Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

2 Kronik 21:1-20

21  W końcu Jehoszafat spoczął ze swymi praojcami+ i został pogrzebany ze swymi praojcami+ w Mieście Dawidowym; a w jego miejsce zaczął panować Jehoram,+ jego syn.  I miał on braci, synów Jehoszafata: Azariasza i Jechiela, i Zachariasza, i Azariasza, i Michaela, i Szefatiasza; wszyscy oni byli synami Jehoszafata, króla Izraela.  A ich ojciec dał im wiele darów+ w srebrze i złocie, i w wybornych rzeczach, wraz z warownymi miastami w Judzie,+ lecz królestwo dał Jehoramowi,+ on bowiem był pierworodnym.+  Kiedy Jehoram powstał nad królestwem swego ojca, zaczął umacniać swą pozycję, toteż pozabijał mieczem wszystkich swoich braci+ oraz niektórych książąt Izraela.  Jehoram miał trzydzieści dwa lata, gdy zaczął panować, a panował w Jerozolimie osiem lat.+  I chodził drogą królów Izraela,+ jak to czynili ci z domu Achaba; bo żoną jego została córka Achaba,+ a on sam czynił to, co złe w oczach Jehowy.+  Lecz Jehowa nie chciał obrócić domu Dawida w ruinę,+ a to przez wzgląd na przymierze,+ które zawarł z Dawidem, i tak jak powiedział, jemu+ oraz jego synom zawsze dawał lampę.+  Za jego dni Edom+ buntowniczo wyrwał się spod ręki Judy,+ po czym ustanowił króla, by nad nimi panował.+  Toteż Jehoram przeprawił się wraz ze swymi dowódcami, a z nim również wszystkie rydwany. I wstawszy nocą, począł razić Edomitów, którzy otaczali jego oraz dowódców rydwanów. 10  Lecz Edom dalej buntowniczo wyrywał się spod ręki Judy — aż po dziś dzień. Wtedy to, w tym samym czasie, Libna+ zaczęła się buntowniczo wyrywać spod jego ręki, gdyż opuścił Jehowę, Boga swych praojców.+ 11  Uczynił też wyżyny+ na górach judzkich, by przywieść mieszkańców Jerozolimy do uprawiania nierządu+ i by sprowadzić Judę na manowce.+ 12  W końcu przyszło do niego pismo+ od proroka Eliasza,+ mówiące: „Oto, co powiedział Jehowa, Bóg Dawida, twego praojca: ‚Ponieważ nie chodziłeś drogami Jehoszafata,+ swego ojca, ani drogami Asy,+ króla Judy, 13  lecz chodzisz drogą królów Izraela+ i przywodzisz Judę oraz mieszkańców Jerozolimy do uprawiania nierządu,+ tak jak dom Achaba przywodził do uprawiania nierządu,+ a nawet pozabijałeś swoich braci, domowników twego ojca, którzy byli lepsi od ciebie,+ 14  oto Jehowa zadaje potężny cios+ twemu ludowi+ i twoim synom,+ i twoim żonom, i wszystkim twoim majętnościom. 15  I będziesz miał wiele dolegliwości,+ chorobę jelit, aż wyjdą ci jelita z powodu tej dolegliwości — dzień po dniu’”.+ 16  I Jehowa pobudził przeciwko Jehoramowi ducha+ Filistynów+ i Arabów,+ którzy byli przy Etiopczykach.+ 17  Ruszyli więc na Judę i wtargnęli do niej, i zabrali wszystkie majętności, które się znajdowały w domu królewskim,+ jak również jego synów i jego żony;+ i nie zostawiono mu żadnego syna oprócz Jehoachaza,+ jego najmłodszego syna. 18  A po tym wszystkim Jehowa dotknął go chorobą jelit, na którą nie było lekarstwa.+ 19  I stało się, że w późniejszych dniach, po pewnym okresie — po pełnych dwóch latach — jelita+ mu wypłynęły w czasie jego choroby i tak zmarł w swych okropnych dolegliwościach; a jego lud nie zapalił dla niego ognia podobnego do ognia+ dla jego praojców. 20  Miał on trzydzieści dwa lata, gdy zaczął panować, a panował w Jerozolimie osiem lat. W końcu odszedł, lecz nikt za nim nie tęsknił.+ I pogrzebano go w Mieście Dawidowym,+ ale nie w grobowcach królewskich.+

Przypisy