Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Jeremiasza 51:1-64

51  Tak rzekł Jehowa: „Oto wzbudzam przeciw Babilonowi+ i przeciw mieszkańcom Leb-Kamaj niszczycielski wiatr;+  i poślę do Babilonu przewiewaczy, którzy go odwieją i ogołocą jego ziemię;+ bo w dniu nieszczęścia zewsząd będą przeciw niemu.+  „Niech napinający swój łuk go nie napina.+ I niech nikt nie powstaje w swym pancerzu. „I nie okazujcie współczucia jego młodzieńcom.+ Wydajcie na zagładę całe jego wojsko.+  I padną pozabijani w kraju Chaldejczyków,+ a poprzebijani — na jego ulicach.+  „Bo Izrael i Juda+ nie owdowieli po swym Bogu, po Jehowie Zastępów.+ Bo ziemia tamtych jest w oczach Świętego Izraela pełna winy.+  „Uciekajcie spośród Babilonu+ i niech każdy ocali swą duszę.+ Nie pozbawiajcie się życia z powodu jego przewinienia.+ Jest to bowiem czas pomsty należącej do Jehowy.+ Istnieje sposób traktowania, jakim on mu odpłaci.+  Babilon był w ręku Jehowy złotym kielichem,+ upijającym całą ziemię.+ Z jego wina piły narody.+ Dlatego narody postępują jak szalone.+  Babilon nagle upadł, tak iż się rozbił.+ Wyjcie nad nim.+ Weźcie balsam na jego boleść.+ Może zostanie uzdrowiony”.  „Bylibyśmy uzdrowili Babilon, lecz nie został uzdrowiony. Zostawcie go+ i chodźmy każdy do swej ziemi.+ Bo jego sąd dosięgnął aż do niebios i został wyniesiony do chmurnego nieba.+ 10  Jehowa ukazał nam prawe czyny.+ Chodźcie i opowiedzmy na Syjonie o dziele Jehowy, naszego Boga”.+ 11  „Wypolerujcie strzały.+ Napełnijcie okrągłe tarcze. Jehowa pobudził ducha królów Medów,+ gdyż jego zamysł jest przeciw Babilonowi,+ by go obrócić w ruinę. Bo jest to pomsta Jehowy, pomsta za jego świątynię.+ 12  Podnieś sygnał przeciw murom Babilonu.+ Umocnij straż.+ Postaw strażników. Przygotuj czyhających w zasadzce.+ Bo Jehowa zarówno powziął zamysł, jak i uczyni to, co zapowiedział przeciw mieszkańcom Babilonu”.+ 13  „Kobieto przebywająca na obfitych wodach,+ obfitująca w skarby,+ nadszedł twój koniec, miara+ twego ciągnięcia zysku.+ 14  Jehowa Zastępów przysiągł na własną duszę:+ ‚Napełnię cię ludźmi jak szarańczami+ i śpiewnie nad tobą wykrzykną’.+ 15  On jest Tym, który utworzył ziemię swą mocą,+ Tym, który żyzną krainę utwierdził+ swoją mądrością,+ oraz Tym, który swym zrozumieniem+ rozpostarł niebiosa.+ 16  Głosem swym wywołuje grzmot wód w niebiosach, sprawia też, że para wznosi się z krańca ziemi.+ Uczynił kanały dla deszczu+ i sprowadza wiatr ze swych składnic. 17  Każdy człowiek zachowywał się zbyt nierozumnie, by cokolwiek wiedzieć.+ Każdy, kto wykonuje przedmioty z metalu, zawstydzi się z powodu rzeźbionego wizerunku;+ bo jego lany posąg jest fałszem+ i w tych rzeczach nie ma ducha.+ 18  Są marnością,+ dziełem wartym śmiechu.+ Znikną, gdy zostanie na nie zwrócona uwaga.+ 19  „Nie taki jest Dział Jakuba,+ on bowiem jest Twórcą wszystkiego,+ nawet laską swego dziedzictwa.+ Imię jego — Jehowa Zastępów”.+ 20  „Tyś dla mnie maczugą, orężem wojennym;+ i tobą roztrzaskam narody, tobą też obrócę w ruinę królestwa. 21  I tobą roztrzaskam konia i jego jeźdźca, i tobą roztrzaskam rydwan wojenny i tego, kto na nim jeździ.+ 22  I tobą roztrzaskam mężczyznę oraz kobietę, i tobą roztrzaskam starca oraz chłopca, i tobą roztrzaskam młodzieńca oraz dziewicę. 23  I tobą roztrzaskam pasterza oraz jego stado, i tobą roztrzaskam rolnika oraz jego zaprzęg, i tobą roztrzaskam namiestników oraz pełnomocnych zwierzchników. 