Przejdź do zawartości

Czy opowieść o Noem i potopie to zwykły mit?

Biblijna odpowiedź

Potop wydarzył się naprawdę. Bóg zesłał go, żeby zniszczyć niegodziwych ludzi. Wcześniej jednak zlecił Noemu budowę arki, w której mogliby przeżyć dobrzy ludzie oraz zwierzęta (Rodzaju 6:11-20). Możemy wierzyć, że potop to rzeczywiste wydarzenie, ponieważ relację o nim zawiera Biblia — Księga ‛natchniona przez Boga’ (2 Tymoteusza 3:16).

 Bajka czy fakt?

Biblia wskazuje, że Noe był postacią historyczną, a potop — rzeczywistym wydarzeniem. Nie jest to zwykła bajka czy mit.

  • Pisarze biblijni wierzyli, że Noe naprawdę istniał. Na przykład biegli historycy Ezdrasz i Łukasz uwzględnili go w rodowodach narodu izraelskiego (1 Kronik 1:4; Łukasza 3:36). Ewangeliści Mateusz i Łukasz zapisali to, co o Noem i potopie powiedział Jezus (Mateusza 24:37-39; Łukasza 17:26, 27).

    A prorok Ezechiel i apostoł Paweł postawili Noego za przykład wiary i prawości (Ezechiela 14:14, 20; Hebrajczyków 11:7). Co by osiągnęli ci pisarze biblijni, gdyby za wzór do naśladowania podali jakąś fikcyjną osobę? Noe i inni wierni Bogu mężczyźni i kobiety są dla nas wzorem dlatego, że naprawdę istnieli (Hebrajczyków 12:1; Jakuba 5:17).

  • Biblia zawiera szczegółowe informacje o potopie. Biblijny opis potopu nie zaczyna się od słów w stylu: „Dawno, dawno temu”, jakby to była jakaś zmyślona historyjka. Przeciwnie, Biblia podaje rok, miesiąc i dzień, w którym nastąpił potop, a także datę innych związanych z nim wydarzeń (Rodzaju 7:11; 8:4, 13, 14). Opisuje też rozmiary arki Noego (Rodzaju 6:15). Takie szczegóły pokazują, że ta Księga przedstawia potop jako fakt, a nie bajkę.

 Dlaczego doszło do potopu?

Biblia mówi, że przed potopem ‛niegodziwość człowieka była ogromna’ (Rodzaju 6:5). Dodaje też, że „w oczach prawdziwego Boga ziemia była zrujnowana”, bo została napełniona przemocą i niemoralnością (Rodzaju 6:11; Judy 6, 7).

Według Biblii w znacznej mierze przyczynili się do tego niegodziwi aniołowie, którzy opuścili niebo, żeby współżyć z kobietami. Ich potomkowie, znani jako nefilimowie, siali wśród ludzi grozę i sprowadzali na nich cierpienia (Rodzaju 6:1, 2, 4). Bóg postanowił oczyścić ziemię ze zła i dać dobrym ludziom szansę rozpoczęcia wszystkiego od nowa (Rodzaju 6:6, 7, 17).

 Czy ludzie wiedzieli o zbliżającym się potopie?

Tak. Bóg powiedział Noemu, co się wydarzy, i polecił mu wybudować arkę, w której miała się uratować jego rodzina i zwierzęta (Rodzaju 6:13, 14; 7:1-4). Noe ostrzegał ludzi przed nadchodzącą zagładą, ale oni zignorowali te ostrzeżenia (2 Piotra 2:5). Biblia wyjaśnia: „Nie zwrócili na nic uwagi, aż przyszedł potop i zmiótł ich wszystkich” (Mateusza 24:37-39).

 Jak wyglądała arka Noego?

Arka była wielką prostopadłościenną skrzynią — miała ponad 133 metry długości, 22 metry szerokości i 13 metrów wysokości *. Została wykonana z drzewa żywicznego, a następnie wewnątrz i na zewnątrz pokryta smołą. Miała trzy kondygnacje z licznymi pomieszczeniami. Z boku arki znajdowały się drzwi, a pod samym dachem — najprawdopodobniej wzdłuż ścian — otwory okienne. Wydaje się, że połacie dachu były lekko pochylone, tak by woda deszczowa mogła swobodnie spływać (Rodzaju 6:14-16).

 Jak długo Noe budował arkę?

Biblia nie mówi, jak długo Noe budował arkę, ale mogło mu to zająć kilkadziesiąt lat. Kiedy urodził mu się pierwszy syn, miał on ponad 500 lat, a gdy nastał potop, miał już 600 lat (Rodzaju 5:32; 7:6) *.

Gdy Bóg nakazał Noemu zbudować arkę, jego trzej synowie byli już dorośli i mieli własne żony, a więc mogło minąć jakieś 50—60 lat (Rodzaju 6:14, 18). Jeśli tak było, rozsądny jest wniosek, że budowa arki trwała 40 lub 50 lat.

^ ak. 9 Biblia podaje wymiary arki w łokciach. „Standardowy łokieć hebrajski wynosił 17,5 cala (44,45 cm)” (The Illustrated Bible Dictionary, wydanie zrewidowane, część 3, strona 1635).

^ ak. 10 Więcej informacji o długości życia ludzi w dawnych czasach, w tym Noego, można znaleźć w artykule „Czy w czasach biblijnych ludzie naprawdę żyli tak długo?”, zamieszczonym w Strażnicy z 1 grudnia 2010 roku.