Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Któż zdoła się przeciwstawić Księciu książąt?

Któż zdoła się przeciwstawić Księciu książąt?

 Rozdział dziesiąty

Któż zdoła się przeciwstawić Księciu książąt?

1, 2. Dlaczego wizja, którą Daniel otrzymał w trzecim roku panowania Belszaccara, ma dla nas doniosłe znaczenie?

OD ZBURZENIA jerozolimskiej świątyni Jehowy minęło 57 lat. Belszaccar i jego ojciec, Nabonid, wspólnie władają imperium babilońskim, trzecim mocarstwem światowym wymienianym w proroctwach biblijnych. * Prorok Boży Daniel przebywa na wygnaniu w Babilonie. „W trzecim roku panowania króla Belszaccara” otrzymuje od Jehowy wizję wyjawiającą różne szczegóły przywrócenia prawdziwego wielbienia (Daniela 8:1).

2 Ta prorocza wizja wywarła ogromne wrażenie na Danielu, bardzo też ciekawi nas, żyjących w „czasie końca”. Anioł Gabriel oznajmia Danielowi: „Oto daję ci poznać, co się wydarzy pod koniec potępiania, ponieważ dotyczy ona wyznaczonego czasu końca” (Daniela 8:16, 17, 19, 27). Z żywym zainteresowaniem rozważmy więc, co Daniel zobaczył i jakie znaczenie ma to dziś dla nas.

BARAN Z DWOMA ROGAMI

3, 4. Jakie zwierzę ujrzał Daniel nad szlakiem wodnym i co ono symbolizuje?

3 „Zacząłem dostrzegać w wizji”, pisze Daniel, „i stało się, gdy widziałem: oto byłem na zamku w Suzie, który jest w prowincji Elam; i dostrzegłem w wizji, że się znalazłem nad szlakiem wodnym Ulaj” (Daniela 8:2). Nie  powiedziano dokładnie, czy Daniel fizycznie przebywał w Suzie, stolicy Elamu, leżącej jakieś 350 kilometrów na wschód od Babilonu, czy też znalazł się tam tylko w wizji.

4 Daniel opowiada dalej: „Kiedy podniosłem oczy, zobaczyłem, a oto przy szlaku wodnym stał baran mający dwa rogi” (Daniela 8:3a). Tożsamość owego barana nie pozostała dla Daniela tajemnicą. Anioł Gabriel wyjaśnił później: „Baran, którego ujrzałeś i który miał dwa rogi, wyobraża królów Medii i Persji” (Daniela 8:20). Medowie pochodzili z górzystego płaskowyżu na wschód od Asyrii, a Persowie początkowo wiedli głównie koczowniczy tryb życia w regionie położonym na północ od Zatoki Perskiej. W miarę rozrastania się imperium medo-perskiego jego mieszkańcy przejawiali jednak coraz większe zamiłowanie do luksusu.

5. Jak róg, który „wyrósł później”, przewyższył swego poprzednika?

5 „Oba rogi były wysokie”, relacjonuje Daniel, „ale jeden był wyższy od drugiego, a wyższy wyrósł później” (Daniela 8:3b). Wyższy róg, który pojawił się później, wyobraża Persów, drugi zaś przedstawia Medów. Początkowo właśnie Medowie zajmowali dominującą pozycję. Jednakże w roku 550 p.n.e. perski władca Cyrus odniósł łatwe zwycięstwo nad medyjskim królem Astiagesem. Cyrus połączył  zwyczaje i prawa obu ludów, zjednoczył ich królestwa i podbił nowe terytoria. Odtąd imperium to było mocarstwem dwuczłonowym.

BARAN BARDZO SIĘ PYSZNI

6, 7. Dlaczego ‛żadne z dzikich zwierząt nie mogło się oprzeć’ baranowi?

6 Kontynuując opis barana, Daniel mówi: „Widziałem, jak ów baran bódł ku zachodowi i ku północy, i ku południowi, i żadne z dzikich zwierząt nie mogło mu się oprzeć, nie było też nikogo, kto by wyzwolił z jego mocy. Postępował według własnej woli i bardzo się pysznił” (Daniela 8:4).

