Co możesz zrobić

Zastanów się: Czy przypadkiem nie dajesz rodzicom powodów, żeby ci nie ufali?

Apostoł Paweł napisał: „We wszystkim pragniemy postępować uczciwie” (Hebrajczyków 13:18). Zastanów się, czy zawsze szczerze mówisz rodzicom, gdzie i po co idziesz.

Kliknij w imię, żeby poznać historię z życia wziętą.

 Olga  Marta

 Olga

Po kryjomu pisałam mejle do chłopaka, który mi się podobał. Moi rodzice dowiedzieli się o tym i kazali mi przestać. Obiecałam im to, ale nie dotrzymałam słowa. Trwało to rok. Ja pisałam, rodzice się dowiadywali, więc przepraszałam i zapewniałam, że się poprawię, ale potem znów robiłam to samo. Doszło do tego, że nie mogli mi już w niczym zaufać!

Jak myślisz, dlaczego rodzice Olgi przestali jej ufać?

Gdybyś był rodzicem Olgi, co byś zrobił i dlaczego?

Jak już po pierwszej rozmowie z rodzicami Olga mogła pokazać, że jest odpowiedzialną osobą?

 Marta

Rodzice nie ufali mi, jeśli chodzi o chłopaków, ale teraz rozumiem dlaczego. Flirtowałam z dwoma, starszymi ode mnie o dwa lata. Godzinami wisiałam na telefonie, a na spotkaniach towarzyskich rozmawiałam prawie wyłącznie z nimi. Rodzice zabrali mi na miesiąc komórkę i nie pozwalali chodzić tam, gdzie mogłabym zobaczyć się z tymi chłopakami”.

Gdybyś był rodzicem Marty, co byś zrobił i dlaczego?

Czy twoim zdaniem ograniczenia, które rodzice nałożyli na Martę, były nierozsądne?

Co mogła zrobić Marta, żeby odzyskać zaufanie rodziców?

Jak odbudować zaufanie

Co możesz zrobić

Wkraczanie w dorosłość przypomina wchodzenie po schodach — stopniowo stajesz się coraz bardziej godny zaufania

Po pierwsze, ustal w jakich dziedzinach zawiodłeś zaufanie rodziców

  • wracanie o wyznaczonej porze

  • dotrzymywanie obietnic

  • punktualność

  • odpowiedzialne wydawanie pieniędzy

  • wywiązywanie się z obowiązków

  • wstawanie z łóżka bez ponaglania

  • utrzymywanie porządku w pokoju

  • prawdomówność

  • rozsądne korzystanie z telefonu i komputera

  • przyznawanie się do błędów i przepraszanie

  • inne

Po drugie, postanów sobie, że popracujesz nad dziedzinami, w których nie dopisujesz. Zgodnie z radą biblijną ‛odrzuć starą osobowość, która odpowiada twojemu poprzedniemu sposobowi postępowania’ (Efezjan 4:22). Z czasem wszyscy, również rodzice, zauważą, że się podciągnąłeś (1 Tymoteusza 4:15).

Po trzecie, porozmawiaj z rodzicami o swoim postanowieniu. Zamiast narzekać, że powinni darzyć cię większym zaufaniem, z szacunkiem zapytaj, co powinieneś zrobić, żeby na nie zasłużyć.

Słowo przestrogi: Nie oczekuj, że rodzice od razu złagodzą ograniczenia. Niewątpliwie będą się chcieli upewnić, że dotrzymasz obietnic. Potraktuj to jako okazję do udowodnienia, że można na tobie polegać. Z czasem rodzice obdarzą cię większym zaufaniem i dadzą ci więcej swobody. Tak właśnie było w wypadku wspomnianej wcześniej Marty, która przyznała: „Znacznie trudniej jest zaskarbić sobie zaufanie, niż je stracić”. Dodała też: „Teraz cieszę się zaufaniem i to jest naprawdę wspaniałe!”.

Pamiętaj: Im bardziej godny zaufania się okażesz, tym więcej go zdobędziesz.