24  I odpłacę Babilonowi oraz wszystkim mieszkańcom Chaldei za wszelką ich niegodziwość, której dopuścili się na Syjonie, i to na waszych oczach”+ — brzmi wypowiedź Jehowy. 25  „Oto jestem przeciw tobie,+ niszczycielska góro+ — brzmi wypowiedź Jehowy — ty, która doprowadzasz do ruiny całą ziemię;+ i wyciągnę rękę przeciw tobie, i odtoczę cię od urwistych skał, i uczynię z ciebie wypaloną górę”.+ 26  „I nie będą brać z ciebie kamienia na narożnik ani kamienia na fundamenty,+ gdyż staniesz się bezludnymi pustkowiami po czas niezmierzony”+ — brzmi wypowiedź Jehowy. 27  „Podnieście w kraju sygnał.+ Zadmijcie w róg pośród narodów. Uświęćcie+ przeciw niemu narody. Wezwijcie przeciw niemu królestwa Ararat,+ Minni i Aszkenaz.+ Ustanówcie przeciw niemu tego, kto werbuje. Sprawcie, żeby konie+ wyruszyły jak szczeciniaste szarańcze. 28  Uświęćcie przeciw niemu narody, królów Medii,+ jej namiestników i wszystkich jej pełnomocnych zwierzchników oraz całą krainę pod panowaniem każdego z nich. 29  I niech ziemia się zakołysze i dozna dotkliwego bólu,+ bo przeciw Babilonowi powstały myśli Jehowy, by z ziemi babilońskiej uczynić dziwowisko, bez żadnego mieszkańca.+ 30  „Mocarze Babilonu przestali walczyć. Siedzieli w umocnionych miejscach. Ich potęga wyschła.+ Zniewieścieli.+ Jego siedziby zostały podpalone. Jego zasuwy zostały połamane.+ 31  „Jeden biegacz biegnie na spotkanie drugiemu biegaczowi i jeden zwiastun na spotkanie drugiemu zwiastunowi,+ by powiadomić króla Babilonu, że jego miasto zostało zdobyte z każdego końca+ 32  i że brody zostały zajęte,+ a papirusowe łodzie spalono ogniem, wojownicy zaś zatrwożyli się”.+ 33  Oto bowiem, co rzekł Jehowa Zastępów, Bóg Izraela: „Córa babilońska jest podobna do klepiska.+ Nastał czas, by ją udeptać. Jeszcze krótka chwila, a nadejdzie dla niej czas żniwa”.+ 34  „Nebukadreccar, król Babilonu, pożarł mnie;+ wprawił mnie w zamieszanie. Postawił mnie jak puste naczynie. Połknął mnie jak wielki wąż;+ napełnił swój brzuch moimi smakołykami. Spłukał mnie. 35  ‚Gwałt zadany mnie i mojemu ciału niech spadnie na Babilon!’ — powie mieszkanka Syjonu.+ ‚A moja krew niech spadnie na mieszkańców Chaldei!’ — powie Jerozolima”.+ 36  Dlatego tak rzekł Jehowa: „Oto ja prowadzę twoją sprawę sądową+ i wywrę pomstę za ciebie.+ I wysuszę jego morze, i sprawię, że jego studnie wyschną.+ 37  I Babilon stanie się kupą kamieni,+ legowiskiem szakali,+ dziwowiskiem i czymś, nad czym się gwiżdże, bez żadnego mieszkańca.+ 38  Wszyscy razem będą ryczeć jak młode grzywiaste lwy. Pomrukiwać będą jak lwie szczenięta”. 39  „Gdy się rozgrzeją, przygotuję ich uczty i upiję ich, żeby się wielce radowali;+ i zasną snem po czas niezmierzony, z którego się nie zbudzą”+ — brzmi wypowiedź Jehowy. 40  „Sprowadzę ich w dół jak barany na rzeź, jak barany wraz z kozłami”.+ 41  „Jakże Szeszak został zdobyty+ i jakże Chwała całej ziemi jest pojmana!+ Jakże Babilon stał się dziwowiskiem pośród narodów!+ 42  Morze podniosło się nad Babilon. Mnóstwem jego fal został zakryty.+ 43  Jego miasta stały się dziwowiskiem, ziemią bezwodną i pustynną równiną.+ Nikt nie będzie w nich mieszkał jak w kraju i nie będzie przez nie przechodził żaden syn ludzki.+ 44  I zwrócę uwagę na Bela+ w Babilonie, i wyciągnę mu z paszczy to, co połknął.