Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Dzieje 28:1-31

28  A gdyśmy dotarli w bezpieczne miejsce, dowiedzieliśmy się, że wyspa zwie się Malta.+  Jej obcojęzyczni mieszkańcy okazali nam niezwykłą ludzką życzliwość,+ gdyż rozpaliwszy ognisko, przyjęli nas wszystkich, by nam pomóc, bo padał deszcz i było zimno.+  Lecz gdy Paweł zebrał wiązkę chrustu i położył ją na ogień, pod wpływem gorąca wypełzła żmija i uczepiła się jego ręki.  Kiedy ci obcojęzyczni mieszkańcy ujrzeli jadowite stworzenie wiszące u jego ręki, zaczęli mówić jeden do drugiego: „Ten człowiek na pewno jest mordercą, a chociaż uszedł cało z morza, mściwa sprawiedliwość nie pozwoliła, by dalej żył”.  On jednak strząsnął to jadowite stworzenie w ogień i nie doznał żadnej szkody.+  A oni się spodziewali, że dostanie zapalenia i spuchnie lub nagle padnie martwy. Kiedy odczekali dłuższą chwilę i zobaczyli, że nie stała mu się żadna krzywda, zmienili zdanie i zaczęli mówić, że jest bogiem.+  W pobliżu tego miejsca miał swe ziemie naczelnik wyspy, imieniem Publiusz; ten przyjął nas gościnnie i przez trzy dni życzliwie podejmował.  A zdarzyło się, że ojciec Publiusza leżał dręczony gorączką i czerwonką; Paweł poszedł do niego i pomodliwszy się, włożył na niego ręce+ i go uzdrowił.+  Po tym wydarzeniu pozostali ludzie na wyspie, którzy byli dotknięci chorobami, również zaczęli do niego przychodzić i dostępowali uleczenia.+ 10  Oni też w dowód szacunku wręczyli nam wiele darów, a gdy odpływaliśmy, nałożyli nam tego, czegośmy potrzebowali. 11  W trzy miesiące później odpłynęliśmy statkiem aleksandryjskim,+ który przezimował na wyspie, a miał figurę dziobową „Synowie Zeusa”. 12  I zawinąwszy do portu w Syrakuzach, zatrzymaliśmy się tam trzy dni, 13  stamtąd zaś popłynęliśmy łukiem i przybyliśmy do Regium. A w dzień później podniósł się wiatr południowy i nazajutrz dotarliśmy do Puteoli. 14  Tam znaleźliśmy braci i daliśmy się uprosić, żeby z nimi pozostać siedem dni; i w ten sposób zbliżaliśmy się do Rzymu. 15  Stamtąd bracia, usłyszawszy wiadomość o nas, wyszli nam na spotkanie aż do Rynku Appiusza i do Trzech Gospód, a Paweł, gdy ich ujrzał, podziękował Bogu i nabrał odwagi.+ 16  Kiedy w końcu weszliśmy do Rzymu, pozwolono+ Pawłowi zamieszkać osobno z żołnierzem, który go strzegł. 17  Jednakże w trzy dni później zwołał on przedniejszych Żydów. Kiedy się zgromadzili, przemówił do nich: „Mężowie, bracia, mimo iż nie uczyniłem nic wbrew ludowi ani zwyczajom naszych praojców,+ to jednak zostałem jako więzień wydany z Jerozolimy w ręce Rzymian.+ 18  Ci zaś po przesłuchaniu+ pragnęli mnie zwolnić,+ ponieważ nie było powodu, by mnie skazać na śmierć.+ 19  A gdy Żydzi dalej mówili przeciw temu, byłem zmuszony odwołać się+ do Cezara, ale nie jakobym miał o coś oskarżyć mój naród. 20  Właśnie dlatego bardzo prosiłem, żeby was zobaczyć i do was przemówić, bo z powodu nadziei+ Izraela jestem opasany tym łańcuchem”.+ 21  Rzekli do niego: „Ani nie otrzymaliśmy z Judei listów w twej sprawie, ani żaden z przybyłych braci nie doniósł lub nie opowiedział o tobie nic niegodziwego. 22  My zaś uważamy za właściwe, żeby od ciebie usłyszeć, co myślisz, bo doprawdy wiadomo nam o tej sekcie,+ że wszędzie się mówi przeciwko niej”.+ 23  Wyznaczywszy mu dzień, jeszcze liczniej przyszli do niego na kwaterę. A on wyjaśniał im sprawę, od rana do wieczora dając dokładne świadectwo o królestwie Bożym+ i przekonując ich co do Jezusa zarówno na podstawie Prawa Mojżeszowego,+ jak i Proroków.+ 24  I niektórzy uwierzyli+ w to, co było mówione, inni zaś nie wierzyli.+ 25  A ponieważ nie byli ze sobą zgodni, zaczęli odchodzić, Paweł zaś wypowiedział tę jedną uwagę: „Duch święty trafnie rzekł waszym praojcom przez proroka Izajasza, 26  mówiąc: ‚Idź do tego ludu i powiedz: „Słysząc, będziecie słyszeć, lecz na pewno nie zrozumiecie, i patrząc, będziecie patrzeć, lecz na pewno nie ujrzycie.+ 27  Bo serce tego ludu stało się nieczułe i uszami swymi usłyszeli, lecz nie zareagowali, i zamknęli swe oczy, żeby czasem nie widzieć swymi oczami i nie słyszeć swymi uszami, i nie zrozumieć swym sercem, i nie zawrócić, i żebym ich nie uzdrowił”’.+ 28  Dlatego niech wam to będzie wiadome, że narzędzie, przez które Bóg wybawia, zostało posłane do narodów;+ one na pewno go posłuchają”.+ 29  —— 30  I całe dwa lata pozostawał w wynajętym przez siebie domu,+ i życzliwie przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili, 31  głosząc im królestwo Boże i z największą swobodą mowy,+ bez przeszkód, nauczając o tym, co dotyczy Pana Jezusa Chrystusa.

Przypisy