7 W poprzedniej wizji danej Danielowi ukazano Babilon pod postacią bestii wychodzącej z morza i podobnej do lwa z orlimi skrzydłami (Daniela 7:4, 17). Ta symboliczna bestia nie zdołała stawić czoła „baranowi” z kolejnej wizji. W roku 539 p.n.e. Babilon został zdobyty przez Cyrusa Wielkiego. Odtąd przez jakieś pół wieku „żadne z dzikich zwierząt”, czyli organizmów politycznych, nie potrafiło się przeciwstawić imperium medo-perskiemu — czwartej potędze światowej przedstawianej w proroctwach biblijnych.

8, 9. (a) Jak „ów baran bódł ku zachodowi i ku północy, i ku południowi”? (b) Co w Księdze Estery powiedziano o następcy króla perskiego Dariusza I?

8 Mocarstwo medo-perskie, nadciągające „ze wschodu słońca”, czyli z kierunku wschodniego, postępowało według własnej woli i ‛bodło ku zachodowi, ku północy i ku południowi’ (Izajasza 46:11). Król Kambyzes II, następca Cyrusa Wielkiego, podbił Egipt. Po nim władzę objął perski król Dariusz I, który w roku 513 p.n.e. wyruszył na zachód i przez cieśninę Bosfor natarł na europejską krainę Tracja, ze stolicą w Bizancjum (dzisiejszy Stambuł). W roku 508 p.n.e. podbił Trację, a w roku 496 podporządkował sobie Macedonię. Do czasów Dariusza medo-perski „baran” opanował więc już terytoria w trzech stronach świata: na  północy wtargnął do Babilonii i Asyrii, ruszył na zachód przez Azję Mniejszą, a na południu zajął Egipt.

9 Poświadczając wielkość imperium medo-perskiego, Biblia wspomina o następcy Dariusza, Kserksesie I, i nazywa go „Aswerusem, który królował od Indii po Etiopię nad stu dwudziestu siedmiu prowincjami” (Estery 1:1). Ale to ogromne państwo miało ulec innemu, a frapujące szczegóły, jakie w związku z tym wyjawiono w wizji Danielowi, powinny umocnić naszą wiarę w prorocze słowo Boże.

KOZIOŁ POKONUJE BARANA

10. Jakie zwierzę w wizji Daniela powaliło „barana”?

10 Wyobraźmy sobie, jak bardzo Daniel zdumiał się tym, co teraz zobaczył: „Ja zaś to rozważałem, a oto kozioł z kóz nadchodził od zachodu po powierzchni całej ziemi, nie dotykając ziemi. A ów kozioł miał okazały róg między oczami. I szedł aż do barana mającego dwa rogi, którego widziałem, jak stał przy szlaku wodnym; i popędził do niego w wielkiej złości. I zobaczyłem, jak dopadł barana i rozsrożył się na niego, i powalił barana, i złamał mu oba rogi, a baran nie miał już siły mu się opierać. Przewrócił go więc na ziemię i stratował, i nie było nikogo, kto by barana wyzwolił z jego mocy” (Daniela 8:5-7). Co to wszystko oznacza?

11. (a) Jak anioł Gabriel wyjaśnił znaczenie „włochatego kozła” i jego „wielkiego rogu”? (b) Kogo wyobrażał ten okazały róg?

11 Podobnie jak niegdyś Daniel, nie musimy snuć domysłów co do sensu tej wizji. Anioł Gabriel wyjaśnia prorokowi: „Włochaty kozioł to król Grecji; a wielki róg, który był między jego oczami, to król pierwszy” (Daniela 8:21). W roku 336 p.n.e. zasiadł na tronie ostatni władca imperium perskiego, Dariusz III Kodomanus. W tym samym roku królem Macedonii został Aleksander Wielki. Jak wynika z historii, okazał się on przepowiedzianym pierwszym „królem Grecji”. W roku 334 p.n.e. wyruszył „od zachodu” i szybko posuwał się naprzód. Niemalże „nie dotykając ziemi”, podbijał kolejne krainy i w końcu powalił  „barana”. W ten sposób Grecja położyła kres blisko dwustuletniemu panowaniu Medo-Persji i stała się piątym mocarstwem światowym o doniosłym znaczeniu biblijnym. Cóż za zdumiewające spełnienie proroctwa Bożego!

