Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Odpowiedź Jehowy na szczerą modlitwę

Odpowiedź Jehowy na szczerą modlitwę

„Aby wiedziano, że ty, który masz na imię Jehowa, ty sam jesteś Najwyższym nad całą ziemią” (PS. 83:18).

1, 2. Czego doświadcza wielu ludzi, kiedy dowiaduje się o imieniu Bożym, i na jakie pytania znajdziemy odpowiedź w tym artykule?

PRZED laty pewna katoliczka była wstrząśnięta tragedią, jaka wydarzyła się w jej okolicy. Zwróciła się o pomoc do księdza, ale ten nie chciał z nią nawet rozmawiać. Podniósłszy więc wzrok ku niebu, pomodliła się do Boga: „Nie wiem, kim jesteś (...), ale wiem, że tam mieszkasz. Proszę, pozwól mi się poznać!”. Wkrótce potem odwiedzili ją Świadkowie Jehowy. Dzięki nim zaznała pocieszenia i zdobyła wiedzę, której poszukiwała. Dowiedziała się między innymi, że Bóg ma imię — Jehowa. Było to dla niej bardzo emocjonujące przeżycie. „A więc tak nazywa się Bóg, którego od dzieciństwa pragnęłam poznać!” — wyznała.

2 Wiele ludzi doświadczyło czegoś podobnego. Często pierwszy raz zetknęli się z imieniem Jehowy, czytając w Biblii Psalm 83:18. W Przekładzie Nowego Świata werset ten brzmi: „Aby wiedziano, że ty, który masz na imię Jehowa, ty sam jesteś Najwyższym nad całą ziemią”. Czy zastanawiałeś się jednak kiedyś, w jakich okolicznościach został napisany Psalm 83? Jakie wydarzenia miały skłonić ludzi do przyznania, że Jehowa jest jedynym prawdziwym Bogiem? I jakie aktualne przesłanie zawiera ten psalm? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w niniejszym artykule *.

Spisek przeciwko ludowi Jehowy

3, 4. Kto i w jakich okolicznościach ułożył Psalm 83?

3 Jak informuje nagłówek, Psalm 83 to „utwór muzyczny Asafa”. Najprawdopodobniej twórca tego psalmu był potomkiem Lewity Asafa, wybitnego muzyka z czasów króla Dawida. W utworze tym błagał Jehowę, by stanął w obronie swego zwierzchnictwa i uczynił powszechnie znanym swoje imię. Psalm ten musiał zostać ułożony jakiś czas po śmierci Salomona. Skąd taki wniosek? Ponieważ za panowania Dawida i Salomona król Tyru odnosił się do Izraela przyjaźnie. Psalm 83 powstawał w okresie, gdy mieszkańcy Tyru zwrócili się już przeciwko Izraelowi i sprzymierzyli z jego wrogami.

4 Psalmista wymienia dziesięć okolicznych narodów, które spiskowały, by zniszczyć lud Boży: „Namioty Edomu i Ismaelici, Moab i Hagryci, Gebal i Ammon, i Amalek, Filistea wraz z mieszkańcami Tyru. Przyłączyła się do  nich również Asyria” (Ps. 83:6-8). O jakim wydarzeniu jest tu mowa? Zdaniem niektórych o ataku koalicji Ammonitów, Moabitów i mieszkańców górzystego regionu Seir za dni Jehoszafata (2 Kron. 20:1-26). Inni utrzymują, że chodzi tu o ogólną atmosferę wrogości wobec Izraelitów podsycaną nieustannie przez sąsiadujące narody.

5. Jakie korzyści z Psalmu 83 mogą odnieść dzisiejsi chrześcijanie?

5 Tak czy inaczej, nie ulega wątpliwości, że to Jehowa Bóg natchnął psalmistę do skomponowania tej modlitewnej pieśni w okresie niebezpieczeństwa zagrażającego Jego ludowi. Psalm ten jest pokrzepieniem również dla dzisiejszych sług Bożych, którzy przez całe dziesięciolecia byli raz po raz atakowani przez wrogów usiłujących ich zgładzić. Z pewnością doda nam też otuchy w niedalekiej przyszłości, gdy Gog z Magog ruszy ze swymi hordami, by podjąć ostateczną próbę unicestwienia wszystkich, którzy oddają cześć Bogu w duchu i w prawdzie (odczytaj Ezechiela 38:2, 8, 9, 16).

Sprawa największej wagi

6, 7. (a) O co się modli psalmista w pierwszych słowach? (b) Co było dla psalmisty sprawą największej wagi?

