Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

 Młodzi ludzie pytają

Dlaczego rodzice nie pozwalają mi się zabawić?

Dlaczego rodzice nie pozwalają mi się zabawić?

Dla nastoletniej Allison * z Australii poniedziałek w szkole jest jak zwykle bardzo stresujący.

„Wszystkie koleżanki opowiadają, co robiły w weekend” — mówi. „Ekscytują się tym, ile imprez zaliczyły, z iloma chłopakami się całowały, a nawet jak uciekały przed policją. Z jednej strony brzmi to przerażająco, ale z drugiej wygląda na to, że dobrze się bawiły. Wracają o piątej nad ranem i ich rodzice wcale się tym nie przejmują. A ja muszę być w łóżku, zanim one w ogóle wyjdą z domu!

„Kiedy już mi opowiedzą o swoich przygodach, pytają, co ja robiłam w weekend. A co ja mogłam robić? Byłam na chrześcijańskich zebraniach i w służbie kaznodziejskiej. I mam wrażenie, jakby mnie ominęło coś naprawdę fajnego. Dlatego najczęściej mówię, że nie robiłam nic, a wtedy one pytają, czemu się do nich nie przyłączyłam.

„Można by pomyśleć, że gdy minie poniedziałek, będzie łatwiej. Ale wcale nie jest. Od wtorku wszyscy już mówią o kolejnym weekendzie. A ja zwykle tylko słucham. I czuję, że jestem poza nawiasem!”

CZY twoje poniedziałki wyglądają podobnie? Być może masz wrażenie, że cały świat się bawi, tylko ciebie rodzice trzymają pod kluczem. Albo czujesz się tak, jakbyś był w wesołym miasteczku, ale nie mógł skorzystać z żadnej atrakcji. Nie znaczy to, że chcesz robić wszystko, co twoi rówieśnicy. Po prostu czasem miałbyś ochotę się zabawić. Weźmy na przykład najbliższy weekend. Jaka rozrywka sprawiłaby ci przyjemność?

◯ taniec

◯ koncert

◯ kino

◯ impreza

◯ inne ․․․․․

To zrozumiałe, że potrzebujesz rozrywki (Kaznodziei 3:1, 4). Stwórca pragnie, byś cieszył się życiem (Kaznodziei 11:9). I choć czasami możesz w to wątpić, twoi rodzice chcą dla ciebie tego samego. Słusznie jednak interesują ich dwie sprawy: 1) co będziesz robić i 2) w jakim towarzystwie.

Załóżmy zatem, że zostałeś gdzieś zaproszony, ale nie jesteś pewny, jak zareagują rodzice. Co zrobisz? Biblia zachęca cię, byś przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji rozważył różne możliwości i wziął pod uwagę skutki (Powtórzonego Prawa 32:29; Przysłów 7:6-23). Jakie więc możliwości wchodzą w grę w tym wypadku?

 OPCJA A: NIE PYTAĆ — IŚĆ

Dlaczego ta opcja mogłaby ci przyjść na myśl: Chcesz zaimponować kolegom swoją niezależnością. Wydaje ci się, że wiesz lepiej niż rodzice, albo nie liczysz się z ich zdaniem (Przysłów 15:5).

Skutki: Twoi koledzy czegoś się o tobie dowiedzą — że jesteś zdolny posunąć się do kłamstwa. Skoro oszukałeś rodziców, to możesz też oszukać ich. Z kolei rodzice — jeśli sprawa wyjdzie na jaw — poczują się zranieni i zawiedzeni i prawdopodobnie wprowadzą większy rygor. A zatem zlekceważenie rodziców to niemądry wybór (Przysłów 12:15).

OPCJA B: NIE PYTAĆ — NIE IŚĆ

Dlaczego ta opcja mogłaby ci przyjść na myśl: Dochodzisz do wniosku, że zaproponowana forma rozrywki nie jest zgodna z twoimi zasadami albo że przyjęcie zaproszenia naraziłoby cię na przebywanie w złym towarzystwie (1 Koryntian 15:33; Filipian 4:8). Druga ewentualność: chciałbyś pójść, ale nie masz odwagi zapytać rodziców.

Skutki: Jeśli rozumiesz, że przyjęcie zaproszenia byłoby złym pomysłem, będziesz umiał z większym przekonaniem odmówić kolegom. Ale jeśli zrezygnujesz z propozycji, bo po prostu nie masz odwagi zapytać rodziców, to może skończyć się na tym, że będziesz siedzieć w domu w ponurym nastroju i użalać się nad sobą.

OPCJA C: ZAPYTAĆ — POCZEKAĆ NA REAKCJĘ

Dlaczego ta opcja mogłaby ci przyjść na myśl: Szanujesz władzę rodziców i cenisz ich zdanie (Kolosan 3:20). Kochasz ich i nie chcesz sprawić im przykrości, robiąc coś za ich plecami (Przysłów 10:1). Poza tym chciałbyś przedstawić rodzicom swój punkt widzenia.

Skutki: Rodzice będą czuli, że ich kochasz i darzysz szacunkiem. I jeśli uznają twoją prośbę za rozsądną, mogą powiedzieć „tak”.

Dlaczego rodzice mogą powiedzieć „nie”

A co wtedy, gdy odpowiedź rodziców będzie negatywna? Możesz się poczuć sfrustrowany. Kiedy jednak zrozumiesz ich punkt widzenia, łatwiej ci będzie pogodzić się z odmową. Rozważmy kilka powodów, dla których rodzice mogą powiedzieć „nie”.

