Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

2 Kronik 20:1-37

20  A potem synowie Moaba+ i synowie Ammona,+ z nimi zaś niektórzy z Ammonimitów,+ wyruszyli na wojnę przeciwko Jehoszafatowi.+  Toteż ludzie przyszli i rzekli do Jehoszafata, mówiąc: „Nadciągnął przeciwko tobie wielki tłum z regionu nadmorskiego, z Edomu;+ i oto są w Chacacon-Tamar, czyli En-Gedi”.+  Wtedy Jehoszafat się zląkł+ i zwrócił swe oblicze, by szukać Jehowy.+ Ogłosił zatem post+ w całej Judzie.  W końcu zebrali się ci, którzy byli w Judzie, by pytać Jehowę.+ I ze wszystkich miast Judy przyszli, by się radzić Jehowy.+  Potem Jehoszafat stanął pośród zboru Judy i Jerozolimy w domu Jehowy+ przed nowym dziedzińcem+  i przemówił:+ „Jehowo, Boże naszych praojców,+ czyż nie jesteś Bogiem w niebiosach+ i czyż nie panujesz nad wszystkimi królestwami narodów,+ i czyż nie w twojej ręce jest moc i potęga, tak iż nikt nie zdoła się przed tobą ostać?+  Czyż nie ty, Boże nasz,+ wypędziłeś mieszkańców tej ziemi przed swoim ludem, Izraelem,+ i po czas niezmierzony dałeś+ ją potomstwu Abrahama, który cię miłował?+  A oni zamieszkali w niej i postanowili w niej zbudować ci sanktuarium dla twego imienia,+ mówiąc:  ‚Gdyby spadło na nas nieszczęście,+ miecz, niepomyślny wyrok albo zaraza+ lub klęska głodu,+ to staniemy przed tym domem+ i przed twoim obliczem (bo w tym domu jest twoje imię),+ aby wołać do ciebie o pomoc w naszej udręce, a ty racz wysłuchać i wybawić’.+ 10  A oto teraz synowie Ammona+ i Moabu,+ i górzystego regionu Seir,+ do których nie pozwoliłeś wtargnąć Izraelowi, gdy wychodził z ziemi egipskiej, lecz zawrócił od nich i nie unicestwił ich,+ 11  oto właśnie oni odpłacają+ nam, przychodząc, by nas wypędzić z twojej posiadłości, którą za twoją sprawą wzięliśmy w posiadanie.+ 12  Boże nasz, czy nie dokonasz nad nimi sądu?+ W nas bowiem nie ma mocy wobec tego wielkiego tłumu, który nadciąga przeciwko nam;+ i sami nie wiemy, co powinniśmy czynić,+ lecz oczy nasze zwrócone są ku tobie”.+ 13  Przez cały ten czas wszyscy, którzy byli z Judy, stali przed obliczem Jehowy,+ nawet ich maleństwa,+ ich żony oraz ich synowie. 14  A co do Jachazjela, syna Zachariasza, syna Benajasza, syna Jejela, syna Mattaniasza, Lewity z synów Asafa+ — pośrodku zboru spoczął na nim duch+ Jehowy. 15  Rzekł więc: „Uważajcie, cała Judo i mieszkańcy Jerozolimy oraz królu Jehoszafacie! Oto, co wam powiedział Jehowa: ‚Nie bójcie się+ ani się nie przerażajcie z powodu tego wielkiego tłumu; bo nie wasza jest ta bitwa, lecz Boża.+ 16  Jutro zejdźcie przeciw nim. Oto podchodzą przełęczą Cic; a wy spotkacie ich na końcu doliny potoku naprzeciw pustkowia Jeruel. 17  Tym razem nie będziecie musieli walczyć.+ Ustawcie się, stójcie+ i oglądajcie wybawienie,+ które wam zgotuje Jehowa. Judo i Jerozolimo, nie bójcie się ani się nie przerażajcie.+ Jutro wyjdźcie przeciw nim, a Jehowa będzie z wami’”.+ 18  Jehoszafat natychmiast pokłonił się twarzą do ziemi,+ a cała Juda oraz mieszkańcy Jerozolimy padli przed obliczem Jehowy, by złożyć Jehowie hołd.+ 19  Następnie powstali Lewici+ spośród synów Kehatytów+ i synów Korachitów,+ by wysławiać Jehowę, Boga Izraela, nader donośnym głosem.