6 Posłuchajmy, jak psalmista daje w modlitwie wyraz swym uczuciom: „Boże, obyś nie trwał w milczeniu; nie pozostawaj niemy i nie bądź nieporuszony — o, Boski. Oto bowiem burzą się twoi nieprzyjaciele i podnieśli głowę ci, którzy cię zawzięcie nienawidzą. Przeciw twemu ludowi chytrze prowadzą poufną rozmowę (...). Sercem bowiem jednomyślnie się naradzali; przeciw tobie poczęli nawet zawierać przymierze” (Ps. 83:1-3, 5).

7 Co było dla psalmisty sprawą największej wagi? Oczywiście martwił się o bezpieczeństwo swoje i swojej rodziny. Ale głównym przedmiotem jego troski był fakt, że wrogowie zniesławiali imię Jehowy i kierowali groźby przeciwko narodowi noszącemu to imię. Obyśmy w tych trudnych dniach poprzedzających koniec starego świata mieli podobny, zrównoważony punkt widzenia (odczytaj Mateusza 6:9, 10).

8. Jaki cel miały narody spiskujące przeciwko Izraelowi?

8 Psalmista cytuje słowa wrogów: „Chodźcie i wytępmy ich jako naród, by już więcej nie wspominano imienia Izraela” (Ps. 83:4). Jakąż nienawiść żywili oni do wybranego ludu Bożego! Ale mieli też inny powód do spiskowania przeciwko niemu. Zachłannym okiem patrzyli na ziemię izraelską i chełpliwie mówili: „Posiądźmy dla siebie Boże miejsca przebywania” (Ps. 83:12). Do czegoś podobnego dochodzi w czasach nowożytnych.

„Święte miejsce przebywania” Jehowy

9, 10. (a) Co w starożytności było „świętym miejscem przebywania” Boga? (b) Jakich błogosławieństw zaznają dzisiaj pomazańcy oraz „drugie owce”?

9 W starożytności Ziemia Obiecana była nazywana „świętym miejscem przebywania” Boga. Po wyzwoleniu z Egiptu Izraelici śpiewali Jehowie: „Ty w swej lojalnej życzliwości prowadziłeś lud, który wyratowałeś; ty swoją siłą zaprowadzisz ich do swego świętego miejsca przebywania” (Wyjścia 15:13). Później tym „miejscem przebywania” stała się też świątynia wraz z kapłanami oraz stołeczna Jerozolima, w której królowie z dynastii Dawida zasiadali „na tronie Jehowy” (1 Kron. 29:23). Całkiem słusznie Jezus nazwał Jerozolimę „miastem wielkiego Króla” (Mat. 5:35).

10 A jak jest w naszych czasach? W 33 roku n.e. narodził się nowy naród, „Izrael Boży” (Gal. 6:16). Członkowie tego narodu, namaszczeni duchem bracia Jezusa Chrystusa, podjęli się zadania, któremu nie sprostał cielesny Izrael — stali się  świadkami na rzecz Bożego imienia (Izaj. 43:10; 1 Piotra 2:9). Jehowa dał im taką samą obietnicę, jak starożytnemu Izraelowi: „Będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem” (2 Kor. 6:16; Kapł. 26:12). W 1919 roku Jehowa wywyższył ostatek „Izraela Bożego”; wtedy też pomazańcy objęli w posiadanie „kraj” — symbolicznie rozumiany obszar działalności, w którym mieli się cieszyć rajem duchowym (Izaj. 66:8). Od lat trzydziestych XX wieku dołączyły już do nich miliony „drugich owiec” (Jana 10:16). Szczęście i duchowa pomyślność tych dzisiejszych chrześcijan stanowi niezbity dowód słuszności zwierzchnictwa Jehowy (odczytaj Psalm 91:1, 2). Jakże rozwścieczony musi być tym Szatan!

11. Co pozostaje głównym celem wrogów Boga?

11 W czasie końca Szatan nieustannie podjudza swych ziemskich popleczników, by się sprzeciwiali namaszczonemu ostatkowi i „drugim owcom”. Doprowadziło to do okrutnych prześladowań — na przykład w krajach europejskich, w których rządzili naziści i komuniści. Takie sytuacje zdarzały się również w wielu innych krajach i dojdzie do nich w przyszłości, zwłaszcza podczas ostatecznego ataku Goga z Magog. Wtedy to przeciwnicy mogą chciwie zagarnąć własność ludu Jehowy, jak to się już zdarzało w dawnych czasach. Jednak głównym celem Szatana zawsze było unicestwienie Świadków Jehowy jako ludu, by nadana nam przez Boga nazwa odeszła w zapomnienie. Jak Jehowa reaguje na takie ataki na Jego zwierzchnią władzę? Wyjaśniają to dalsze słowa psalmisty.