12. Jak został „złamany” „wielki róg” symbolicznego kozła i jakie cztery inne wyrosły na jego miejscu?

12 Jednakże potęga Aleksandra miała trwać krótko, w wizji bowiem wyjawiono jeszcze: „A ów kozioł z kóz pysznił się ponad wszelką miarę; ale gdy tylko stał się potężny, wielki róg został złamany i cztery okazałe zaczęły wyrastać w jego miejsce, ku czterem wiatrom niebios” (Daniela 8:8). Wyjaśniając powyższe proroctwo, Gabriel oznajmia: „To zaś, że został złamany, wskutek czego w końcu wyrosły na jego miejscu cztery: Z jego narodu powstaną cztery królestwa, lecz nie z jego mocą” (Daniela 8:22). Zapowiedź ta się spełniła, gdy Aleksander, będąc u szczytu zwycięskiej kariery, został niejako „złamany” — umarł w wieku zaledwie 32 lat. A jego ogromne imperium rozdzielili między siebie czterej jego wodzowie.

TAJEMNICZY MAŁY RÓG

13. Co wyrosło z jednego z czterech rogów i co czyniła ta odrośl?

13 Następna część wizji obejmuje ponad 2200 lat i jej spełnienie sięga aż do naszych czasów. Daniel pisze:  „A z jednego z nich [z tych czterech rogów] wyszedł inny róg, mały, i rósł coraz bardziej ku południowi i ku wschodowi oraz ku Ozdobie. I rósł aż do zastępu niebios, sprawiając tym, że część zastępu i część gwiazd spadła na ziemię, a on zaczął je tratować. I wywyższał się w pysze aż do Księcia zastępu, a temu odjęto ofiarę ustawiczną i powalono ustalone miejsce jego sanktuarium. I zastęp został w końcu wydany, razem z ofiarą ustawiczną, ze względu na występek; a on rzucał prawdę na ziemię i działał, i miał powodzenie” (Daniela 8:9-12).

14. Co anioł Gabriel oznajmił na temat poczynań symbolicznego małego rogu i jaki los mu zapowiedział?

14 Aby zrozumieć znaczenie powyższej wypowiedzi, musimy z uwagą wysłuchać słów anioła Bożego. Po wyjaśnieniu, iż z imperium Aleksandra wyrosną cztery królestwa, anioł Gabriel informuje: „Pod koniec ich królestwa, gdy występni dopełnią miary swych czynów, powstanie król o srogim obliczu i rozumiejący zagadkowe wypowiedzi. I moc jego stanie się potężna, lecz nie dzięki jego własnej mocy. I w zdumiewający sposób będzie przywodził do zguby, niewątpliwie też powiedzie mu się i będzie działał skutecznie. I doprowadzi do zguby potężnych oraz lud świętych. I stosownie do swej wnikliwości sprawi też, że zwodnicze działanie w jego ręce się powiedzie. I w sercu swoim będzie się bardzo pysznił, a w okresie wolnym od troski doprowadzi wielu do zguby. I powstanie przeciwko Księciu książąt, ale zostanie złamany bez udziału ręki” (Daniela 8:23-25).

15. Co anioł polecił Danielowi uczynić w związku z tą wizją?

15 „Ty jednak zachowaj tę wizję w tajemnicy”, poleca Danielowi anioł, „gdyż jest to jeszcze sprawa wielu dni” (Daniela 8:26). Ta część wizji nie miała się spełniać jeszcze przez „wiele dni”, a Danielowi kazano ‛zachować ją w tajemnicy’. Znaczenie tego, co ujrzał, najwidoczniej i dla niego pozostawało tajemnicą. Niemniej do naszych czasów  ów okres „wielu dni” z całą pewnością zdążył już minąć. Możemy więc zadać pytanie: Co wyjawiają dzieje świata, jeśli chodzi o spełnienie tej proroczej wizji?

MAŁY RÓG POTĘŻNIEJE

16. (a) Z którego symbolicznego rogu wyrósł mały róg? (b) Jak Rzym stał się szóstym mocarstwem światowym przepowiedzianym w Biblii, dlaczego jednak nie on był symbolicznym małym rogiem?

16 Jak poświadcza historia, mały róg wyrósł z jednego ze wspomnianych wcześniej czterech symbolicznych rogów — z wysuniętego najdalej na zachód hellenistycznego królestwa Kasandra, który sprawował władzę nad Macedonią i Grecją. Później wchłonęło je królestwo Lizymacha, panującego w Tracji i Azji Mniejszej. W II wieku p.n.e. te zachodnie rejony świata hellenistycznego zostały podbite przez Rzym. A do roku 30 p.n.e. Rzym zawładnął wszystkimi królestwami hellenistycznymi, stając się w ten sposób szóstym mocarstwem światowym wspomnianym w proroctwach biblijnych. Jednakże imperium rzymskie nie było odpowiednikiem małego rogu z wizji Daniela, nie przetrwało bowiem do „wyznaczonego czasu końca” (Daniela 8:19).

