Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

 ROZDZIAŁ 14

Bądź uczciwy we wszystkim

Bądź uczciwy we wszystkim

„We wszystkim pragniemy postępować uczciwie” (HEBRAJCZYKÓW 13:18)

1, 2. Co czuje Jehowa, kiedy staramy się być uczciwi?

PEWNEGO dnia w drodze ze szkoły chłopiec znajduje portfel pełen pieniędzy. Mógłby go sobie wziąć, ale tego nie robi. Zwraca portfel właścicielowi. Kiedy mama chłopca się o tym dowiaduje, jest z niego bardzo dumna.

2 Większość rodziców cieszy się, kiedy ich dzieci są uczciwe. Nasz niebiański Ojciec, Jehowa, jest „Bogiem prawdy” i też się cieszy z naszej uczciwości (Psalm 31:5). Chcemy Mu się podobać, dlatego „we wszystkim pragniemy postępować uczciwie” (Hebrajczyków 13:18). Omówimy cztery sfery życia, w których może to być wyzwaniem. Następnie zastanowimy się, dlaczego warto być uczciwym.

UCZCIWOŚĆ WOBEC SAMEGO SIEBIE

3-5. (a) Jak moglibyśmy oszukiwać samych siebie? (b) Co nam pomoże uczciwie ocenić samych siebie?

3 Żeby być uczciwym wobec innych, najpierw powinniśmy być uczciwi wobec samych siebie. Ale nie zawsze jest to łatwe. W I wieku n.e. bracia ze  zboru w Laodycei oszukiwali samych siebie — uważali, że podobają się Bogu, ale wcale tak nie było (Objawienie 3:17). My też moglibyśmy oszukiwać samych siebie, gdybyśmy nie przyznawali się przed sobą, jacy naprawdę jesteśmy.

4 Uczeń Jakub wyjaśnił: „Jeśli ktoś myśli, że czci Boga, ale nie panuje nad językiem, to oszukuje samego siebie, a jego oddawanie czci jest daremne” (Jakuba 1:26). Na przykład moglibyśmy wmawiać sobie, że jeśli robimy coś dobrego, to Bóg będzie ignorował nasze kłamstwa, nieżyczliwość albo sarkazm. Co nam pomoże unikać oszukiwania samych siebie?

5 Kiedy patrzymy w lustro, widzimy, jak wyglądamy na zewnątrz. A kiedy czytamy Biblię, możemy zobaczyć, jacy jesteśmy wewnątrz. Dzięki niej poznajemy swoje mocne i słabe strony. Dowiadujemy się też, co powinniśmy zmienić w swoim myśleniu, postępowaniu i mowie (odczytaj Jakuba 1:23-25). Jeśli nie przyznamy się do tego, że mamy słabe strony, nie uda nam się zrobić postępów. Potrzebujemy więc Biblii, żeby ocenić samych siebie uczciwie (Lamentacje 3:40; Aggeusza 1:5). Pomoże nam też modlitwa. Możemy prosić Jehowę, żeby zbadał nasze serce i wskazał nam słabości, nad którymi powinniśmy pracować (Psalm 139:23, 24). Pamiętamy, że „Jehowa brzydzi się przewrotnym, ale przyjaźni się z prawym” (Przysłów 3:32).

 UCZCIWOŚĆ W RODZINIE

6. Dlaczego mąż i żona powinni być wobec siebie uczciwi?

6 Uczciwość jest też bardzo potrzebna w rodzinie. Kiedy mąż i żona są wobec siebie szczerzy, czują się bezpiecznie i wiedzą, że naprawdę mogą sobie ufać. Nieuczciwość w małżeństwie ma różne formy. Może obejmować oglądanie pornografii, flirtowanie albo związanie się z kimś uczuciowo. Psalmista napisał: „Nie zadaję się z tymi, którzy oszukują, i unikam tych, którzy ukrywają, kim są” (Psalm 26:4). Powinniśmy być uczciwi wobec  współmałżonka nawet w myślach. W przeciwnym razie zaszkodzimy swojemu małżeństwu.

Szybko odrzucaj wszystko, co mogłoby osłabić twoje małżeństwo

7, 8. Jak za pomocą Biblii rodzice mogą uczyć dzieci uczciwości?

7 Uczciwości muszą uczyć się też dzieci. Rodzice mogą im w tym pomóc, korzystając z Biblii. Opisuje ona osoby, które były nieuczciwe. Na przykład Achan stał się złodziejem, Gechazi skłamał dla korzyści materialnych, a Judasz kradł pieniądze i zdradził Jezusa za 30 srebrników (Jozuego 6:17-19; 7:11-25; 2 Królów 5:14-16, 20-27; Mateusza 26:14, 15; Jana 12:6).