Dawne zwycięstwa zapowiedzią przyszłego tryumfu Jehowy

12-14. Jakie dwa historyczne zwycięstwa odniesione w pobliżu miasta Megiddo przywołuje na pamięć psalmista?

12 Psalmista żywił niezachwianą wiarę w to, że Jehowa potrafi zniweczyć plany wrogich narodów. Wspomniał o dwóch decydujących zwycięstwach Izraela odniesionych w pobliżu starożytnego miasta Megiddo, które górowało nad dolinną równiną o tej samej nazwie. Latem widać tam kręte koryto wyschniętego potoku Kiszon. W trakcie zimowych opadów wody potoku gwałtownie wzbierają i zalewają równinę. Być może właśnie dlatego nazywano ten potok „wodami Megiddo” (Sędz. 4:13; 5:19).

13 Jakieś 15 kilometrów od Megiddo, po drugiej stronie równiny, znajduje się wzgórze More, gdzie w czasach sędziego Gedeona zebrały się zjednoczone siły Midianitów, Amalekitów i mieszkańców Wschodu (Sędz. 7:1, 12). Wojsko Gedeona liczyło zaledwie 300 ludzi, ale z pomocą Jehowy pokonało przeciwników. W jaki sposób? Zgodnie ze wskazówkami Boga wojownicy otoczyli w nocy nieprzyjacielski obóz, trzymając w rękach pochodnie osłonięte dzbanami. Na sygnał Gedeona rozbili dzbany, tak iż ukryte w nich płonące pochodnie nagle stały się widoczne. Jednocześnie zaczęli dąć w rogi i wołać: „Miecz Jehowy i Gedeona!”. Wrogowie wpadli w popłoch i zwrócili się jeden przeciwko drugiemu; ci, którzy ocaleli, rzucili się do ucieczki za Jordan. Do pościgu za nimi dołączyło sporo Izraelitów. W pogromie zginęło 120 000 wrogów (Sędz. 7:19-25; 8:10).

 14 Około 6 kilometrów od wzgórza More leży góra Tabor. W tym miejscu sędzia Barak zebrał 10 000 wojowników izraelskich, szykując się do starcia z armią Jabina, kananejskiego króla Chacoru. Kananejczycy, dowodzeni przez Syserę, posiadali 900 rydwanów wojennych z długimi żelaznymi kosami przy kołach. Gdy słabo uzbrojone siły izraelskie zebrały się na górze Tabor, armia Sysery zgromadziła się w dolinie. Wtedy „Jehowa zaczął ostrzem miecza wprawiać w zamieszanie Syserę i wszystkie jego rydwany wojenne, i cały obóz”. Najprawdopodobniej w wyniku nagłej ulewy rydwany ugrzęzły w rozlewisku potoku Kiszon. Cała armia zginęła z rąk Izraelitów (Sędz. 4:13-16; 5:19-21).

15. (a) O co modli się psalmista? (b) O czym nam przypomina nazwa ostatecznej wojny Bożej?

15 Psalmista błaga Jehowę, by podobnie postąpił z narodami, które zagrażały Izraelowi w jego czasach. Modli się: „Uczyń im jak Midianowi, jak Syserze, jak Jabinowi w dolinie potoku Kiszon. Zostali unicestwieni pod En-Dor; stali się gnojem dla ziemi” (Ps. 83:9, 10). Rzecz ciekawa, ostateczna wojna Boża ze światem Szatana jest określona w Biblii jako Har-Magedon (Armagedon), co znaczy „góra Megiddo”. Nazwa ta przypomina nam o dramatycznych bitwach stoczonych kiedyś właśnie w pobliżu Megiddo. Zwycięstwo Jehowy w tamtych starciach stanowi gwarancję Jego tryumfu w bitwie Armagedonu (Obj. 16:13-16).

