Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Słudzy Jehowy ‛wyrzekają się nieprawości’

Słudzy Jehowy ‛wyrzekają się nieprawości’

„Niech każdy, kto wymienia imię Jehowy, wyrzeknie się nieprawości” (2 TYM. 2:19).

1. Co zajmuje szczególne miejsce w naszym wielbieniu Boga?

CZY widziałeś kiedyś imię Jehowy umieszczone na jakimś budynku lub eksponacie muzealnym? Niewątpliwie bardzo cię to zainteresowało albo nawet zachwyciło. Przecież osobiste imię Boga zajmuje szczególne miejsce w naszym wielbieniu Go — jesteśmy Świadkami Jehowy! Obecnie żadne inne ugrupowanie na świecie nie jest tak ściśle związane z imieniem Bożym jak my. Mamy jednak świadomość, że noszenie tego imienia wiąże się z odpowiedzialnością.

2. Z jaką odpowiedzialnością wiąże się przywilej noszenia imienia Bożego?

2 Posługiwanie się imieniem Bożym samo w sobie nie zapewnia uznania Jehowy. Musimy trzymać się w życiu ustalonych przez Niego norm moralnych. Dlatego w Biblii przypomniano, że słudzy Jehowy mają ‛odwracać się od złego’ (Ps. 34:14). Do tej zasady wyraźnie nawiązał apostoł Paweł, gdy napisał: „Niech każdy, kto wymienia imię Jehowy, wyrzeknie się nieprawości” (odczytaj 2 Tymoteusza 2:19). Jako Świadkowie Jehowy rzeczywiście jesteśmy znani z tego, że używamy imienia Boga. Ale jak mamy się wyrzec nieprawości?

 ODSUŃ SIĘ OD ZŁA

3, 4. Jaki werset od dawna intryguje biblistów i dlaczego?

3 Przypomnijmy sobie, do czego Paweł nawiązał w Liście 2 do Tymoteusza 2:19. Werset ten zawiera wzmiankę o „trwałym fundamencie Bożym” oraz o dwóch widniejących na nim obwieszczeniach. Pierwsze z nich — „Jehowa zna tych, którzy do niego należą” — najwyraźniej stanowi nawiązanie do słów z Księgi Liczb 16:5 (zobacz poprzedni artykuł). Drugie obwieszczenie — „Niech każdy, kto wymienia imię Jehowy, wyrzeknie się nieprawości” — od dawna intryguje biblistów. Dlaczego?

4 Użyte przez Pawła sformułowanie sugeruje, że cytował z jakiegoś źródła. Wydaje się jednak, że żaden fragment Pism Hebrajskich nie pasuje do jego wypowiedzi. Do czego więc apostoł odwołał się w słowach: „Niech każdy, kto wymienia imię Jehowy, wyrzeknie się nieprawości”? Wcześniej w tym wersecie Paweł przytoczył fragment 16 rozdziału Księgi Liczb, w którym opisano bunt Koracha. Czy to drugie obwieszczenie również mogło odnosić się do tamtych wydarzeń?

5-7. Do jakich wydarzeń z czasów Mojżesza nawiązał Paweł w 2 Tymoteusza 2:19? (Zobacz ilustrację tytułową).

5 W Biblii powiedziano, że w buncie przeciw Mojżeszowi i Aaronowi oprócz Koracha przewodzili Datan i Abiram, synowie Eliaba (Liczb 16:1-5). Okazali Mojżeszowi rażący brak szacunku i odrzucili władzę ustanowioną przez Boga. Buntownicy ci dalej mieszkali wśród sług Jehowy, zagrażając duchowemu zdrowiu wiernych osób. Nadszedł jednak dzień, w którym Jehowa miał wyraźnie ukazać różnicę między swoimi lojalnymi czcicielami a buntownikami. Wydał wtedy konkretny nakaz.

6 W sprawozdaniu czytamy: „Jehowa zaś rzekł do Mojżesza, mówiąc: ‚Przemów do zgromadzenia i powiedz: „Oddalcie się od siedzib Koracha, Datana i Abirama!”’. Potem Mojżesz wstał i poszedł do Datana i Abirama, a razem z nim poszli starsi Izraela. Wówczas rzekł do zgromadzenia, mówiąc: ‚Cofnijcie się, proszę, sprzed namiotów tych niegodziwych mężów i nie dotykajcie niczego, co do nich należy, żebyście nie zostali zmieceni w całym ich grzechu’. Oni zaraz oddalili się sprzed przybytku Koracha, Datana i Abirama, z każdej strony” (Liczb 16:23-27). Wtedy Jehowa uśmiercił wszystkich uczestników rebelii. Natomiast lojalnych czcicieli, którzy się odsunęli od buntowników i w ten sposób wyrzekli się nieprawości, zachował przy życiu.

