Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Kapłańska 6:1-30

6  I Jehowa odezwał się do Mojżesza, mówiąc:  „Jeśli ktoś, jakaś dusza, grzeszy tym, że postępuje niewiernie wobec Jehowy+ i zwodzi+ swego towarzysza w związku z czymś powierzonym jego pieczy lub oddanym w jego rękę na przechowanie,+ lub zrabowanym albo że oszukuje swego towarzysza+  lub jeśli znajduje coś zgubionego+ i w tym zwodzi oraz przysięga fałszywie+ co do jakiejkolwiek ze wszystkich rzeczy, które człowiek może uczynić, grzesząc wskutek tego,  to jeśli zgrzeszy i zawini,+ ma zwrócić rzecz zrabowaną, którą zrabował, lub rzecz wymuszoną, którą oszukańczo zagarnął, lub rzecz powierzoną jego pieczy, która została mu powierzona, lub rzecz zgubioną, którą znalazł,  lub w ogóle wszystko, co do czego przysiągł fałszywie, i da za to pełne odszkodowanie,+ i doda do tego jedną piątą. Temu, do kogo to należy, da to w dniu, w którym udowodniono jego winę.  Do kapłana zaś jako dar ofiarny za przewinienie przyprowadzi dla Jehowy zdrowego barana+ z trzody, zgodnie z szacunkową wartością, stanowiącego dar ofiarny za przewinienie.+  A kapłan dokona za niego przebłagania+ przed Jehową; i zostanie mu przebaczone to wszystko, czym ściągnął na siebie winę”.  I Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza, mówiąc:  „Nakaż Aaronowi oraz jego synom, mówiąc: ‚Oto prawo dotyczące całopalenia:+ Całopalenie będzie na palenisku na ołtarzu przez całą noc aż do rana i ogień ołtarza będzie w nim zapalony. 10  A kapłan przyodzieje się w oficjalny strój lniany+ i włoży na swe ciało lnianą bieliznę dolną.+ Potem zbierze tłusty popiół+ z całopalenia, które ogień spala na ołtarzu, i wysypie go obok ołtarza. 11  I zdejmie swe szaty,+ a włoży inne szaty i wyniesie tłusty popiół na czyste miejsce poza obozem.+ 12  Na ołtarzu stale będzie płonął ogień. Nie może zgasnąć. A każdego ranka kapłan zapali na nim drewno+ i ułoży nad nim całopalenie, i zamieni nad nim w dym kawałki tłuszczu ofiary współuczestnictwa.+ 13  Na ołtarzu ustawicznie będzie płonął ogień.+ Nie może zgasnąć. 14  „‚A oto prawo dotyczące ofiary zbożowej:+ Wy, synowie Aarona, złóżcie ją przed obliczem Jehowy, z przodu ołtarza. 15  I jeden z nich nabierze całą garścią trochę wybornej mąki stanowiącej ofiarę zbożową i trochę oliwy oraz całą wonną żywicę, która jest na ofierze zbożowej, i zamieni to w dym na ołtarzu jako kojącą woń, jako przypomnienie+ dla Jehowy. 16  A co z tego pozostanie, zje Aaron oraz jego synowie.+ Będzie to jedzone w świętym miejscu jako przaśniki.+ Będą to jedli na dziedzińcu namiotu spotkania. 17  Nie należy tego piec z niczym, co zawiera zakwas.+ Dałem to jako ich dział z ofiar ogniowych.+ Jest to coś szczególnie świętego,+ jak dar ofiarny za grzech i jak dar ofiarny za przewinienie. 18  Będzie to jadł każdy mężczyzna+ spośród synów Aarona. Po czas niezmierzony+ przez wszystkie wasze pokolenia jest to część należna z ofiar ogniowych dla Jehowy. Wszystko, co by się ich dotknęło, stanie się święte’”. 19  I Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza, mówiąc: 20  „Oto dar ofiarny+ Aarona i jego synów, który w dniu jego namaszczenia+ złożą Jehowie: dziesiąta część efy+ wybornej mąki jako ustawiczna ofiara zbożowa+ — połowa z tego rano i połowa wieczorem. 21  Zostanie to zaczynione oliwą na patelni.+ Przyniesiesz to dobrze wymieszane. Placki ofiary zbożowej złożysz w kawałkach jako kojącą woń dla Jehowy. 22  A uczyni to kapłan namaszczony na jego miejsce spośród jego synów.+ Oto przepis po czas niezmierzony: Jako ofiara spalana w całości będzie to zamieniane+ w dym dla Jehowy. 23  A każda ofiara zbożowa składana przez kapłana+ ma być ofiarowana w całości. Nie wolno jej jeść”. 24  I Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza, mówiąc: 25  „Powiedz do Aarona i jego synów, mówiąc: ‚Oto prawo dotyczące daru ofiarnego za grzech:+ W miejscu,+ gdzie się zarzyna ofiarę na całopalenie, zostanie przed obliczem Jehowy zarżnięty dar ofiarny za grzech. Jest to coś szczególnie świętego.+ 26  Będzie to jadł kapłan, który ją ofiaruje za grzech.+ Będzie to jedzone w świętym miejscu+ na dziedzińcu+ namiotu spotkania. 27  „‚Wszystko, co dotknie jej mięsa, stanie się święte,+ a gdy ktoś opryska szatę jej krwią,+ wypierzesz w świętym miejscu to, co on opryskał krwią.+ 28  A naczynie gliniane,+ w którym je gotowano, ma zostać stłuczone. Ale jeśli je gotowano w naczyniu miedzianym, należy je wyszorować i opłukać wodą. 29  „‚Będzie to jadł każdy mężczyzna spośród kapłanów.+ Jest to coś szczególnie świętego.+ 30  Jednakże nie wolno jeść żadnego daru ofiarnego za grzech, z którego nieco krwi+ będzie przyniesione do namiotu spotkania, by w świętym miejscu dokonać przebłagania. Należy go spalić ogniem.

Przypisy