Módl się o wykazanie słuszności zwierzchnictwa Jehowy

16. Jak w czasach nowożytnych ‛twarze przeciwników zostały napełnione hańbą’?

16 W „dniach ostatnich” Jehowa zniweczył wszystkie plany zniszczenia Jego ludu (2 Tym. 3:1). Okrył niesławą swoich nieprzyjaciół. Zapowiedzią tego była prośba zawarta w Psalmie 83:16: „Twarze ich napełnij hańbą, by szukano twego imienia, Jehowo”. Przeciwnicy nie zdołali zmusić Świadków Jehowy do milczenia. Niezłomność i wytrwałość czcicieli jedynego prawdziwego Boga stała się świadectwem dla szczerych osób i w rezultacie sporo z nich zaczęło ‛szukać imienia Jehowy’. W wielu państwach, w których Świadkowie byli kiedyś zaciekle prześladowani, działają obecnie dziesiątki, a nawet setki tysięcy szczęśliwych chwalców Jehowy. To wspaniały tryumf Boga — i haniebna porażka Jego wrogów! (Odczytaj Jeremiasza 1:19).

17. W jakiej krytycznej sytuacji znajdą się przeciwnicy Boga i jakie słowa wkrótce ożyją w naszej pamięci?

17 Oczywiście wiemy, że ta walka nie dobiegła jeszcze końca. Nadal rozgłaszamy dobrą nowinę — nawet naszym przeciwnikom (Mat. 24:14, 21). Jednakże już wkrótce nie będą oni mieć możliwości okazania skruchy i dostąpienia wybawienia. Sprawą o wiele ważniejszą niż wybawienie ludzi jest uświęcenie imienia Jehowy (odczytaj Ezechiela 38:23). Gdy zgodnie z proroctwami narody świata zjednoczą się, by unicestwić lud Boży, w naszej pamięci ożyją słowa, które wypowiedział w modlitwie psalmista: „Niechże się zawstydzą i zatrwożą po wsze czasy, niech też się zmieszają i zginą” (Ps. 83:17).

18, 19. (a) Co czeka niepoprawnych przeciwników zwierzchnictwa Jehowy? (b) Jak na ciebie wpływa świadomość, że niebawem zwierzchnictwo Jehowy zostanie ostatecznie usprawiedliwione?

 18 Niepoprawnych przeciwników zwierzchnictwa Jehowy czeka upokarzający koniec. Słowo Boże wyjawia, że na tych, którzy „nie są posłuszni dobrej nowinie”, zostanie w Armagedonie wykonany wyrok — czeka ich „wieczna zagłada” (2 Tes. 1:7-9). Unicestwienie takich ludzi oraz ocalenie tych, którzy oddają cześć Jehowie, wykaże ponad wszelką wątpliwość, że jest On jedynym prawdziwym Bogiem. W nowym świecie to wielkie zwycięstwo nigdy nie zostanie zapomniane. Ci, którzy powrócą do życia dzięki ‛zmartwychwstaniu prawych i nieprawych’, będą się uczyć o tych dokonaniach Jehowy (Dzieje 24:15). Żyjąc na rajskiej ziemi, otrzymają aż nadto dowodów, jak mądre jest podporządkowanie się zwierzchnictwu Jehowy. Potulne osoby szybko nabiorą przekonania, że Jehowa to jedyny prawdziwy Bóg.

19 Jakąż wspaniałą przyszłość zgotuje swym wiernym czcicielom nasz kochający niebiański Ojciec! Mamy więc powody, by modlić się do Niego o ostateczne spełnienie prośby psalmisty: „Niechże się zawstydzą [Twoi wrogowie] i zatrwożą po wsze czasy, niech też się zmieszają i zginą — aby wiedziano, że ty, który masz na imię Jehowa, ty sam jesteś Najwyższym nad całą ziemią” (Ps. 83:17, 18).

[Przypis]

^ ak. 2 Przed analizą tego artykułu warto się zapoznać z treścią Psalmu 83.

Czy potrafisz wyjaśnić?

• W jakiej sytuacji znajdował się Izrael, gdy powstawał Psalm 83?

• Co było dla psalmisty sprawą największej wagi?

• Kto obecnie jest celem ataków Szatana?

• Jak Jehowa ostatecznie odpowie na modlitwę z Psalmu 83:18?

[Pytania do studium]

[Mapa na stronie 15]

[Patrz publikacja]

Jaki związek z naszą przyszłością mają bitwy stoczone w pobliżu starożytnego Megiddo?

Kiszon

Haroszet

Karmel

dolina Jizreel

Megiddo

Taanach

Gilboa

studnia Charod

More

En-Dor

Tabor

Morze Galilejskie

Jordan

[Ilustracja na stronie 12]

Co skłoniło psalmistę do ułożenia szczerej modlitwy?