1. Lewita z rodu Merariego, syn Machliego i brat Eleazara. Kiedy Eleazar umarł, pozostawiwszy po sobie same córki, synowie Kisza pojęli te spadkobierczynie za żony. Jednym z „synów Kisza” był Jerachmeel (1Kn 23:21, 22; 24:29).

  2. Beniaminita; syn Jejela i jego żony Maaki (1Kn 8:29, 30). Miał brata Nera, który został dziadkiem Saula, pierwszego króla Izraela (1Kn 9:35-39). Wydaje się, że jego ojciec, Jejel, był też nazywany Abielem (zob. ABIEL 1).

  3. Beniaminita, ojciec króla Saula (1Sm 14:51; Dz 13:21). Zamożny członek rodziny Matrytów (1Sm 9:1; 10:21). Był wnukiem Jejela (Abiela) i synem Nera, a tym samym bratankiem Kisza wspomnianego powyżej (poz. 2) i bratem Abnera (1Kn 8:29-33; 9:35-39). Chociaż więc w 1 Samuela 9:1 nazwano go synem Abiela, określenie „syn” najwidoczniej nie oznacza tu bezpośredniego potomka, lecz wnuka.

 Wygląda na to, że Kisz mieszkał w Gibei na terytorium Beniamina (1Sm 10:26), ale pochowany został w Celi (2Sm 21:14). W Biblii opisano tylko jedno związane z nim wydarzenie. Wspomniano, że gdy zginęły mu oślice, wysłał na ich poszukiwanie swego syna Saula w towarzystwie sługi (1Sm 9:3, 4).

   4. Lewita żyjący w czasach króla Ezechiasza, syn Abdiego z synów Merariego. Należał do grona Lewitów, którzy w pierwszym roku panowania Ezechiasza pomogli oczyścić świątynię (2Kn 29:1-5, 12-17).

  5. Przodek kuzyna Estery Mardocheusza; członek plemienia Beniamina (Est 2:5-7).