Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Czy twoje sumienie jest wiarygodnym przewodnikiem?

Czy twoje sumienie jest wiarygodnym przewodnikiem?

„Celem tego nakazu jest miłość z czystego serca i z dobrego sumienia, i z nieobłudnej wiary” (1 TYM. 1:5).

PIEŚNI: 57, 48

1, 2. Kto nas obdarzył sumieniem i dlaczego możemy być za nie wdzięczni?

JEHOWA stworzył ludzi z wolną wolą, czyli swobodą wyboru. Pierwszemu mężczyźnie i pierwszej kobiecie oraz ich przyszłemu potomstwu zapewnił cennego przewodnika — sumienie, inaczej mówiąc, wewnętrzne poczucie dobra i zła. Gdy z tego daru robimy odpowiedni użytek, łatwiej nam postępować właściwie i wystrzegać się tego, co złe. A zatem nasze sumienie świadczy o tym, że Bóg nas kocha i chce, byśmy czynili dobrze.

2 W naszych czasach ludzie też mają sumienie (odczytaj Rzymian 2:14, 15). Wprawdzie postępowanie wielu osób bardzo odbiega od Bożych norm, ale są tacy, którzy robią to, co słuszne, i brzydzą się złem. Niejednego człowieka sumienie powstrzymuje od popełniania skrajnie niegodziwych czynów. Wyobraźmy sobie, o ile gorzej byłoby na świecie, gdyby nikt nie miał sumienia! Zło zapewne przybrałoby jeszcze większe rozmiary niż obecnie. Jakże wdzięczni jesteśmy Bogu, że obdarzył ludzi sumieniem!

3. Dlaczego właściwie wyszkolone sumienie pozytywnie wpływa na zbór chrześcijański?

 3 W przeciwieństwie do ogółu ludzi słudzy Jehowy chcą szkolić swoje sumienie. Pragną, by podpowiadało im ono to, co jest zgodne z biblijnymi miernikami dobra i zła. Właściwie wyszkolone sumienie wywiera niezwykle pozytywny wpływ na zbór chrześcijański. Jednak ćwiczenie i używanie sumienia wymaga czegoś więcej niż angażowania umysłu. Biblia łączy dobre sumienie z wiarą i miłością. Apostoł Paweł napisał: „Celem tego nakazu jest miłość z czystego serca i z dobrego sumienia, i z nieobłudnej wiary” (1 Tym. 1:5). Gdy szkolimy swoje sumienie i reagujemy na jego głos, pogłębiamy swą miłość do Jehowy i umacniamy wiarę. Sposób, w jaki korzystamy z sumienia, ujawnia stopień naszej dojrzałości duchowej, stan symbolicznego serca oraz to, jak bardzo pragniemy podobać się Jehowie. Ten wewnętrzny głos pokazuje, jacy naprawdę jesteśmy.

4. Jak możemy szkolić swoje sumienie?

4 Ale jak możemy szkolić sumienie? Kluczem do tego jest regularne, połączone z modlitwą studium Biblii, rozmyślanie nad jej treścią oraz wprowadzanie w czyn nabytej wiedzy. Oczywiście chodzi o coś więcej niż nagromadzenie faktów i poznanie zasad. Dzięki studiowaniu Biblii powinniśmy zyskać jeszcze dokładniejszy obraz Jehowy, Jego osobowości i przymiotów oraz tego, co Mu się podoba, a co nie. Tym sposobem nasze sumienie dostroi się do Jego zasad. Powinno to poruszyć nasze serce i rozbudzić w nas chęć, by coraz bardziej upodabniać się do Boga.

5. Co rozważymy w tym artykule?

5 Ktoś mógłby jednak zapytać: W jaki sposób dobrze wyszkolone sumienie pomaga w podejmowaniu decyzji? Jak możemy uszanować podyktowaną sumieniem decyzję współwyznawcy? I jak sumienie może nas pobudzić do przejawiania gorliwości w większym stopniu? Mając w pamięci te pytania, przeanalizujmy trzy dziedziny, w których sumienie może wywierać pozytywny wpływ: 1) troska o zdrowie, 2) rozrywka oraz 3) służba kaznodziejska.

