Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Wyjścia 1:1-22

1  A oto imiona synów Izraela, którzy przybyli z Jakubem do Egiptu; przybył każdy mężczyzna ze swymi domownikami:+  Ruben,+ Symeon,+ Lewi+ i Juda,+  Issachar,+ Zebulon+ i Beniamin,+  Dan+ i Naftali,+ Gad+ i Aszer.+  I wszystkich dusz, które wyszły z bioder+ Jakuba, było siedemdziesiąt dusz, lecz Józef był już w Egipcie.+  W końcu umarł Józef,+ jak również wszyscy jego bracia i całe to pokolenie.  A synowie Izraela stali się płodni, tak iż zaroiło się od nich; i wciąż się pomnażali, i potężnieli w tak niezwykłej mierze, iż kraj się nimi napełnił.+  Z czasem zaczął panować nad Egiptem nowy król, nie znający Józefa.+  I przemówił do swego ludu: „Oto lud synów Izraela jest liczniejszy i potężniejszy niż my.+ 10  Nuże, postąpmy z nimi roztropnie,+ żeby czasem się ich nie namnożyło i doszłoby do tego, że gdyby zaskoczyła nas wojna, oni też mogliby dołączyć do tych, którzy nas nienawidzą, i walczyć przeciwko nam, i odejść z kraju”. 11  Ustanowiono więc dla nich przełożonych nad robotami przymusowymi, aby ich ciemiężyć, gdy będą nosili ciężary;+ i zaczęli budować miasta na spichlerze dla faraona, mianowicie Pitom oraz Raamses.+ 12  Ale im bardziej byli ciemiężeni, tym bardziej się pomnażali i tym bardziej się rozprzestrzeniali, tak iż z powodu synów Izraela ogarnął tamtych okropny strach.+ 13  Toteż Egipcjanie zmusili synów Izraela do robót niewolniczych, tyranizując ich.+ 14  I uprzykrzali im życie ciężką niewolniczą pracą przy zaprawie glinianej+ i cegłach oraz wszelką niewolniczą pracą w polu+ — wszelką niewolniczą pracą, w której ich wykorzystywano jako tyranizowanych niewolników.+ 15  Później król Egiptu rzekł do hebrajskich położnych,+ z których jedna miała na imię Szifra, drugiej zaś było na imię Pua, 16  wręcz posunął się do tego, że powiedział: „Kiedy pomagacie Hebrajkom rodzić i widzicie je na stołku położniczym, jeżeli to jest syn, uśmierćcie go; ale jeśli córka, to ma pozostać przy życiu”. 17  Jednakże położne bały się prawdziwego Boga+ i nie czyniły, jak im powiedział król Egiptu,+ lecz zostawiały chłopczyków przy życiu.+ 18  Po pewnym czasie król Egiptu wezwał te położne i powiedział do nich: „Dlaczego to czyniłyście, że zostawiałyście chłopczyków przy życiu?”+ 19  Położne zaś rzekły do faraona: „Gdyż Hebrajki nie są takie jak kobiety egipskie. Ponieważ są żywotne, rodzą, zanim zdąży do nich przyjść położna”. 20  Przeto Bóg wyświadczał dobro położnym;+ lud zaś stawał się coraz liczniejszy i bardzo potężniał. 21  A ponieważ położne te bały się prawdziwego Boga, on później obdarzył je rodzinami.+ 22  W końcu faraon nakazał całemu swemu ludowi, mówiąc: „Każdego nowo narodzonego syna macie wrzucić do Nilu, lecz każdą córkę macie pozostawić przy życiu”.+

Przypisy