Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

 ZBLIŻ SIĘ DO BOGA

„Stale proście, a będzie wam dane”

„Stale proście, a będzie wam dane”

„Panie, naucz nas się modlić” — poprosił Jezusa jeden z jego uczniów (Łukasza 11:1). Aby unaocznić, jakich modlitw Bóg wysłuchuje, Jezus podał dwa przykłady. Być może i ty zastanawiałeś się kiedyś, czy twoje modlitwy są wysłuchiwane. Jeśli tak, na pewno zaciekawią cię te wyjaśnienia. Odszukaj Ewangelię według Łukasza 11:5-13.

Pierwszy przykład koncentruje się na osobie zanoszącej modlitwy (Łukasza 11:5-8). Pewien mężczyzna nie ma czym poczęstować gościa, który odwiedził go w środku nocy. Ponieważ sprawa jest pilna, więc nie bacząc na późną porę, gospodarz idzie do domu przyjaciela, żeby pożyczyć kilka chlebów. Tamten początkowo ociąga się ze wstaniem, bo razem z nim śpi cała rodzina. Ale pod wpływem natarczywych próśb w końcu wstaje i spełnia życzenie sąsiada *.

Jaką naukę Jezus chciał w ten sposób przekazać? Musimy być wytrwali — stale prosić, ciągle szukać i wciąż pukać (Łukasza 11:9, 10). Dlaczego? Czy sugerował, że zanosząc modlitwy, niejako dobijamy się do drzwi Boga, który nie jest zbyt skory do pomocy? Wręcz przeciwnie! Jezus wskazał, że w odróżnieniu od opornego przyjaciela Bóg chętnie spełnia stosowne prośby tych, którzy zwracają się do Niego z wiarą. Takiej wiary dowodzimy właśnie swoją wytrwałością. Wytrwale o coś prosząc, pokazujemy, że naprawdę nam na tym zależy i że szczerze ufamy, iż Bóg może nam to zapewnić — rzecz jasna jeśli jest to zgodne z Jego wolą (Marka 11:24; 1 Jana 5:14).

Drugi przykład podkreśla nastawienie Tego, który wysłuchuje modlitw, Jehowy (Psalm 65:2). Jezus pyta: „Któryż to ojciec wśród was, jeśli go syn poprosi o rybę, poda mu węża zamiast ryby? Albo też jeśli poprosi o jajko, czy poda mu skorpiona?”. Odpowiedź jest oczywista — żaden troskliwy ojciec nie da dziecku niczego, co byłoby dla niego niebezpieczne. Następnie Jezus wyjaśnia: Jeżeli niedoskonali ojcowie ‛dają swym dzieciom dobre dary’, to „o ileż bardziej Ojciec w niebie da ducha świętego” — najlepszy z darów — swoim ziemskim dzieciom, które Go o to proszą! (Łukasza 11:11-13; Mateusza 7:11) *.

Bóg chętnie spełnia stosowne prośby tych, którzy zwracają się do Niego z wiarą

Czego ten przykład uczy nas o Jehowie — o Tym, który wysłuchuje modlitw? Jezus ukazuje nam Boga jako troskliwego Ojca, który chętnie reaguje na potrzeby swoich dzieci. Słudzy Jehowy mogą więc śmiało zwracać się do Niego nawet z najbardziej osobistymi prośbami. Gdy wiemy, że On pragnie dla nas tego, co najlepsze, jesteśmy otwarci na Jego odpowiedzi, choćby odbiegały od naszych oczekiwań *.

Fragment Biblii do przeczytania w kwietniu:

Łukasza 7-21

^ ak. 4 W przykładzie tym Jezus nawiązał do ówczesnych zwyczajów. Dla Żydów gościnność była świętym obowiązkiem. W domu piekło się tyle chleba, żeby wystarczyło go na dany dzień. W razie potrzeby sąsiedzi zwykle go sobie pożyczali. Normalne było też, że ubogie rodziny sypiały na podłodze w jednym pomieszczeniu.

^ ak. 6 Jezus wielokrotnie posługiwał się tokiem rozumowania opartym na wyrażeniu „o ileż bardziej” — na podstawie jakiegoś znanego faktu uzmysławiał słuchaczom coś ważniejszego. W pewnym komentarzu biblijnym czytamy: „Rozumowanie to przebiega następująco: Jeśli A jest prawdą, to o ileż bardziej prawdą będzie B” (A. L. Ash, The Gospel According to Luke).

^ ak. 7 Więcej informacji o tym, jak należy się modlić, żeby Bóg nas wysłuchał, można znaleźć w 17 rozdziale książki Czego naprawdę uczy Biblia? (wydawnictwo Świadków Jehowy).