BĄDŹ ROZSĄDNY

6. Jaka dziedzina życia nasuwa pytania i wymaga podejmowania decyzji?

6 Biblia zachęca nas, byśmy unikali szkodliwych praktyk oraz zachowywali umiar w takich nawykach, jak jedzenie i picie (Prz. 23:20; 2 Kor. 7:1). Kiedy stosujemy się do zasad biblijnych, zdołamy do pewnego stopnia zadbać o zdrowie, nawet jeśli podeszły wiek i różne dolegliwości dają nam się we znaki. W niektórych krajach dostępne są zarówno konwencjonalne, jak i niekonwencjonalne metody leczenia. Do Biur Oddziałów regularnie napływają listy od braci, którzy pytają, czy sługa Jehowy może skorzystać z określonej terapii.

7. Jak możemy podejmować decyzje w kwestii leczenia?

7 Ani Biuro Oddziału, ani starsi w miejscowym zborze nie są upoważnieni do podejmowania za kogoś decyzji w sprawach zdrowia, nawet jeśli dana osoba pyta o radę (Gal. 6:5). Mogą jednak zwrócić uwagę na punkt widzenia Jehowy, co z kolei może zaważyć na czyjejś decyzji. Na przykład chrześcijanin musi pamiętać o biblijnym nakazie ‛powstrzymywania się od krwi’ (Dzieje 15:29). Nakaz ten jednoznacznie wyklucza metody leczenia wymagające przyjęcia pełnej krwi lub któregoś z jej czterech głównych składników. Zdarza się, że wiedza ta wpływa na  sumienie chrześcijanina nawet w wypadku decyzji dotyczącej mniejszych frakcji uzyskanych z któregoś głównego składnika krwi *. Ale jakie jeszcze rady biblijne warto uwzględnić przy wyborze metody leczenia?

8. Jak rada z Filipian 4:5 może nam pomóc w kwestii dbania o zdrowie?

8 W Księdze Przysłów 14:15 czytamy: „Niedoświadczony daje wiarę każdemu słowu, lecz roztropny rozważa swe kroki”. Niektóre choroby mogą być nieuleczalne. Mądrze jest więc zachować ostrożność w stosunku do terapii o rzekomo niewiarygodnej skuteczności, których popularność opiera się jedynie na pogłoskach. Paweł napisał pod natchnieniem: „Niech wasz rozsądek stanie się znany wszystkim ludziom” (Filip. 4:5). Rozsądek powstrzyma nas też przed poświęcaniem na kwestie zdrowotne tyle czasu, że sprawy duchowe zostałyby zepchnięte na dalszy plan. Gdyby troska o zdrowie zdominowała nasze życie, mogłoby to nas skłonić do skupiania się wyłącznie na samych sobie (Filip. 2:4). Najważniejsze są sprawy duchowe, a jeśli chodzi o zdrowie, powinniśmy mieć rozsądne oczekiwania (odczytaj Filipian 1:10).

Czy nie narzucasz innym swoich poglądów? (Zobacz akapit 9)

9. Jak słowa z Rzymian 14:13, 19 można odnieść do podejmowania decyzji w sprawie zdrowia i jak nasza jedność mogłaby zostać narażona na szwank?

9 Rozsądny chrześcijanin nie narzuca innym osobistych poglądów. W jednym z europejskich krajów pewne małżeństwo gorliwie zachęcało do stosowania określonych suplementów pokarmowych i konkretnej diety. Jedni bracia dali się do tego przekonać, a inni nie. Kiedy po jakimś czasie okazało się, że rezultaty nie spełniły oczekiwań, wywołało to powszechne niezadowolenie. Wspomniani małżonkowie mieli prawo zdecydować, czy sami będą trzymać się danej diety i przyjmować suplementy. Ale czy rozsądne było narażanie jedności zboru na szwank z powodu troski o zdrowie? Przez jakiś czas chrześcijanie w starożytnym Rzymie mieli odmienne poglądy na temat spożywania pewnych pokarmów i świętowania niektórych dni. Co poradził im Paweł? W odniesieniu do dni powiedział: „Jeden osądza, że jakiś dzień jest ważniejszy niż inny, drugi osądza jakiś dzień jak wszystkie inne; niech każdy będzie zupełnie przekonany w swoim umyśle”. Ważne było, aby nie dawać innym powodu do zgorszenia (odczytaj Rzymian 14:5, 13, 15, 19, 20).