7 Jehowa czyta w sercach! Dostrzega lojalność tych, którzy do Niego należą. Niemniej osoby lojalne wobec Niego musiały podjąć zdecydowane działanie i odsunąć się od nieprawych. Całkiem możliwe, że Paweł nawiązał do relacji z Księgi Liczb 16:5, 23-27, gdy napisał: „Niech każdy, kto wymienia imię Jehowy, wyrzeknie się nieprawości”. Taki wniosek harmonizowałby ze słowami Pawła: „Jehowa zna tych, którzy do niego należą” (2 Tym. 2:19).

„ODRZUCAJ GŁUPIE I IGNORANCKIE DOCIEKANIA”

8. Dlaczego nie wystarczy używać imienia Jehowy ani należeć do zboru chrześcijańskiego?

8 Odwołując się do wydarzeń z czasów Mojżesza, Paweł przypomniał Tymoteuszowi, że musi zdecydowanie działać, by chronić swoją cenną więź z Jehową. Sama przynależność do zboru chrześcijańskiego nie wystarczała, podobnie jak nie wystarczało samo wymienianie imienia Jehowy za dni Mojżesza. Wierni chwalcy Boga muszą zdecydowanie ‛wyrzec się nieprawości’. Co to oznaczało w wypadku  Tymoteusza? I czego z tej natchnionej rady Pawła mogą się nauczyć dzisiejsi słudzy Jehowy?

9. Jaki wpływ na zbór wczesnochrześcijański wywierały „głupie i ignoranckie dociekania”?

9 Pismo Święte wyraźnie mówi, jakich rodzajów nieprawości chrześcijanie mają się wyrzec, czyli je odrzucić. Na przykład w bezpośrednim kontekście wypowiedzi z Listu 2 do Tymoteusza 2:19 Paweł radził, żeby ‛nie spierać się o słowa’, oraz zachęcił tego wiernego chrześcijanina, żeby ‛stronił od pustych słów’ (odczytaj 2 Tymoteusza 2:14, 16, 23). Niektórzy członkowie zboru szerzyli odstępcze nauki. Inni najwyraźniej wygłaszali kontrowersyjne poglądy. Nawet jeśli te drugie nie były ewidentnie niebiblijne, to wywoływały podziały. Prowadziły do ostrych polemik i wytwarzały niezdrową duchowo atmosferę. Dlatego Paweł podkreślił konieczność ‛odrzucania głupich i ignoranckich dociekań’.

10. Jak powinniśmy reagować, gdy stykamy się z odstępstwem?

10 Obecnie słudzy Jehowy nieczęsto mają do czynienia z odstępstwem w zborze. Kiedy jednak zetkniemy się z niebiblijnymi naukami — bez względu na ich źródło — musimy stanowczo je odrzucić. Niemądrze byłoby wdawać się w dyskusje z odstępcami, czy to osobiście, czy przez komentowanie ich blogów, czy też komunikując się z nimi w jakikolwiek inny sposób. Taka rozmowa — nawet gdyby miała służyć udzieleniu pomocy danej osobie — byłaby sprzeczna z omawianą tutaj radą biblijną. Jako słudzy Jehowy bezwzględnie się wystrzegamy odstępstwa, czyli je odrzucamy.

Nie wdawaj się w dyskusje z odstępcami (zobacz akapit 10)

11. Co mogłoby doprowadzić do ‛głupich dociekań’ i jak chrześcijańscy starsi mogą dawać dobry przykład pod tym względem?

11 Oprócz odstępstwa pokojowi w zborze niekiedy zagrażają jeszcze inne czynniki. Do „głupich i ignoranckich dociekań” mogą na przykład doprowadzić odmienne poglądy na temat rozrywki. Rzecz jasna, gdyby ktoś propagował rozrywkę naruszającą normy moralne ustanowione przez Jehowę, chrześcijańscy starsi nie powinni tolerować takiego zachowania, byleby uniknąć sporów (Ps. 11:5; Efez. 5:3-5). Z drugiej strony muszą uważać, by nie krzewić osobistych poglądów. Lojalnie stosują się do zachęty udzielonej chrześcijańskim nadzorcom: „Paście powierzoną wam trzodę Bożą (...) nie jako panoszący się wśród tych, którzy są dziedzictwem Bożym, lecz stając się przykładami dla trzody” (1 Piotra 5:2, 3; odczytaj 2 Koryntian 1:24).