17. (a) Co łączyło Brytanię z cesarstwem rzymskim? (b) Jaki związek istnieje między imperium brytyjskim a hellenistycznym królestwem Macedonii i Grecji?

17 Co zatem mówi historia na temat tożsamości agresywnego „króla o srogim obliczu”? Północno-zachodnią odroślą cesarstwa rzymskiego była Brytania. Aż do początków V wieku n.e. na terenach dzisiejszej Wielkiej Brytanii znajdowały się prowincje rzymskie. Z czasem imperium to upadło, lecz wpływy kultury grecko-rzymskiej utrzymały się w Brytanii i w innych rejonach Europy podlegających niegdyś władzy Rzymu. Meksykański poeta i pisarz Octavio Paz, laureat Nagrody Nobla, oświadczył: „Po upadku cesarstwa rzymskiego jego miejsce zajął Kościół”. Następnie dodał: „Ojcowie Kościoła, a także późniejsi scholastycy,  przeszczepili filozofię grecką na grunt nauk chrześcijańskich”. A filozof i matematyk Bertrand Russell nadmienił: „U podłoża cywilizacji zachodniej, mającej rodowód grecki, leży tradycja filozoficzna i naukowa zrodzona dwa i pół tysiąca lat temu w Milecie [greckim mieście w Azji Mniejszej]”. Można zatem powiedzieć, że pod względem kulturowym imperium brytyjskie sięga korzeniami aż do hellenistycznego królestwa Macedonii i Grecji.

18. Co jest małym rogiem, który w „czasie końca” przeobraził się w „króla o srogim obliczu”? Wyjaśnij to szerzej.

18 Do roku 1763 imperium brytyjskie zdążyło już pokonać swych potężnych rywali — Hiszpanię i Francję. Niepodzielnie panując na morzach, występowało odtąd w roli siódmego mocarstwa światowego zapowiedzianego w proroctwach biblijnych. Mimo iż w roku 1776 trzynaście kolonii amerykańskich oderwało się i utworzyło Stany Zjednoczone Ameryki, imperium brytyjskie się rozrastało, aż objęło jedną czwartą powierzchni ziemi i czwartą część jej mieszkańców. Siódma potęga światowa wzmocniła się jeszcze bardziej, gdy Stany Zjednoczone podjęły współpracę z Wielką Brytanią, wskutek czego pojawiło się podwójne mocarstwo anglo-amerykańskie. Pod względem gospodarczym i militarnym rzeczywiście stało się ono „królem  o srogim obliczu”. A zatem małym rogiem, który w „czasie końca” przeobraził się w groźną potęgę polityczną, jest dwuczłonowe anglo-amerykańskie mocarstwo światowe.

19. O jakiej „Ozdobie” wspomniano w wizji?

19 Daniel widział, iż ów mały róg „rósł coraz bardziej” ku „Ozdobie” (Daniela 8:9). Ziemia Obiecana, którą Jehowa dał swemu wybranemu ludowi, była tak piękna, że nazwano ją „ozdobą wszystkich krain”, czyli całego świata (Ezechiela 20:6, 15). Prawdą jest, iż 9 grudnia 1917 roku wojska brytyjskie zajęły Jerozolimę, a w roku 1920 Liga Narodów przyznała Wielkiej Brytanii mandat nad Palestyną, utrzymany w mocy do 14 maja 1948 roku. Niemniej omawiana wizja ma znaczenie prorocze i zawiera wiele symboli. A wspomniana „Ozdoba” nie wyobraża Jerozolimy, lecz ziemski stan ludu, który za czasów siódmego mocarstwa światowego jest święty w oczach Bożych. Zobaczmy, jak potęga anglo-amerykańska usiłuje zagrozić tym świętym.

