(od rdzenia oznaczającego: „być wysokim [wywyższonym]”).

  1. Syn lub dalszy potomek Beli, pierworodnego syna Beniamina; ‛dzielny mocarz’ (1Kn 7:6, 7).

  2. Beniaminita; wojownik, który przyszedł do Ciklag wesprzeć Dawida, gdy ten był prześladowany przez króla Saula (1Kn 12:1, 2, 5).

  3. Lewita z rodu Merariego (1Kn 24:26, 30; zob. JEREMOT 3).

  4. Lewita z rodu Kehata (1Kn 6:33; 25:4; zob. JEREMOT 4).

  5. Książę plemienia Naftalego za panowania Dawida; syn lub dalszy potomek Azriela (1Kn 27:19, 22).

  6. Syn Dawida; jego córka poślubiła króla Rechoboama (2Kn 11:18). Nie pojawia się w spisach synów Dawida urodzonych z matek wymienionych imiennie, toteż mógł być dzieckiem nałożnicy albo żony o nieznanym imieniu (2Sm 5:13). Prawdopodobnie ożenił się ze swą kuzynką Abichail — córką Eliaba, najstarszego brata Dawida (1Sm 17:13; 2Kn 11:18).

  7. Jeden z lewickich pełnomocników, którzy za panowania Ezechiasza dbali o hojnie przynoszone dary — „daninę i dziesięcinę, i święte rzeczy” (2Kn 31:12, 13).