8 Biblia opisuje też osoby, które były uczciwe. Na przykład Jakub kazał synom zwrócić znalezione pieniądze, Jefte i jego córka dotrzymali złożonej Bogu obietnicy, a Jezus był uczciwy nawet w stresujących sytuacjach (Rodzaju 43:12; Sędziów 11:30-40; Jana 18:3-11). Te przykłady pomogą dzieciom zrozumieć, dlaczego uczciwość jest ważna.

9. Dlaczego rodzice powinni dawać dzieciom dobry przykład pod względem uczciwości?

9 Rodzice powinni pamiętać o ważnej zasadzie biblijnej: „Czemu skoro uczysz drugiego, nie uczysz samego siebie? Głosisz: ‚Nie kradnij’, a sam kradniesz?” (Rzymian 2:21). Dzieci wiedzą, kiedy rodzice co innego mówią, a co innego robią. Jeżeli uczysz dzieci, żeby były uczciwe, ale sam taki nie jesteś, to będą zdezorientowane. Jeśli widzą, że rodzice kłamią nawet w drobnych sprawach, prawdopodobnie będą robić to samo (odczytaj Łukasza 16:10). Z drugiej strony kiedy rodzice są uczciwi,  ich dzieci najpewniej wyrosną na uczciwych ludzi i będą dawać dobry przykład swoim dzieciom (Przysłów 22:6; Efezjan 6:4).

UCZCIWOŚĆ W ZBORZE

10. Jak możemy być uczciwi w rozmowach z braćmi i siostrami?

10 Powinniśmy też być uczciwi wobec braci i sióstr w zborze. Zwykłe rozmowy łatwo mogą się zamienić w plotkowanie, a nawet rzucanie oszczerstw. Jeśli nie mamy pewności, czy jakaś informacja jest prawdziwa, może się okazać, że przekazujemy kłamstwa. O wiele lepiej jest ‛panować nad swoją mową’ (Przysłów 10:19). Uczciwość nie oznacza, że musimy mówić wszystko, co myślimy, co wiemy albo o czym słyszeliśmy. Nawet jeśli coś jest prawdą, nie musimy tego powtarzać. W przeciwnym razie moglibyśmy wtrącać się w nie swoje sprawy albo być dla kogoś nieżyczliwi (1 Tesaloniczan 4:11). Niektórzy usprawiedliwiają się: „Po prostu jestem szczery”. Ale słudzy Jehowy chcą, żeby ich słowa zawsze były ujmujące i miłe (odczytaj Kolosan 4:6).

11, 12. (a) Dlaczego ktoś, kto poważnie zgrzeszył, powinien szczerze porozmawiać ze starszymi? (b) Jakiego myślenia powinniśmy unikać, jeśli zgrzeszył nasz przyjaciel? (c) Jak możemy być uczciwi wobec organizacji Jehowy?

11 Jehowa wyznaczył starszych, żeby pomagali braciom w zborze. Ułatwimy im to, jeśli będziemy wobec nich szczerzy. Dlaczego? Pomyśl: Kiedy jesteś chory i idziesz do lekarza, czy ukrywasz przed nim, co ci dolega? Gdybyś to zrobił, czy lekarz  byłby w stanie ci pomóc? Podobnie jeśli popełniliśmy poważny grzech, nie możemy tego ukrywać. Powinniśmy pójść do starszych i szczerze z nimi porozmawiać (Psalm 12:2; Dzieje 5:1-11). A teraz wyobraź sobie inną sytuację: Poważny błąd popełnia twój przyjaciel. Co zrobisz? (Kapłańska 5:1). Czy stwierdzisz: „Przecież nie mogę wydać przyjaciela”? Czy raczej będziesz pamiętał, że starsi mogą pomóc mu odbudować i umocnić więź z Jehową? (Hebrajczyków 13:17; Jakuba 5:14, 15).

12 Powinniśmy też być uczciwi wobec organizacji Jehowy. Dlatego uczciwie wypełniamy sprawozdanie ze służby kaznodziejskiej albo różne wnioski, na przykład do służby pionierskiej (odczytaj Przysłów 6:16-19).