POWALENIE „MIEJSCA JEGO SANKTUARIUM”

20. Kto należy do „zastępu niebios” i „gwiazd”, które mały róg usiłuje powalić?

20 Z opisu wizji dowiadujemy się, iż mały róg „rósł aż do zastępu niebios, sprawiając tym, że część zastępu i część gwiazd spadła na ziemię”. Jak wyjaśnił anioł, „zastępem niebios” oraz „gwiazdami”, które ten róg usiłuje powalić, jest „lud świętych” (Daniela 8:10, 24). Chodzi o chrześcijan namaszczonych duchem Bożym. Są oni objęci nowym przymierzem, ustanowionym na mocy przelanej krwi Jezusa Chrystusa, dzięki czemu utrzymują z Bogiem szczególne stosunki jako lud święty, oczyszczony i oddzielony do wyłącznej służby dla Niego (Hebrajczyków 10:10; 13:20). Ustanowiwszy ich dziedzicami mającymi wraz z Jego Synem posiąść niebiańskie dziedzictwo, Jehowa uważa ich za świętych (Efezjan 1:3, 11, 18-20). A zatem w wizji Daniela „zastęp niebios” przedstawia  ziemski ostatek 144 000 „świętych”, którzy będą panować w niebie u boku Baranka (Objawienie 14:1-5).

21. Kto zajmuje „święte miejsce”, które siódme mocarstwo światowe usiłuje spustoszyć?

21 Ta resztka grona 144 000 reprezentuje dziś na ziemi „Jerozolimę niebiańską” — Królestwo Boże przyrównane do miasta — oraz jej symboliczną świątynię (Hebrajczyków 12:22, 28; 13:14). W tym sensie zajmuje „święte miejsce”, które siódme mocarstwo światowe usiłuje stratować i spustoszyć (Daniela 8:13). Daniel nazwał też to święte miejsce ‛ustalonym miejscem sanktuarium’ Jehowy, oznajmił bowiem: „Odjęto [Jehowie] ofiarę ustawiczną i powalono ustalone miejsce jego sanktuarium. I zastęp został w końcu wydany, razem z ofiarą ustawiczną, ze względu na występek; a on rzucał prawdę na ziemię i działał, i miał powodzenie” (Daniela 8:11, 12). Jak te słowa się spełniły?

22. Jak w czasie II wojny światowej siódme mocarstwo dopuściło się rażącego „występku”?

22 Warto przypomnieć, co przeżywali Świadkowie Jehowy podczas II wojny światowej. Jakże srogie znosili prześladowania! Zaczęły się one w krajach rządzonych przez nazistów i faszystów. Wkrótce jednak doszło do ‛rzucania prawdy na ziemię’ w różnych częściach rozległego terytorium ‛małego rogu, którego moc stała się potężna’. Prawie we wszystkich krajach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów wydano zakaz działalności „zastępu” głosicieli Królestwa i zabroniono im dzielenia się „dobrą nowiną” (Marka  13:10). Powołując mężczyzn do wojska, państwa te odmawiały kaznodziejom Świadków Jehowy prawa do zwolnienia, czym dowodziły braku poszanowania dla ich teokratycznej ordynacji na sług Bożych. Wierni czciciele Jehowy w USA byli atakowani przez motłoch i doznawali rozmaitych upokorzeń. Siódme mocarstwo światowe niejako próbowało zlikwidować ofiarę wysławiania, „owoc warg”, regularnie składany Jehowie przez Jego lud jako „ofiara ustawiczna”, stały element ich wielbienia (Hebrajczyków 13:15). Tym samym owo mocarstwo światowe dopuściło się „występku”, naruszyło bowiem obszar podlegający Bogu Najwyższemu — „ustalone miejsce jego sanktuarium”.

23. (a) Jak podczas II wojny światowej mocarstwo anglo-amerykańskie powstało „przeciwko Księciu książąt”? (b) Kto jest „Księciem książąt”?

23 W czasie II wojny światowej mały róg prześladował „świętych” i tym samym wywyższał się w swej pysze „aż do Księcia zastępu”. A mówiąc słowami anioła Gabriela, powstał „przeciwko Księciu książąt” (Daniela 8:11, 25). Tytuł „Książę książąt” określa wyłącznie Jehowę Boga. Hebrajski wyraz sar, tłumaczony na „książę”, jest spokrewniony z czasownikiem, który znaczy „panować”. Odnosi się do syna króla lub innego władcy, ale może też oznaczać naczelnika lub zwierzchnika. Księga Daniela wspomina o innych anielskich książętach, na przykład o Michale. Zwierzchnikiem, Księciem wszystkich takich książąt jest Bóg (Daniela 10:13, 21; porównaj Psalm 83:18). Ale czy to w ogóle możliwe, by ktoś powstał przeciwko Jehowie, Księciu książąt?