+ 20  I wstawszy wczesnym rankiem, wyszli na pustkowie+ Tekoa.+ A gdy wychodzili, Jehoszafat stanął, po czym rzekł: „Posłuchajcie mnie, Judo i wy, mieszkańcy Jerozolimy!+ Uwierzcie+ Jehowie, waszemu Bogu, abyście się mogli długo utrzymać. Uwierzcie jego prorokom+ i miejcie powodzenie”. 21  Ponadto naradził się+ z ludem i ustawił śpiewaków+ dla Jehowy oraz tych, którzy wysławiali+ w świętej ozdobie,+ i oni wyszli przed zbrojnych,+ i mówili: „Wysławiajcie Jehowę,+ bo jego lojalna życzliwość trwa po czas niezmierzony”.+ 22  A gdy oni poczęli radośnie wołać i wysławiać, Jehowa umieścił ludzi, by czyhali w zasadzce+ na synów Ammona, Moaba oraz górzystego regionu Seir, którzy wchodzili do Judy, i ci zaczęli się nawzajem wybijać.+ 23  I synowie Ammona oraz Moaba powstali przeciwko mieszkańcom górzystego regionu Seir,+ by ich wydać na zagładę i unicestwić; a gdy tylko skończyli z mieszkańcami Seiru, dopomógł jeden drugiemu w wytraceniu swego towarzysza.+ 24  Juda zaś doszła do strażnicy na pustkowiu.+ Kiedy zwrócili swe twarze ku owemu tłumowi, oto leżały na ziemi ich trupy;+ nikt nie ocalał. 25  Toteż Jehoszafat i jego lud przyszli zabrać z nich łup+ i znaleźli między nimi mnóstwo dóbr i odzienia oraz cennych przedmiotów; i ściągali je dla siebie, aż ich już nie potrafili unieść.+ I przez trzy dni brali łupy, gdyż były bardzo obfite. 26  A czwartego dnia zebrali się na nizinie Beracha, tam bowiem błogosławili Jehowę.+ Właśnie dlatego nadali temu miejscu nazwę+ nizina Beracha — aż po dziś dzień. 27  Potem wrócili wszyscy mężowie judzcy i jerozolimscy, a na ich czele Jehoszafat, wracając z radością do Jerozolimy, bo Jehowa sprawił, że się radowali nad swymi nieprzyjaciółmi.+ 28  Przyszli więc do Jerozolimy z instrumentami strunowymi+ i z harfami,+ i z trąbami+ — do domu Jehowy.+ 29  A strach+ Boży padł na wszystkie królestwa krain, gdy usłyszały, że Jehowa walczył przeciwko nieprzyjaciołom Izraela.+ 30  I królestwo Jehoszafata nie było niczym niepokojone, a jego Bóg zapewniał mu zewsząd spokój.+ 31  I Jehoszafat+ dalej panował nad Judą. Miał trzydzieści pięć lat, gdy zaczął panować, a panował w Jerozolimie dwadzieścia pięć lat. Jego matka miała na imię Azuba+ i była córką Szilchiego. 32  I chodził on drogą swego ojca, Asy,+ i nie zboczył z niej, czynił bowiem to, co słuszne w oczach Jehowy.+ 33  Tylko wyżyny+ nie znikły; a lud jeszcze nie przygotował swego serca dla Boga swych praojców.+ 34  Pozostałe zaś sprawy Jehoszafata, te pierwsze i te ostatnie, opisano wśród słów Jehu,+ syna Chananiego,+ zamieszczonych w Księdze+ Królów Izraela. 35  A po tym wszystkim Jehoszafat, król Judy, uczynił swoim wspólnikiem Achazjasza,+ króla Izraela, który postępował niegodziwie.+ 36  Uczynił go swoim wspólnikiem w budowaniu okrętów, które by popłynęły do Tarszisz,+ a budowali okręty w Ecjon-Geber.+ 37  Lecz Eliezer, syn Dodawahu z Mareszy, rzekł proroczo przeciwko Jehoszafatowi, mówiąc: „Ponieważ Achazjasza uczyniłeś wspólnikiem,+ Jehowa zdruzgocze twoje dzieła”.+ I okręty uległy rozbiciu,+ i nie można już było popłynąć do Tarszisz.+

Przypisy