1. Dlaczego powinniśmy pocieszać innych?

 WSZYSCY ‛cierpimy z powodu najróżniejszych prób’, dlatego od czasu do czasu potrzebujemy pocieszenia i zachęt (1 Piotra 1:6). Bardzo sobie cenimy, gdy inni nas pocieszają, i my też od razu powinniśmy to robić, gdy drugich dotykają trudności (Mat. 7:12). Jehowa, „Bóg wszelkiego pocieszenia”, pokazuje nam, jak możemy „pocieszać innych, bez względu na to, jaką próbę przechodzą”. Możemy naśladować Jego przykład i też ‛pocieszać się nawzajem’ (2 Kor. 1:3, 4; 1 Tes. 4:18). Nie robimy tego dlatego, że musimy, ale dlatego, że kochamy naszych braci i siostry. W tym artykule przeanalizujemy, 1) co Biblia mówi na temat pocieszania, 2) jak możemy pocieszać innych i 3) co możemy zrobić, gdy sami potrzebujemy pocieszenia.

CO BIBLIA MÓWI NA TEMAT POCIESZANIA

2. Jakie znaczenia w Biblii może mieć słowo tłumaczone na „pocieszać”?

² W Biblii greckie słowo tłumaczone na „pocieszać” może mieć różne znaczenia w zależności od kontekstu. Można je oddać jako „zachęcać”, „usilnie zachęcać” lub „pobudzać do czynu” (Rzym. 12:8; zobacz komentarz „ma dar zachęcania” w Biblii do studium). Dosłowne znaczenie tego słowa to „wezwać do stanięcia u boku”. Może nam to przypominać przyjaciela, który szybko przychodzi nam z pomocą, kiedy cierpimy lub jesteśmy w potrzebie. Niezależnie od rodzaju wsparcia, jakiego nam udziela, efekt jest ten sam — czujemy się zbudowani i umocnieni.

3. Jaki przykład dał Barnabas, jeśli chodzi o pocieszanie innych? (Zobacz też ilustrację).

³ Pomyślmy o pewnej postaci opisanej w Biblii. Chrześcijanin  o imieniu Józef w wyjątkowy sposób potrafił zachęcać i pocieszać innych, dlatego apostołowie nazwali go Barnabasem, czyli „Synem Pocieszenia” (Dzieje 4:36). To nowe imię tak dobrze do niego pasowało, że w Biblii już nigdy więcej nie nazwano go Józefem. Przy wielu okazjach Barnabas pokazywał, że żyje zgodnie ze znaczeniem swojego imienia, gdy pomagał współwyznawcom, którzy tego potrzebowali. Na przykład kiedy nowo nawrócony Saul przybył do Jerozolimy, chciał spotkać się z uczniami. Jednak oni się go bali, bo wiedzieli, że w przeszłości prześladował chrześcijan. Ale Barnabas zaufał Saulowi i pomógł mu się zapoznać z apostołami (Dzieje 9:26-28).

JAK MOŻEMY POCIESZAĆ INNYCH

4. Co jest jednym z najlepszych sposobów, żeby pocieszać innych? (Rzymian 1:11, 12).

⁴ Jeśli to możliwe, odwiedzaj innych. Żeby zapewniać pocieszenie, Jehowa posługuje się swoimi sługami. Na przykład gdy prorok Eliasz był zniechęcony, Jehowa posłużył się aniołem, żeby go pokrzepić (1 Król. 19:4-7). Również apostoł Paweł rozumiał, jak wielki wpływ na braci i siostry ma odwiedzanie ich i udzielanie im zachęt (odczytaj Rzymian 1:11, 12). Gdy kogoś odwiedzasz i chcesz go zachęcić, spędź z nim więcej niż tylko krótką chwilę (1 Kor. 16:7). A jeśli nie możesz odwiedzić kogoś, kto przeżywa trudne chwile, pamiętaj, że telefon, list, kartka albo wiadomość mogą bardzo wzmocnić tę osobę. Czy pozwolisz Jehowie posługiwać się tobą, żeby pocieszać drugich?

5. Dlaczego niekiedy może być nam trudno pocieszać braci i siostry?

⁵ W miarę jak dni ostatnie stają się coraz trudniejsze do zniesienia, możemy się spodziewać, że odwiedzanie i pocieszanie braci i sióstr będzie dla nas coraz większym wyzwaniem. Gdy apostoł Paweł był więziony w Rzymie, pochodzący z Efezu Onezyfor był gotowy go  odszukać mimo groźby uwięzienia, a nawet śmierci (2 Tym. 1:16-18). Podobnego ducha przejawiają nasi współwyznawcy w Rosji, kiedy bracia i siostry są prześladowani za wiarę. Gdy niektórzy z nich stają przed sądem, inni przychodzą na salę rozpraw, żeby ich wesprzeć — choć w ten sposób sami narażają się na utratę wolności. Czy ty też mógłbyś przejawiać podobną odwagę? Co może ci w tym pomóc? Mógłbyś się do tego przygotować, czytając o tym, jak współcześni słudzy Boży oraz ci z przeszłości pocieszali się nawzajem i zachowywali radość mimo prześladowań.