„ŚWIĘTE MIEJSCE” DOPROWADZONE DO WŁAŚCIWEGO STANU

24. Jakie zapewnienie znajdujemy w Księdze Daniela 8:14?

24 Nikt nie zdoła skutecznie przeciwstawić się Księciu książąt — nawet król o tak „srogim obliczu”, jakie ma anglo-amerykańskie mocarstwo światowe! Nie uda mu się  spustoszyć sanktuarium Bożego. Po upływie „dwóch tysięcy trzystu wieczorów i poranków” — jak wyjaśnia anielski posłaniec — „święte miejsce zostanie doprowadzone do właściwego stanu”, inaczej mówiąc „odniesie zwycięstwo” (Daniela 8:13, 14, The New English Bible).

25. Jak długo miał trwać proroczy okres 2300 dni i z jakim wydarzeniem musi on mieć związek?

25 Wspomniane 2300 dni to okres proroczy. W grę wchodzą więc prorocze lata, liczące po 360 dni (Objawienie 11:2, 3; 12:6, 14). Całość miała zatem trwać 6 lat, 4 miesiące i 20 dni. Kiedy biegł ten okres? W latach trzydziestych XX wieku lud Boży w różnych krajach doznawał coraz surowszych prześladowań. A podczas II wojny światowej zaczęto zajadle prześladować Świadków Jehowy mieszkających na obszarze dwuczłonowego mocarstwa anglo-amerykańskiego. Za co? Za to, że niezłomnie pozostawali „bardziej posłuszni Bogu jako władcy niż ludziom” (Dzieje 5:29). Tak więc owe 2300 dni musi mieć związek z tą wojną. * Ale co wiadomo o początku i końcu tego proroczego okresu?

26. (a) Najwcześniej odkąd można liczyć 2300 dni? (b) Kiedy upłynął ten okres?

26 Skoro „święte miejsce” miało zostać „doprowadzone”, a właściwie przywrócone, do prawidłowego stanu, to 2300 dni musiało się zacząć we wcześniejszym okresie, gdy z Bożego punktu widzenia było ono jeszcze we „właściwym stanie”. Najwcześniejszą datą może być 1 czerwca 1938 roku, kiedy to na łamach Strażnicy (w wydaniu angielskim) opublikowano pierwszą część artykułu „Organizacja”. Druga część ukazała się w Strażnicy z 15 czerwca 1938 roku. Jeżeli policzymy 6 lat, 4 miesiące i 20 dni od 1 lub 15 czerwca 1938 roku, to okaże się, iż wspomniane 2300 dni  skończyło się 8 lub 22 października 1944 roku. W pierwszym dniu specjalnego zgromadzenia, które odbyło się 30 września i 1 października 1944 roku w Pittsburghu (stan Pensylwania, USA), prezes Towarzystwa Strażnica wygłosił przemówienie na temat „Dzisiejsze dostosowanie się do teokratycznych wytycznych”. Dnia 2 października na dorocznym zgromadzeniu członków Towarzystwa dokonano zmian w statucie, by w granicach obowiązującego prawa jak najściślej dostosować go do porządku teokratycznego. A gdy na łamach naszych publikacji podano lepsze zrozumienie wymagań biblijnych, wkrótce potem zbory Świadków Jehowy w pełniejszej mierze przyjęły teokratyczną strukturę organizacyjną.

27. Co świadczy o tym, że wskutek prześladowań, do jakich dochodziło w latach II wojny światowej, składanie „ofiary ustawicznej” było ograniczone?

27 W roku 1939, podczas owych 2300 dni, wybuchła II wojna światowa, toteż składanie w sanktuarium Bożym „ofiary ustawicznej” stało się wskutek prześladowań bardzo utrudnione. W roku 1938 Towarzystwo Strażnica miało 39 oddziałów, powołanych do nadzorowania działalności Świadków Jehowy na całej ziemi, a w roku 1943 już tylko 21. Nieznaczne były też w tym okresie wojennym przyrosty liczby głosicieli Królestwa.

28, 29. (a) Co się wydarzyło w organizacji Jehowy pod koniec II wojny światowej? (b) Co można powiedzieć o podejmowanych przez wrogów zajadłych próbach spustoszenia i zniszczenia „świętego miejsca”?