Mają więcej wiedzy i doświadczenia. Gdybyś miał wybór, prawdopodobnie wolałbyś popływać na plaży strzeżonej przez ratowników. Dlaczego? Podczas zabawy w wodzie łatwo przeoczyć niebezpieczeństwo. Natomiast ratownicy mają dobry punkt obserwacyjny, z którego mogą w porę dostrzec zagrożenia.

Podobnie jest z rodzicami. Dzięki większej wiedzy i doświadczeniu mogą widzieć coś, czego ty nie dostrzegasz. I tak jak ratownicy na plaży, nie chcą cię pozbawić zabawy. Wręcz przeciwnie, chcą cię ustrzec przed problemami, które mogłyby ci tę zabawę popsuć.

Kochają cię. Rodzice bardzo pragną cię chronić. Kierując się miłością, gdy to tylko możliwe, mówią „tak”, ale gdy to konieczne, mówią „nie”. Kiedy prosisz ich o coś, zadają sobie pytanie, czy mogą ci na to pozwolić i czy potem będą w stanie żyć z konsekwencjami swojej decyzji. Odpowiedzą sobie — i tobie — „tak”, jeśli będą przekonani, że nie stanie ci się nic złego.

 Mają za mało informacji. Kochający rodzice wolą dmuchać na zimne. Jeśli nie w pełni rozumieją, o co ich prosisz, albo czują, że pomijasz istotne fakty, to jest duże prawdopodobieństwo, że ci odmówią.

Jak zwiększyć swoje szanse na usłyszenie „tak”

W grę wchodzą cztery czynniki.

Uczciwość: Przede wszystkim sam sobie uczciwie odpowiedz na pytania: „Dlaczego chcę tam iść? Czy lubię ten rodzaj rozrywki, czy po prostu nie chcę odstawać od kolegów? A może będzie tam ktoś, kto wpadł mi w oko?”. Następnie szczerze porozmawiaj z rodzicami. Oni też byli kiedyś młodzi, a poza tym dobrze cię znają. Nawet jeśli im tego nie powiesz, zapewne domyślą się, co naprawdę tobą kieruje. Gdy zdobędziesz się na szczerość, docenią to i udzielą ci mądrych, praktycznych rad (Przysłów 7:1, 2). Gdybyś jednak nie był uczciwy, straciłbyś w ich oczach i zmniejszyłbyś swoje szanse na usłyszenie „tak”.

Wybór odpowiedniej pory: Nie wyrywaj się z prośbą, gdy rodzice akurat wrócili z pracy albo są czymś zaabsorbowani. Zagadnij ich, kiedy są odprężeni. Ale nie czekaj do ostatniej chwili, żeby nie poczuli się przyparci do muru. Nie spodoba im się, jeśli będą musieli podjąć decyzję naprędce. Gdy poprosisz ich odpowiednio wcześnie, będą sobie cenić, że masz na nich wzgląd.

Jasny przekaz informacji: Unikaj ogólników. Dokładnie wyjaśnij, co będziesz robić. Kiedy rodzice pytają: „Kto jeszcze został zaproszony?”, „Czy będzie ktoś z dorosłych?” albo „O której wrócisz?”, a ty mówisz: „Nie wiem”, mogą poczuć się zaniepokojeni.

Właściwe nastawienie: Nie uważaj rodziców za wrogów. Bądź co bądź, gracie w jednej drużynie. Jeżeli będziesz patrzeć na nich jak na sprzymierzeńców, znajdzie to odbicie w twoim tonie głosu, a wtedy oni przychylniej spojrzą na twoją prośbę. Gdy powiedzą „nie”, z szacunkiem zapytaj o powód. Jeśli na przykład zabronią ci iść na koncert, spróbuj zrozumieć, co może budzić ich zastrzeżenia: wykonawca? miejsce koncertu? towarzystwo, z którym chcesz iść? cena biletu? Unikaj wypowiedzi w rodzaju: „Nie macie do mnie zaufania”, „Idą wszyscy moi koledzy” albo „Inni rodzice się zgadzają”. Pokaż rodzicom, że jesteś na tyle dojrzały, by uszanować ich decyzję. W ten sposób zaskarbisz sobie ich szacunek i następnym razem mogą być bardziej skłonni powiedzieć „tak”.

Więcej artykułów z serii „Młodzi ludzie pytają” znajdziesz na stronie internetowej www.watchtower.org/ypp

[Przypis]

^ ak. 3 Imię zostało zmienione.

[Ramka i ilustracja na stronie 11]

„Rodzice mają do mnie zaufanie — w dużym stopniu dlatego, że sobie na nie zapracowałam. Otwarcie rozmawiam z nimi o swoich znajomych. Nie mam też oporów, żeby opuścić towarzystwo, jeśli zaczyna się dziać coś niepokojącego”

[Ilustracja]

Kimberly

[Ramka na stronie 12]

DLACZEGO NIE MIAŁBYŚ POROZMAWIAĆ Z RODZICAMI?

Zastanawiasz się, co o kwestiach omówionych w tym artykule myślą twoi rodzice? Najlepszy sposób, żeby się tego dowiedzieć, to po prostu ich zapytać. W stosownym momencie spróbuj ich o to zagadnąć. Przemyśl, jakie pytanie mógłbyś im zadać, i zapisz je poniżej.

․․․․․

[Ilustracja na stronie 12]

Tak jak ratownicy na plaży, rodzice widzą więcej i w razie potrzeby mogą cię ostrzec przed zagrożeniem