6. Jak możemy naśladować Jehowę, gdy pocieszamy innych? (Zobacz też ilustrację).

⁶ Słuchaj. Gdy życie proroka Eliasza było zagrożone, wylał on swoje serce przed Jehową. Chociaż nasz kochający Bóg dobrze wiedział, co martwi Eliasza, to i tak był gotowy uważnie go słuchać. Robił to cierpliwie nawet wtedy, gdy Eliasz się powtarzał (1 Król. 19:9, 10, 14). Jehowa postąpił podobnie z prorokiem Habakukiem, gdy ten wyrażał swoje obawy w sposób, który mógłby sugerować, jakby podawał w wątpliwość autorytet Boga (Hab. 1:2, 3). Również obecnie Jehowa uważnie słucha naszych modlitw, mimo że dobrze wie, czego potrzebujemy. Możesz Go naśladować, gdy uważnie i z szacunkiem słuchasz swoich współwyznawców. Bądź „chętny do słuchania” i nie przerywaj ani się nie obrażaj, nawet gdy wydaje się, że mówią coś pochopnie albo że się powtarzają (Jak. 1:19; Kazn. 7:9).

7. Jak możemy się dowiedzieć, czego ktoś potrzebuje?

⁷ Dowiedz się, czego ktoś potrzebuje. Nie potrafimy tak jak Jehowa czytać w sercach, dlatego jedynym sposobem, żeby poznać potrzeby innych, jest  uważne słuchanie. Nie zakładaj, że wiesz, czego ktoś potrzebuje, biorąc pod uwagę to, czego ty byś potrzebował w podobnej sytuacji. Każdy z nas jest inny. Dlatego nie śpiesz się, słuchaj uważnie i zadawaj taktowne pytania, które pomogą ci poznać uczucia osoby będącej w potrzebie (Prz. 20:5).

8. Jak Jezus pocieszył Martę i Marię po śmierci Łazarza? (Zobacz też ilustracje).

⁸ Pomyślmy o tym, jak Jezus pocieszył Martę i Marię po śmierci ich brata Łazarza. Obie cierpiały z powodu tej samej straty, ale Jezus pocieszył je w różny sposób. Z Martą rozmawiał o zmartwychwstaniu i pomógł jej wzmocnić wiarę, że naprawdę do niego dojdzie. Ale kiedy przyszła do niego zapłakana Maria, Jezus najwyraźniej nic jej nie wspomniał o zmartwychwstaniu. Zamiast tego płakał razem z nią i zapytał, gdzie położono Łazarza (Jana 11:20-35). Czego się z tego uczymy? Kiedy pocieszamy tych, którzy cierpią, musimy poznać ich potrzeby, a nie mierzyć wszystkich jedną miarą.

9. Jak możemy korzystać z Biblii, żeby pocieszać innych? (Rzymian 15:4, 5).

⁹ Posługuj się Biblią. Kiedy czytamy pocieszające wersety komuś, kto cierpi, możemy mu pomóc wzmocnić jego nadzieję na to, że obietnice Jehowy się spełnią (odczytaj Rzymian 15:4, 5). Z kolei ta nadzieja jeszcze bardziej go pocieszy, bo pomoże mu ufać, że Jehowa go kocha i będzie się o niego troszczyć (Izaj. 40:31). Jak znaleźć wersety, którymi możesz zachęcić innych? Niektórzy mają listę pokrzepiających wersetów, takich jak te, które znajdują się w książce Wersety biblijne przydatne w życiu chrześcijanina w temacie „Pocieszenie”. Proś Jehowę, żeby pomógł ci korzystać z Jego Słowa w najlepszy możliwy sposób, tak by dodawać innym sił. Jego duch może ci przypomnieć właściwe wersety, kiedy będzie to potrzebne (Jana 14:26).

10. Dlaczego, żeby zachęcać innych, musimy mówić życzliwie?

¹⁰ Mów życzliwie. Czasami pocieszenie może oznaczać, że pomożemy komuś  zmienić sposób, w jaki myśli o swoim problemie. Jeśli będziesz musiał to zrobić, starannie przemyśl, co powiesz, żeby twoje słowa leczyły, a nie raniły (Prz. 12:18). Jehowa dał nam pod tym względem piękny przykład, kiedy rozmawiał z Eliaszem. Eliasz myślał, że jest jedyną osobą, która jeszcze służy Jehowie i że zawiódł jako prorok. Jehowa życzliwie skorygował jego sposób myślenia bez wypominania mu błędów (1 Król. 19:15-18). Możesz podobnie pomagać swoim braciom, jeśli jesteś życzliwy i zastanawiasz się nad tym, co powiesz. Kiedy podczas swoich przemówień czy wypowiedzi na zebraniach starasz się zachęcać innych, zawsze mów w sposób życzliwy i pozytywny.