10. Dlaczego należy szanować osobiste decyzje innych? (Zobacz ilustrację tytułową).

10 Jeśli nie rozumiemy podyktowanej sumieniem decyzji współwyznawcy w jakiejś osobistej sprawie, nie powinniśmy  pochopnie go osądzać ani uważać, że trzeba skłonić go do zmiany zdania. Być może jego sumienie jest jeszcze słabe i wymaga szkolenia albo w pewnych kwestiach jest zbyt wrażliwe (1 Kor. 8:11, 12). Niewykluczone też, że to my powinniśmy zbadać własne sumienie, które może potrzebować dalszego szkolenia opartego na zasadach Bożych. W takich sprawach jak dbanie o zdrowie każdy powinien podejmować osobiste decyzje i brać na siebie związaną z tym odpowiedzialność.

KORZYSTAJ Z BUDUJĄCEJ ROZRYWKI

11, 12. O jakiej radzie biblijnej powinniśmy pamiętać, gdy wybieramy rozrywkę?

11 Jehowa tak stworzył ludzi, że rozrywka może dawać im radość i wychodzić na dobre. Salomon napisał, że jest „czas śmiechu” i „czas pląsania” (Kazn. 3:4). Ale nie każda rozrywka przynosi korzyść, odpręża czy pokrzepia; nie jest też dobry jej nadmiar ani angażowanie się w nią zbyt często. Jak nasze sumienie może nam pomóc cieszyć się budującą rozrywką i odnosić z niej pożytek?

12 Biblia ostrzega przed pewnymi zachowaniami określanymi mianem „uczynków ciała”. Należą do nich „rozpusta, nieczystość, rozpasanie, bałwochwalstwo, uprawianie spirytyzmu, nieprzyjaźnie, waśń, zazdrość, napady gniewu, swary, rozdźwięki, sekty, zawiści, pijatyki, hulanki i tym podobne rzeczy”. Paweł napisał, że „ci, którzy się czegoś takiego dopuszczają, nie odziedziczą królestwa Bożego” (Gal. 5:19-21). Dlatego warto zadać sobie pytania: „Czy sumienie skłania mnie do wystrzegania się dyscyplin sportowych nacechowanych agresją, rywalizacją, nacjonalizmem lub przemocą? Czy mój wewnętrzny głos odzywa się, gdy bierze mnie pokusa, żeby obejrzeć film, który zawiera pornograficzne sceny albo pochwala niemoralność, pijaństwo bądź okultyzm?”.

13. Jak rady z 1 Tymoteusza 4:8 oraz Przysłów 13:20 mogą nam pomóc w doborze rozrywki?

13 Biblia zawiera też zasady, które mogą nam pomóc kształtować sumienie w kwestii wyboru rozrywki. Według jednej z nich „ćwiczenie cielesne jest tylko trochę pożyteczne” (1 Tym. 4:8). Zdaniem wielu pewna miara regularnych ćwiczeń fizycznych sprzyja zdrowiu oraz korzystnie wpływa na ciało i umysł. Jeśli chcemy ćwiczyć razem z grupą, czy powinniśmy to robić z przypadkowymi osobami? Księga Przysłów 13:20 mówi: „Kto chodzi z mądrymi, stanie się mądry, lecz kto się zadaje z głupcami, temu źle się powiedzie”. Czy nie sugeruje to, że powinniśmy być wybredni w doborze rozrywki i kierować się sumieniem wyszkolonym na Biblii?

