Przejdź do zawartości

Przejdź do wewnętrznego menu

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

polski

Biblia w Internecie | PISMO ŚWIĘTE W PRZEKŁADZIE NOWEGO ŚWIATA

Jana 5:1-47

5  Potem było święto+ Żydów i Jezus udał się do Jerozolimy.  A w Jerozolimie jest przy bramie owczej+ sadzawka zwana po hebrajsku Betzata, z pięcioma kolumnadami.  Leżało w nich mnóstwo chorych, ślepych, kulawych oraz mających uschłe członki ciała.  ——  A był tam pewien człowiek złożony chorobą od trzydziestu ośmiu lat.  Widząc go leżącego i wiedząc, że on już długi czas choruje,+ Jezus powiedział do niego: „Czy chcesz wyzdrowieć?”+  Chory mu odpowiedział: „Panie, nie mam człowieka, który by mnie wniósł do sadzawki, gdy woda się poruszy; a kiedy ja przychodzę, inny schodzi przede mną”.  Jezus powiedział do niego: „Wstań, weź swoje nosze i chodź”.+  Wtedy ów człowiek natychmiast wyzdrowiał i wziął swoje nosze, i zaczął chodzić. A tego dnia był sabat.+ 10  Żydzi odezwali się więc do uleczonego: „Jest sabat i nie wolno+ ci nosić tych noszy”. 11  Ale on im odpowiedział: „Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: ‚Weź swoje nosze i chodź’”. 12  Zapytali go: „Kto jest tym człowiekiem, który ci powiedział: ‛Weź je i chodź’?” 13  Lecz uzdrowiony nie wiedział, kto to był, bo Jezus się usunął, gdyż w tym miejscu był tłum. 14  Potem Jezus spotkał go w świątyni i rzekł do niego: „Oto wyzdrowiałeś. Już nie grzesz, żeby cię nie spotkało coś gorszego”. 15  Człowiek ten odszedł i powiedział Żydom, że to Jezus go uzdrowił. 16  Toteż Żydzi zaczęli prześladować+ Jezusa, ponieważ czynił to w sabat. 17  On zaś im odpowiedział: „Ojciec mój działa aż dotąd i ja działam”.+ 18  Właśnie dlatego Żydzi od tej chwili tym bardziej usiłowali go zabić,+ ponieważ nie tylko naruszał sabat, ale też nazywał Boga swoim Ojcem,+ czyniąc się równym+ Bogu. 19  Na to Jezus odezwał się do nich: „Zaprawdę, zaprawdę wam mówię: Syn nie może nic uczynić z własnej inicjatywy, lecz tylko to, co widzi, że czyni Ojciec.+ Cokolwiek bowiem Ten czyni, podobnie czyni również Syn. 20  Gdyż Ojciec kocha Syna+ i pokazuje mu wszystko, co sam czyni, i pokaże mu dzieła większe niż te, żebyście się dziwili.+ 21  Bo jak Ojciec wskrzesza umarłych i ich ożywia,+ tak też Syn ożywia tych, których chce.+ 22  Ojciec bowiem w ogóle nikogo nie sądzi, lecz wszelkie sądzenie powierzył Synowi,+ 23  aby wszyscy szanowali Syna,+ tak jak szanują Ojca. Kto nie szanuje Syna, ten nie szanuje Ojca, który go posłał.+ 24  Zaprawdę, zaprawdę wam mówię: Kto słyszy moje słowo i wierzy temu, który mnie posłał, ten ma życie wieczne+ i nie idzie na sąd, lecz przeszedł ze śmierci do życia.+ 25  „Zaprawdę, zaprawdę wam mówię: Nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy umarli+ usłyszą głos+ Syna Bożego, a ci, którzy usłuchają, będą żyli.+ 26  Bo jak Ojciec ma życie sam w sobie,+ tak też dał Synowi, aby miał życie sam w sobie.+ 27  I dał mu władzę sądzenia,+ gdyż jest on Synem Człowieczym.+ 28  Nie dziwcie się temu, ponieważ nadchodzi godzina, w której wszyscy w grobowcach pamięci+ usłyszą jego głos 29  i wyjdą: ci, którzy czynili to, co dobre, na zmartwychwstanie życia;+ ci, którzy się dopuszczali tego, co podłe, na zmartwychwstanie sądu.+ 30  Ja nie mogę nic uczynić z własnej inicjatywy; sądzę tak, jak słyszę, a sąd mój jest prawy,+ ponieważ nie szukam własnej woli, lecz woli+ tego, który mnie posłał. 31  „Jeżeli ja sam świadczę+ o sobie, świadectwo moje nie jest prawdziwe.+ 32  Jest ktoś inny, kto o mnie świadczy, i wiem, że świadectwo, które on składa+ o mnie, jest prawdziwe. 33  Wyście wysłali ludzi do Jana, a on dał świadectwo prawdzie.+ 34  Ja jednak nie przyjmuję świadectwa od człowieka, lecz mówię to, abyście zostali wybawieni.+ 35  Człowiek ten był lampą płonącą i świecącą, a wy przez krótki czas chcieliście wielce się radować w jego świetle.+ 36  Ale ja mam świadectwo większe niż Janowe, bo już same dzieła, które mój Ojciec wyznaczył mi do wykonania, właśnie te dzieła, które czynię,+ świadczą o mnie, że wysłał mnie Ojciec. 37  Także Ojciec, który mnie posłał, sam złożył o mnie świadectwo.+ Ani jego głosu nigdy nie słyszeliście, ani nie widzieliście jego postaci;+ 38  i jego słowo w was nie pozostaje, gdyż nie wierzycie temu, którego on wysłał. 39  „Badacie Pisma,+ ponieważ myślicie, że dzięki nim będziecie mieć życie wieczne, a właśnie one świadczą o mnie.+ 40  A jednak nie chcecie przyjść do mnie, żeby mieć życie.+ 41  Chwały od ludzi nie przyjmuję,+ 42  ale dobrze wiem, że nie macie w sobie miłości do Boga.+ 43  Ja przyszedłem w imieniu mego Ojca,+ lecz mnie nie przyjmujecie; gdyby ktoś przybył we własnym imieniu, przyjęlibyście go. 44  Jak możecie wierzyć, skoro przyjmujecie chwałę+ jeden od drugiego, a nie szukacie chwały, która jest od jedynego Boga?+ 45  Nie myślcie, że ja chcę was oskarżać przed Ojcem; jest ktoś, kto was oskarża — Mojżesz,+ w którym wy pokładacie nadzieję. 46  Doprawdy, gdybyście wierzyli Mojżeszowi, wierzylibyście mnie, bo on pisał o mnie.+ 47  Ale jeśli nie wierzycie jego pismom,+ to jakże uwierzycie moim wypowiedziom?”

Przypisy