13. Jak możesz być uczciwy wobec współwyznawców w sprawach zawodowych?

13 Chrześcijanie powinni oddzielać wielbienie Boga od spraw zawodowych. Na przykład nie będziemy ich załatwiać w Sali Królestwa ani w służbie. Nie będziemy też wykorzystywać braci i sióstr pod względem finansowym. Jeśli zatrudniasz współwyznawców, płać im tyle, ile obiecałeś, i dotrzymuj terminu wypłaty. Nie zatrudniaj nikogo „na czarno” — podawaj w umowie prawdziwe wynagrodzenie pracowników i zapewniaj im świadczenia, które zgodnie z prawem im się należą, między innymi płatny urlop (1 Tymoteusza 5:18; Jakuba 5:1-4). A jeśli to ty pracujesz u współwyznawcy, nie oczekuj wyjątkowego traktowania (Efezjan 6:5-8). Dobrze wykonuj  swoją pracę i uczciwie wykorzystuj czas (2 Tesaloniczan 3:10).

14. Co powinieneś zrobić, jeśli razem ze współwyznawcą prowadzisz interesy?

14 A co, jeśli razem ze współwyznawcą prowadzisz interesy? Może się to wiązać z pewnymi inwestycjami albo pożyczką. W takiej sytuacji warto wziąć pod uwagę ważną zasadę biblijną: Zawsze spisuj umowę! Kiedy prorok Jeremiasz kupił kawałek ziemi, przygotował akt kupna i jego kopię. Zadbał, żeby podpisali go świadkowie. Postarał się też, żeby oba dokumenty przechowywano w bezpiecznym miejscu (Jeremiasza 32:9-14; zobacz też Rodzaju 23:16-20). Niektórzy obawiają się, że spisanie umowy może być odebrane jako brak zaufania. Ale tak naprawdę pozwala to uniknąć wielu nieporozumień, rozczarowań i konfliktów. Pamiętaj, że pokój w zborze jest o wiele ważniejszy niż jakiekolwiek interesy (1 Koryntian 6:1-8; zobacz dodatek 30).

UCZCIWOŚĆ WOBEC INNYCH LUDZI

15. Co Jehowa myśli o nieuczciwości w interesach?

15 Powinniśmy być uczciwi także wobec tych, którzy nie są naszymi współwyznawcami. Dla Jehowy jest to bardzo ważne. „Nieuczciwa waga budzi w Jehowie obrzydzenie, ale dokładny odważnik sprawia Mu przyjemność” (Przysłów 11:1; 20:10, 23). W czasach biblijnych w handlu często korzystano z wag. Niektórzy sprzedawcy oszukiwali klientów — używali niedokładnych wag i zawyżali ceny. Obecnie nieuczciwość w interesach też jest  powszechna. I tak samo jak kiedyś Jehowa jej nienawidzi.

16, 17. Jakie sytuacje mogą wystawić naszą uczciwość na próbę?

16 Wszyscy możemy znaleźć się w sytuacji, która wystawi naszą uczciwość na próbę. Może tak być, kiedy staramy się o pracę, wypełniamy jakieś dokumenty albo piszemy egzaminy. Wiele osób uważa, że nie ma nic złego w kłamaniu, wyolbrzymianiu faktów czy podawaniu mylących informacji. Wcale nas to nie dziwi. Biblia zapowiadała, że w dniach ostatnich ludzie będą „kochać samych siebie, kochać pieniądze, (...) nienawidzić tego, co dobre” (2 Tymoteusza 3:1-5).

17 Czasami może się wydawać, że ludzie nieuczciwi odnoszą same sukcesy (Psalm 73:1-8). Natomiast chrześcijanie z powodu uczciwości mogą zostać oszukani, źle potraktowani w pracy albo nawet zwolnieni. Ale uczciwość jest warta wszelkich poświęceń. Dlaczego?

DLACZEGO WARTO BYĆ UCZCIWYM?

18. Dlaczego warto być uczciwym?

18 Ludzie, którzy mają opinię uczciwych i godnych zaufania, należą w tym świecie do rzadkości (Micheasza 7:2). Taka opinia jest bardzo cenna. Każdy może na nią zapracować. To prawda, że niektórzy mogą cię wyśmiewać albo uważać za naiwnego. Ale znajdą się też tacy, którzy cię docenią i ci zaufają. Na całym świecie Świadkowie Jehowy są znani z uczciwości. Dlatego niektórzy pracodawcy  chętnie ich zatrudniają. A kiedy nieuczciwi pracownicy są zwalniani, Świadkowie zazwyczaj zachowują pracę.

Sumienną pracą możesz przynosić chwałę Jehowie

19. Jak nasza uczciwość wpływa na przyjaźń z Jehową?

19 Kiedy jesteśmy uczciwi we wszystkim, zachowujemy spokój wewnętrzny. Tak jak Paweł możemy też być „przekonani, że mamy czyste sumienie” (Hebrajczyków 13:18). A co najważniejsze, naszą uczciwość ceni nasz kochający Ojciec, Jehowa (odczytaj Psalm 15:1, 2; Przysłów 22:1).