+ I narody już nie będą do niego napływać.+ Również mur Babilonu upadnie.+ 45  „Wyjdźcie spośród niego, mój ludu,+ i niech każdy ocali swą duszę+ od płonącego gniewu Jehowy.+ 46  W przeciwnym razie bowiem wasze serce będzie bojaźliwe+ i zlękniecie się z powodu wieści, którą będzie się słyszeć w tej ziemi. I w jednym roku nadejdzie ta wieść, a potem w następnym roku będzie ta wieść i gwałt na ziemi, i władca przeciw władcy. 47  Oto więc nadchodzą dni, a zwrócę uwagę na ryte wizerunki Babilonu;+ i cała jego kraina się zawstydzi, a wszyscy jego pobici padną pośród niego.+ 48  „Wtedy niebiosa i ziemia oraz wszystko, co w nich jest, wydadzą radosne okrzyki nad Babilonem,+ bo z północy nadciągną ku niemu łupieżcy”+ — brzmi wypowiedź Jehowy. 49  „Babilon sprawił nie tylko to, że padli pobici Izraela,+ lecz także w Babilonie padali pobici z całej ziemi.+ 50  „Wy, którzyście ocaleli od miecza, idźcie. Nie zatrzymujcie się.+ Z daleka pamiętajcie o Jehowie+ i niech Jerozolima przyjdzie wam do serca”.+ 51  „Zostaliśmy zawstydzeni,+ bo usłyszeliśmy zniewagę.+ Upokorzenie okryło nasze oblicza,+ gdyż obcy nadciągnęli przeciw świętym miejscom domu Jehowy”.+ 52  „Oto więc nadchodzą dni — brzmi wypowiedź Jehowy — a zwrócę uwagę na jego ryte wizerunki+ i po całej jego krainie jęczeć będzie przebity”.+ 53  „Choćby nawet Babilon wstąpił do niebios+ i choćby nawet wyżynę swej siły uczynił niedostępną,+ łupieżcy ode mnie dosięgną go”+ — brzmi wypowiedź Jehowy. 54  „Słuchajcie! Oto krzyk z Babilonu+ i wielka klęska z ziemi Chaldejczyków,+ 55  bo Jehowa łupi Babilon i zgładzi z niego potężny głos,+ a ich fale będą huczeć jak wiele wód.+ Rozlegnie się zgiełk ich głosu. 56  Bo wyruszy na niego, na Babilon, łupieżca+ i zdobyci zostaną jego mocarze.+ Ich łuki zostaną roztrzaskane,+ bo Jehowa jest Bogiem odpłat.+ Niewątpliwie odpłaci.+ 57  I upiję+ jego książąt i jego mędrców, jego namiestników i jego pełnomocnych zwierzchników, jak również jego mocarzy, i zasną snem po czas niezmierzony, z którego się nie zbudzą”+ — brzmi wypowiedź Króla,+ którego imię Jehowa Zastępów.+ 58  Oto, co rzekł Jehowa Zastępów: „Mur Babilonu, chociaż szeroki, niechybnie zostanie zburzony;+ a jego bramy, chociaż wysokie, zostaną podpalone ogniem.+ Ludy będą się mozolić po prostu na darmo,+ a grupy narodowościowe po prostu dla tego ognia;+ i wręcz się zamęczą”. 59  Słowo, które prorok Jeremiasz nakazał Serajaszowi, synowi Neriasza,+ syna Machsejasza,+ gdy poszedł z Sedekiaszem, królem Judy, do Babilonu w czwartym roku jego królowania; a Serajasz był kwatermistrzem. 60  I Jeremiasz zaczął w jednej księdze+ zapisywać wszelkie nieszczęście, które miało przyjść na Babilon, wszystkie te słowa napisane przeciw Babilonowi. 61  Ponadto Jeremiasz powiedział do Serajasza: „Gdy tylko przybędziesz do Babilonu i go ujrzysz, przeczytaj na głos wszystkie te słowa.+ 62  I powiedz: ‚Jehowo, sam się wypowiadałeś przeciw temu miejscu, by je zgładzić, tak żeby nie było w nim żadnego mieszkańca+ ani człowieka, ani nawet zwierzęcia domowego, lecz żeby się stał bezludnym pustkowiem po czas niezmierzony’. 63  A gdy dokończysz czytania tej księgi, przywiążesz do niej kamień i rzucisz ją w środek Eufratu.+ 64  I powiesz: ‚Oto, jak Babilon utonie i nigdy się nie podniesie z powodu nieszczęścia, które na niego sprowadzam;+ a oni się zamęczą’”.+ Dotąd słowa Jeremiasza.

Przypisy