryzzytów,+ i Jebusytów+ w górzystym regionie, a także do Chiwwitów+ u stóp Hermonu+ w ziemi Micpa.+  Wyruszyli więc, a wraz z nimi wszystkie ich obozy, lud tak liczny jak ziarnka piasku, które są na brzegu morza, takie mnóstwo,+ oraz bardzo dużo koni+ i rydwanów wojennych.  Potem wszyscy ci królowie zebrali się zgodnie z umową i przybyli, i razem stanęli obozem u wód Merom, by walczyć z Izraelem.+  Wtedy Jehowa rzekł do Jozuego: „Nie bój się ich,+ bo jutro mniej więcej w tym czasie dam ich wszystkich Izraelowi zabitych. Ich koniom podetniesz ścięgna,+ a ich rydwany spalisz w ogniu”.+  I Jozue, a z nim wszyscy wojownicy, uderzył na nich znienacka nad wodami Merom, i napadł na nich.  Wówczas Jehowa wydał ich w rękę Izraela,+ a ci bili ich i ścigali aż do ludnego Sydonu+ i Misrefot-Maim,+ i dolinnej równiny Micpe+ na wschodzie; i bili ich, aż żadnego z nich nie pozostawili przy życiu.+  Potem Jozue uczynił z nimi tak, jak Jehowa mu powiedział: ich koniom podciął ścięgna,+ a rydwany spalił w ogniu.+ 10  Ponadto Jozue w tym czasie+ zawrócił i zdobył Chacor,+ a jego króla zabił mieczem,+ gdyż przedtem Chacor było głową wszystkich tych królestw. 11  I każdą duszę, która w nim była, wybili ostrzem miecza, wydając je na zagładę.+ Nie pozostało nic, co oddycha,+ a Chacor spalił ogniem. 12  I wszystkie miasta tych królów oraz wszystkich ich królów Jozue podbił i uśmiercił ostrzem miecza.+ Wydał ich na zagładę,+ tak jak nakazał Mojżesz, sługa Jehowy.+ 13  Tylko żadnego z miast, które stały na swych wzgórzach, Izrael nie spalił — z wyjątkiem samego Chacoru, które Jozue spalił. 14  A cały łup z tych miast i zwierzęta domowe synowie Izraela zagrabili dla siebie.+ Tylko wszystkich ludzi wybili ostrzem miecza, aż ich unicestwili.+ Nie pozostawili nikogo, kto oddychał.+ 15  Jak Jehowa nakazał Mojżeszowi, swemu słudze, tak Mojżesz nakazał Jozuemu+ i tak Jozue uczynił. Nie opuścił nawet słowa z tego wszystkiego, co Jehowa nakazał Mojżeszowi.+ 16  I Jozue zaczął zajmować całą tę ziemię: górzysty region i cały Negeb+ oraz całą ziemię Goszen+ i Szefelę,+ i Arabę+ oraz górzysty region Izraela i jego Szefelę,+ 17  od góry Chalak,+ która wznosi się w stronę Seiru,+ i aż do Baal-Gad+ na dolinnej równinie Libanu u stóp góry Hermon,+ i pojmał wszystkich ich królów, i zadając im ciosy, uśmiercał ich.+ 18  Przez wiele dni Jozue toczył wojnę ze wszystkimi tymi królami. 19  Nie było miasta, które by zawarło pokój z synami Izraela, oprócz Chiwwitów+ mieszkających w Gibeonie.+ Wszystkie inne zajęli po stoczeniu wojny.+ 20  Jehowa bowiem pozwolił ich sercom zaciąć się w uporze,+ tak by wypowiedzieli wojnę Izraelowi, żeby mógł ich przeznaczyć na zagładę, by nie dostąpili łaski,+ ale żeby ich unicestwił, tak jak Jehowa nakazał Mojżeszowi.+ 21  Ponadto w tymże czasie Jozue poszedł i wytracił Anakitów+ z górzystego regionu, z Hebronu, z Debiru, z Anabu+ i z całego górzystego regionu Judy, i z całego górzystego regionu Izraela.+ Jozue wydał ich na zagładę wraz z ich miastami.+ 22  Żaden z Anakitów nie pozostał w ziemi synów Izraela. Pozostali+ tylko w Gazie,+ w Gat+ i w Aszdodzie.+ 23  Jozue zajął więc całą tę ziemię, zgodnie ze wszystkim, co Jehowa obiecał Mojżeszowi,+ i dał ją Jozue w dziedzictwo Izraelowi stosownie do ich działów, według ich plemion.+ I ziemia ta nie była niepokojona wojną.+

Przypisy