11. Czego często potrzebują osoby, które cierpią? (1 Jana 3:18).

¹¹ Zapewniaj praktyczną pomoc. Osoby, które cierpią, często potrzebują czegoś więcej niż tylko słów pocieszenia (odczytaj 1 Jana 3:18). Dobry przykład pod tym względem dał nam Barnabas, kiedy sprzedał swoje pole, a pieniądze przekazał na wsparcie nowo ochrzczonych braci i sióstr, którzy znaleźli się w potrzebie (Dzieje 4:36, 37). Wielu dzisiejszych chrześcijan naśladuje go i zapewnia praktyczną pomoc potrzebującym. Siostra z Polski o imieniu Gabriela była załamana, kiedy powódź poważnie uszkodziła jej dom. Opowiada: „Ja i moi rodzice, którzy ze mną mieszkali, byliśmy przerażeni i zmartwieni. Zastanawiałam się, jak damy sobie z tym radę. Ale bracia z pobliskich zborów przyjechali i w zaledwie jeden dzień wykonali mnóstwo pracy, żeby naprawić nasz dom. To przeżycie wzmocniło moją wiarę, że Jehowa posługuje się swoimi sługami, żeby pocieszać tych, którzy cierpią”.

12. Jak możemy pomóc naszym współwyznawcom, kiedy wiernie trwamy w próbach?

¹² Nie poddawaj się w próbach. Paweł napisał Tesaloniczanom, że kiedy dowiedział się, że wiernie trwają mimo prób, poczuł się umocniony i zachęcony. Wiedział, że to, co dla nich zrobił, nie poszło na marne (1 Tes. 3:5-8). Z kolei on sam miał nadzieję, że zachęci braci — nawet tych, których nigdy nie spotkał — kiedy nie będzie się poddawał w służbie dla Jehowy (Kol. 2:1, 2). Podobnie jest dzisiaj — nasi współwyznawcy czują się bardzo zachęceni, gdy widzą, jak Jehowa pomaga nam wiernie trwać mimo trudności.

13. Co musimy robić, kiedy zachęcamy innych?

¹³ Bądź cierpliwy. Zniechęcenie może nie ustąpić zaraz po tym, jak próbujemy kogoś pocieszyć. Ale Pismo Święte mówi, żebyśmy ‛wciąż pocieszali się nawzajem’. To wyrażenie wskazuje, że jest to czynność ciągła (1 Tes. 4:18). Dlatego bądź cierpliwy, kiedy pocieszasz i zachęcasz tych, którzy tego potrzebują (1 Tes. 5:14). Oczywiście czasami to ty możesz potrzebować pocieszenia. Co możesz wtedy zrobić?

GDY SAMI POTRZEBUJEMY POCIESZENIA

14, 15. Co powinniśmy zrobić, kiedy czujemy niepokój albo przygnębienie?

¹⁴ Módl się do Jehowy. Proś Go, żeby cię pocieszył, kiedy odczuwasz niepokój albo przygnębienie (Ps. 94:19). Wylej przed Nim swoje serce i powiedz Mu, jak dokładnie się czujesz (Ps. 62:8). Oczywiście Jehowa to wie, zanim się jeszcze pomodlisz. Ale kiedy szczerze dzielisz się  z Nim swoimi najgłębszymi myślami, dowodzisz swojej wiary. Jehowa zawsze odpowiada na modlitwy zanoszone z wiarą, choć może nie w taki sposób, jak się tego spodziewamy (Marka 11:24). W Filipian 4:6, 7 znajdujemy zachętę: „Zwracajcie się do Niego z gorącymi prośbami (...). A pokój Boży, którego ludzki umysł nie jest w stanie pojąć, będzie strzegł waszych serc i władz umysłowych”.

¹⁵ Proś innych o pomoc. Podziel się swoimi uczuciami z dojrzałym przyjacielem albo zaufanym starszym. Twoi współwyznawcy mogą być dla ciebie źródłem pocieszenia, ale mogą nie wiedzieć, jak się czujesz albo czego potrzebujesz, jeśli im o tym nie powiesz (Prz. 14:10). Możesz poprosić, żeby cię wysłuchali albo pokazali ci werset lub artykuł, który jest dla nich pocieszający.

16. Co mogłoby się stać, gdy inni próbują cię pocieszyć, ale o czym powinieneś pamiętać?

¹⁶ Bądź cierpliwy i przebaczaj. Bracia i siostry mogą popełnić jakiś błąd, gdy próbują cię zachęcać. Mogą na przykład powiedzieć lub zrobić coś, co sprawi, że poczujesz się gorzej, a nie lepiej. Gdyby tak się stało, bądź wobec nich cierpliwy (1 Kor. 13:4, 7). Pamiętaj o słowach z Jakuba 3:2: „Jeśli ktoś nie grzeszy w mowie, to jest człowiekiem doskonałym”. Skupiaj się na tym, że bracia i siostry mają dobre pobudki. I nie zapominaj, że „duch oczywiście jest ochoczy, ale ciało słabe” (Mat. 26:41).

17. Na co powinniśmy być zdecydowani?

¹⁷ Wszyscy potrzebujemy pocieszenia i zachęt. I będziemy ich potrzebować jeszcze bardziej, w miarę jak dni ostatnie stają się coraz bardziej krytyczne, a wrogowie Boga coraz bardziej nam się sprzeciwiają. Dlatego róbmy wszystko, co możemy, żeby pocieszać się nawzajem.