14. Jak pewna rodzina uwzględniła zasady podane w Rzymian 14:2-4?

14 Christian i Daniela mają dwie nastoletnie córki. Christian opowiada: „Podczas rodzinnego wielbienia Boga rozmawialiśmy o rozrywce. Zgodziliśmy się, że niektóre jej formy są do przyjęcia, a inne nie. Kogo można uważać za dobre towarzystwo? Jedna z naszych córek skarżyła się, że w szkole na przerwie niektóre dzieci Świadków zachowują się jej zdaniem niewłaściwie. Czuła też presję, by zachowywać się tak samo. Tłumaczyliśmy jej, że każdy ma sumienie i to nim powinniśmy się kierować, gdy wybieramy, co i z kim robimy” (odczytaj Rzymian 14:2-4).

Wyszkolone na Biblii sumienie może ci pomóc unikać zagrożeń (zobacz akapit 14)

15. Jaką pomocą w planowaniu rozrywki mogą być słowa z Mateusza 6:33?

15 Rodzi się także pytanie, kiedy zajmować się rozrywką. Czy planując ją, uwzględniasz najpierw zajęcia teokratyczne, takie  jak zebrania, służba kaznodziejska i studium osobiste? A może próbujesz wciskać te zajęcia w przerwy między jedną rozrywką a drugą? Czemu przyznajesz pierwszeństwo? Jezus powiedział: „Stale więc szukajcie najpierw królestwa oraz Jego prawości, a wszystkie te inne rzeczy będą wam dodane” (Mat. 6:33). Czy sumienie skłania cię do ustalania priorytetów zgodnie z powyższą radą Jezusa?

ZACHĘCENI DO GORLIWYCH UCZYNKÓW

16. Jaki wpływ sumienie może mieć na naszą służbę kaznodziejską?

16 Właściwie działające sumienie nie tylko ostrzega nas przed złym postępowaniem, ale też pobudza do szlachetnych uczynków. Ważne miejsce wśród nich zajmuje udział w służbie od domu do domu oraz wykorzystywanie okazji do głoszenia nieoficjalnego. Do czegoś takiego sumienie skłaniało Pawła. Napisał on: „Nałożono na mnie konieczność. Doprawdy, biada mi, gdybym nie oznajmiał dobrej nowiny!” (1 Kor. 9:16). Gdy naśladujemy Pawła, sumienie upewnia nas, że robimy słusznie. A głosząc dobrą nowinę, odwołujemy się do sumienia naszych rozmówców. Paweł oświadczył: „Przez ujawnienie prawdy polecamy siebie przed obliczem Boga sumieniu każdego człowieka” (2 Kor. 4:2).

17. Jak pewna młoda siostra usłuchała głosu swego sumienia?

17 Kiedy Jacqueline miała 16 lat, na jednej z lekcji biologii omawiano teorię ewolucji. „Sumienie nie pozwoliło mi na taki udział w zajęciach jak zazwyczaj. Nie mogłam poprzeć teorii ewolucji. Podeszłam do nauczyciela i wyjaśniłam swoje stanowisko. Ku mojemu zaskoczeniu zareagował bardzo przyjaźnie i zaproponował, żebym przedstawiła w klasie temat stwarzania”. Jacqueline odczuła głęboką satysfakcję, że postąpiła zgodnie z głosem wyszkolonego na Biblii sumienia. Czy i ciebie pobudza ono do robienia tego, co słuszne?

18. Dlaczego powinno nam zależeć na tym, by nasze sumienie działało prawidłowo i było wiarygodne?

18 Jakie to piękne, kiedy staramy się jeszcze bardziej zharmonizować swoje życie z zasadami Jehowy! Nieocenioną pomocą w tym względzie może być sumienie. Poddajemy je szkoleniu, gdy regularnie zagłębiamy się w Słowo Boże, rozmyślamy nad jego treścią oraz wprowadzamy nabywaną wiedzę w czyn. Dzięki temu sumienie okaże się prawdziwym skarbem w naszym życiu!

^ ak. 7 Zobacz „Pytania czytelników” w Strażnicy z 15 czerwca 2004 roku, strony 29-31.