12, 13. (a) Jakie stanowisko w kwestii wyboru rozrywki zajmują Świadkowie Jehowy i jakie zasady biblijne mają tu zastosowanie? (b) Jak zasady omówione w akapicie 12 odnoszą się do różnych spraw osobistych?

12 Jeżeli chodzi o rozrywkę, nasza organizacja nie recenzuje konkretnych filmów, gier wideo, książek ani piosenek, żeby arbitralnie rozstrzygać, czego mamy unikać. Dlaczego się tego nie robi? Ponieważ Biblia zachęca, żeby każdy sam ćwiczył swoje „władze poznawcze (...), aby odróżniać to, co właściwe, od tego, co niewłaściwe” (Hebr. 5:14). Wybierając jakąś formę odprężenia, chrześcijanin może rozważać zasady podane w Piśmie Świętym. We wszystkich dziedzinach życia powinniśmy ‛wciąż się upewniać, co jest godne upodobania Pana’ (Efez. 5:10). Według Biblii ojcowie jako głowy rodzin mają pewną miarę władzy, mogą więc postanowić, że w ich domu z pewnych form rozrywki nie będzie się korzystać (1 Kor. 11:3; Efez. 6:1-4) *.

13 Wspomniane wyżej zasady biblijne odnoszą się nie tylko do wyboru rozrywki.  Zarzewiem sporów mogą być też poglądy dotyczące ubioru i wyglądu zewnętrznego, zdrowia i odżywiania się, a także inne kwestie natury osobistej. Jeśli więc w grę nie wchodzi łamanie zasad Bożych, słudzy Jehowy postępują mądrze, unikając zatargów, gdyż „niewolnik Pana nie ma się spierać, lecz ma być delikatny wobec wszystkich” (2 Tym. 2:24).

WYSTRZEGAJ SIĘ ZŁEGO TOWARZYSTWA!

14. Za pomocą jakiego przykładu Paweł uwypuklił potrzebę wystrzegania się złego towarzystwa?

14 W jaki jeszcze sposób ‛wymieniający imię Jehowy mogą wyrzec się nieprawości’? Wystrzegając się bliskich kontaktów z ludźmi, którzy się jej dopuszczają. Co ciekawe, Paweł po przykładzie o „trwałym fundamencie Bożym” podał kolejne unaocznienie. Napisał o „dużym domu”, w którym „są naczynia nie tylko złote i srebrne, lecz także drewniane oraz gliniane; i niektóre do celu zaszczytnego, lecz inne do celu niezaszczytnego” (2 Tym. 2:20, 21). Następnie zachęcił chrześcijan, by ‛trzymali się z dala od naczyń używanych do celu niezaszczytnego’.

15, 16. Czego się uczymy z przykładu o „dużym domu”?

15 O co chodzi w tym przykładzie? Paweł użył tu metafory, w której chrześcijański zbór przyrównał do „dużego domu”, a poszczególnych członków zboru do „naczyń”. W domu niektóre naczynia mogą zostać zanieczyszczone wskutek styczności z niebezpiecznymi substancjami lub wskutek braku higieny. Gospodarz oddzieli takie sprzęty od czystych naczyń, używanych chociażby do gotowania.

16 Podobnie dzisiaj słudzy Jehowy starają się prowadzić czyste życie, dlatego powinni unikać zażyłych kontaktów z osobami w zborze, które uporczywie lekceważą zasady Jehowy (odczytaj 1 Koryntian 15:33). Jeśli należy tak postępować w stosunku do osób wewnątrz zboru, to o ileż bardziej powinniśmy  ‛odwracać się’ od tych spoza zboru — nie chcemy utrzymywać z nimi bliskich relacji, ponieważ wielu z nich to ludzie ‛rozmiłowani w pieniądzach, nieposłuszni rodzicom, nielojalni, oszczercy, zajadli, nie miłujący dobroci, zdrajcy, miłujący bardziej rozkosze niż miłujący Boga’ (2 Tym. 3:1-5).