28 Jak już wspomnieliśmy, w ostatnich miesiącach wojny Świadkowie Jehowy jeszcze raz potwierdzili, iż są zdecydowani wywyższać zwierzchnictwo Boga przez służenie Mu w ramach organizacji teokratycznej. Właśnie dlatego w roku 1944 rozpoczęli reorganizację swej działalności i struktury zarządzania. Na przykład w Strażnicy (angielskiej) z 15 października 1944 roku rozwinięto temat „Zorganizowani do końcowego dzieła”. Te i inne artykuły z tamtego  okresu, omawiające zagadnienia służbowe, wskazują, że 2300 dni dobiegło kresu i że „święte miejsce” zostało ponownie doprowadzone do „właściwego stanu”.

29 Podejmowane przez wrogów zajadłe próby spustoszenia i zniszczenia „świętego miejsca” całkowicie spaliły na panewce. „Święci”, którzy jeszcze pozostawali na ziemi, oraz ich towarzysze należący do „wielkiej rzeszy” odnieśli zwycięstwo (Objawienie 7:9). A sanktuarium, przywrócone do właściwego, teokratycznego stanu, po dziś dzień trwa w świętej służbie dla Jehowy.

30. Jaki los niebawem spotka „króla o srogim obliczu”?

30 Mocarstwo anglo-amerykańskie w dalszym ciągu zajmuje swą pozycję. Anioł Gabriel zapowiedział jednak, iż ‛zostanie złamane bez udziału ręki’ (Daniela 8:25). Już wkrótce owo siódme mocarstwo światowe z proroctw biblijnych — „król o srogim obliczu” — ulegnie zmiażdżeniu, i to nie rękami ludzkimi, lecz nadludzką mocą, która się ujawni w Armagedonie (Daniela 2:44; Objawienie 16:14, 16). Jakże cieszy nas świadomość, iż zostanie wtedy wykazana prawowitość zwierzchnictwa Jehowy Boga, Księcia książąt!

[Przypisy]

^ ak. 1 Do siedmiu mocarstw światowych, którym Biblia przypisuje szczególne znaczenie, należą: Egipt, Asyria, Babilonia, Medo-Persja, Grecja, Rzym oraz dwuczłonowa potęga anglo-amerykańska. Wszystkie one zasługują na uwagę dlatego, że miały do czynienia z ludem Jehowy.

^ ak. 25 Również Księga Daniela 7:25 mówi o okresie ‛nękania świętych Najwyższego’. Jak wyjaśniono w poprzednim rozdziale, było to związane z I wojną światową.

CZY ZAUWAŻYŁEŚ?

• Co wyobraża:

„baran mający dwa rogi”?

„włochaty kozioł” i jego „wielki róg”?

pojawienie się czterech rogów w miejsce „wielkiego rogu”?

mały róg, który wyrósł z jednego z czterech rogów?

• Jak w czasie II wojny światowej mocarstwo anglo-amerykańskie usiłowało spustoszyć „święte miejsce” i czy zdołało tego dokonać?

[Pytania do studium]

[Mapa i ilustracja na stronie 166]

[Patrz publikacja]

Imperium medo-perskie

MACEDONIA

EGIPT

Memfis

ETIOPIA

Jerozolima

Babilon

Ekbatana

Suza

Persepolis

INDIE

[Mapa i ilustracja na stronie 169]

[Patrz publikacja]

Imperium greckie

MACEDONIA

EGIPT

Babilon

Indus

[Mapa na stronie 172]

[Patrz publikacja]

Imperium rzymskie

BRYTANIA

ITALIA

Rzym

Jerozolima

EGIPT

 [Całostronicowa ilustracja na stronie 164]

 [Ilustracje na stronie 174]

Niektórzy wybitni przedstawiciele anglo-amerykańskiego mocarstwa światowego:

1. Jerzy Waszyngton, pierwszy prezydent USA (1789-1797)

2. Brytyjska królowa Wiktoria (1837-1901)

3. Woodrow Wilson, prezydent USA (1913-1921)

4. David Lloyd George, premier Wielkiej Brytanii (1916-1922)

5. Winston Churchill, premier Wielkiej Brytanii (1940-1945, 1951-1955)

6. Franklin D. Roosevelt, prezydent USA (1933-1945)