Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

 Ucz swoje dzieci

Rachab zwracała uwagę na to, co słyszała

Rachab zwracała uwagę na to, co słyszała

WYOBRAŹ sobie, że żyjemy jakieś 3500 lat temu. Jesteśmy w Jerychu, mieście w ziemi Kanaan. Mieszka tu Rachab. Jeszcze zanim się urodziła, Izraelici zostali przez Mojżesza wyprowadzeni z niewoli w Egipcie i przeszli przez Morze Czerwone jak po suchym lądzie! Działo się to daleko od Jerycha. Skąd twoim zdaniem Rachab dowiedziała się o tych niezwykłych wydarzeniach, skoro nie było wtedy radia, telewizji ani Internetu? — *

O tych cudach zapewne opowiadali podróżni. Rachab już jako dziewczynka słyszała, co Jehowa uczynił dla swego ludu. Potem docierały do niej kolejne zadziwiające wieści o Izraelitach. Zanim wkroczyli oni do Kanaanu, przez 40 lat pobytu na pustkowiu z pomocą Boga pokonywali wszystkich przeciwników. Teraz Rachab dowiaduje się, że obozują po drugiej stronie rzeki Jordan, naprzeciw Jerycha!

Któregoś wieczora przybywają do Rachab dwaj nieznajomi. Wiedzą, że można się u niej zatrzymać. Rachab zaprasza ich do siebie. Po zmierzchu król Jerycha otrzymuje wiadomość, że do miasta weszli izraelscy szpiedzy i udali się do domu Rachab. Posyła tam swych ludzi z nakazem, by wyprowadziła tych mężczyzn. Czy wiesz, czego Rachab zdążyła się już dowiedzieć i co w związku z tym zrobiła? —

Otóż Rachab zorientowała się, że jej goście są izraelskimi zwiadowcami. Ukryła ich więc na dachu. Teraz mówi posłańcom króla: „Istotnie, ci mężczyźni przyszli do mnie (...). A gdy o zmierzchu miano zamykać bramę, (...) wyszli”. Następnie ponagla posłańców: „Ścigajcie ich”.

Jak sądzisz, dlaczego Rachab ukryła zwiadowców? — Sama tak im to wyjaśniła: „Wiem, że Jehowa da wam tę ziemię (...). Bo słyszeliśmy, jak Jehowa wysuszył przed waszym obliczem wody Morza Czerwonego, gdy wyszliście z Egiptu”. Rachab słyszała też o innych zwycięstwach, które Bóg dał Izraelitom nad ich wrogami.

 Jak wynika z Listu do Hebrajczyków 11:31, Jehowie spodobało się to, że Rachab schroniła zwiadowców. Spodobała Mu się też prośba, którą do nich skierowała: ‛Okazałam wam życzliwość, więc obiecajcie mi, proszę, że gdy Jerycho zostanie zdobyte, oszczędzicie mojego ojca i moją matkę oraz moich braci i moje siostry’. Zwiadowcy obiecują jej to pod warunkiem, że zastosuje się do ich wskazówek. Czy wiesz, co miała zrobić? —

‛Weź ten czerwony sznur i uwiąż go w oknie’, mówią zwiadowcy, ‛i zbierz wszystkich krewnych u siebie w domu. Każdy, kto się tam znajdzie, będzie bezpieczny’. Rachab dokładnie stosuje się do polecenia. Jak myślisz, co się potem dzieje? —

Izraelici podchodzą pod mury Jerycha. Codziennie w milczeniu jeden raz okrążają miasto. Robią tak przez sześć dni. Siódmego dnia okrążają je siedem razy, a następnie wydają potężny okrzyk. Mury Jerycha walą się na całej długości. Jest tylko jeden wyjątek: miejsce, gdzie z okna zwisa czerwony sznur! Rachab i jej rodzina zostają ocaleni (Jozuego 2:1-24; 6:1-5, 14, 15, 20-25).

Czego możemy się nauczyć z postawy Rachab? — Nie tylko zwracała uwagę na to, co Jehowa robił dla swych czcicieli, ale też udzieliła im pomocy, gdy miała taką możliwość. Postanowiła służyć Jehowie wraz z Jego ludem. Czy i ty tak postąpisz? — Gorąco się o to modlimy.

^ ak. 3 Jeżeli po pytaniu występuje myślnik, to zrób w tym miejscu pauzę i daj dziecku czas na odpowiedź.