JEHOWA BŁOGOSŁAWI NASZEMU ZDECYDOWANIU

17. Jak lojalni okazali się Izraelici, gdy opowiedzieli się przeciw nieprawości?

17 Z relacji biblijnej wyraźnie wynika, w jak zdecydowany sposób Izraelici zareagowali na polecenie, by ‛oddalić się od siedzib Koracha, Datana i Abirama’. W sprawozdaniu czytamy, że ‛zaraz się oddalili’ (Liczb 16:24, 27). Ani śladu zawahania czy opieszałości! Biblia podaje też, jak dokładnie zastosowali się do tego nakazu: „Oddalili się (...) z każdej strony”. Lojalne osoby nie zamierzały wystawiać się na żadne ryzyko. Okazały posłuszeństwo, i to nie połowicznie ani z ociąganiem się. Jednoznacznie opowiedziały się po stronie Jehowy, a przeciw nieprawości. Jaka lekcja płynie z tego dla nas?

18. Jakim duchem tchnie zachęta Pawła skierowana do Tymoteusza, by ‛uciekał od pragnień przydarzających się w młodości’?

18 Jeśli chodzi o ochronę naszej przyjaźni z Jehową, to powinniśmy działać szybko i zdecydowanie. Właśnie takim duchem tchnie zachęta Pawła skierowana do Tymoteusza, by ‛uciekał od pragnień przydarzających się w młodości’ (2 Tym. 2:22). Tymoteusz był już wtedy dorosły, być może miał około 30 lat. Jednak nierozsądne „pragnienia przydarzające się w młodości” nie zawsze są związane z wiekiem. Gdyby się pojawiły u Tymoteusza, miał od nich uciekać. Innymi słowy miał ‛wyrzec się nieprawości’. Podobną myśl wyraził Jezus, mówiąc: „Jeśli cię gorszy twoje oko, wyłup je i odrzuć od siebie” (Mat. 18:9). Obecnie chrześcijanie, którzy biorą sobie tę radę do serca, stanowczo przeciwdziałają duchowym zagrożeniom — bez wahania czy ociągania się.

19. Jakie zdecydowane działania podejmują obecnie niektórzy chrześcijanie, by chronić się przed duchowymi niebezpieczeństwami?

19 Niektóre z osób mających przed poznaniem prawdy problemy z nadużywaniem alkoholu postanowiły całkowicie powstrzymywać się od spożywania tego typu napojów. Inni wystrzegają się pewnych rodzajów rozrywki, które same w sobie nie są niewłaściwe, ale mogą uderzać w czyjąś słabość natury moralnej (Ps. 101:3). Na przykład pewien brat, zanim został Świadkiem Jehowy, lubował się w imprezach tanecznych, które tchnęły niemoralną atmosferą. Ale gdy poznał prawdę, zaczął całkowicie unikać tańca, nawet na spotkaniach w gronie chrześcijan, żeby nie rozbudzać w sobie niewłaściwych pragnień lub myśli z przeszłości. Rzecz jasna chrześcijanie nie muszą zupełnie stronić od alkoholu, tańca czy innych rzeczy, które same w sobie nie są złe. Powinniśmy jednak bezzwłocznie podejmować radykalne działania, by chronić się przed duchowymi niebezpieczeństwami.

20. Co napełnia nas ufnością i pociechą, mimo iż nie zawsze łatwo jest ‛wyrzec się nieprawości’?

20 Przywilej nazywania siebie od imienia Bożego zobowiązuje. Musimy ‛wyrzekać się nieprawości’ i ‛odwracać od złego’ (Ps. 34:14). Oczywiście nie w każdej sytuacji przychodzi to łatwo. Jakże jednak pokrzepia świadomość, że Jehowa zawsze będzie kochał „tych, którzy do niego należą” i którzy trzymają się Jego prawych dróg (2 Tym. 2:19; odczytaj 2 Kronik 16:9a).

^ ak. 12 Zobacz artykuł w serwisie jw.org zatytułowany „Czy macie listę zakazanych filmów, książek lub piosenek?” (patrz: „O NAS > NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA”).