Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

 ROZDZIAŁ 62

Królestwo podobne do wielkiego drzewa

Królestwo podobne do wielkiego drzewa

Pewnej nocy Nabuchodonozor znowu miał przerażający sen. Wezwał mędrców, żeby wyjaśnili mu, jakie jest jego znaczenie. Ale żaden z nich nie potrafił tego zrobić. W końcu król zwrócił się do Daniela.

Nabuchodonozor opowiedział Danielowi, co mu się przyśniło: ‛Zobaczyłem drzewo. Wyrosło tak wysoko, że sięgało nieba. Można je było zobaczyć z każdego miejsca na ziemi. Miało piękne liście i wydawało mnóstwo owoców. W jego cieniu odpoczywały zwierzęta, a w gałęziach ptaki wiły gniazda. Potem zstąpił z nieba anioł i zawołał: Zrąbcie to drzewo i odetnijcie gałęzie. Zostawcie jednak w ziemi pień z korzeniami i załóżcie na niego obręcze z żelaza i miedzi. Serce drzewa zmieni się z ludzkiego w zwierzęce, aż przeminie siedem czasów. Wszyscy ludzie dowiedzą się, że to Bóg jest Władcą i że pozwala panować, komu zechce’.

Dzięki Jehowie Daniel zrozumiał znaczenie tego snu, ale się przestraszył. Powiedział: ‛Królu, chciałbym, żeby ten sen dotyczył twoich wrogów, jednak dotyczy ciebie. Wielkie drzewo, które ma zostać ścięte, to ty. Stracisz swoje królestwo i będziesz jadł trawę, tak jak dzikie zwierzęta. Ale ponieważ anioł kazał pozostawić pień z korzeniami, potem odzyskasz władzę’.

Rok później Nabuchodonozor spacerował po płaskim dachu swojego pałacu i podziwiał Babilon. Powiedział: ‛To ja zbudowałem to wspaniałe miasto! Jestem naprawdę wielki!’. Kiedy tylko to powiedział, z nieba rozległ się głos: ‛Nabuchodonozorze! Właśnie straciłeś swoje królestwo’.

W tym momencie Nabuchodonozor stracił rozum i zaczął się zachowywać jak dzikie zwierzę. Musiał opuścić swój pałac i żyć wśród zwierząt. Jego włosy urosły jak orle pióra, a paznokcie — jak ptasie pazury.

 Po siedmiu latach Nabuchodonozorowi wrócił rozum i Jehowa sprawił, że ponownie został królem Babilonu. Wtedy Nabuchodonozor powiedział: ‛Wychwalam Jehowę, Króla niebios. Teraz wiem, że to On jest Władcą. Upokarza ludzi, którzy są zarozumiali, i daje władzę, komu tylko zechce’.

„Pycha poprzedza upadek, a wyniosłość — potknięcie” ​(Przysłów 16:18)