Objawienie 18:1-24

  • Upadek „Babilonu Wielkiego” (1-8)

    • „Mój ludu, wyjdźcie z niej” (4)

  • Rozpacz z powodu upadku Babilonu (9-19)

  • Radość w niebie z powodu upadku Babilonu (20)

  • Babilon ma być rzucony w morze jak kamień (21-24)

18  Potem zobaczyłem innego anioła, który zstępował z nieba i miał wielką władzę. Swoją chwałą rozświetlił ziemię.  I zawołał silnym głosem: „Upadła! Upadła metropolia Babilon Wielki+ i stała się siedliskiem demonów oraz kryjówką wszystkich nieczystych duchów* i wszystkich nieczystych, wstrętnych ptaków!+  Bo wszystkie narody upiły się winem jej namiętności*, winem jej niemoralności*+, i ziemscy królowie wdawali się z nią w niemoralne kontakty seksualne*+, a ziemscy kupcy* wzbogacili się dzięki jej ogromnemu, bezwstydnemu przepychowi”.  Wtedy usłyszałem inny głos z nieba: „Mój ludu, wyjdźcie z niej+, żebyście nie mieli udziału w jej grzechach i żeby nie spadły na was plagi, które ją spotkają+.  Bo jej grzechy narosły aż do nieba+ i Bóg przywołał na pamięć jej niesprawiedliwe czyny*+.  Potraktujcie ją tak, jak ona traktowała innych+, odpłaćcie jej podwójnie za to, co robiła+. W kielichu+, w którym przygotowywała napój, przygotujcie dla niej podwójną porcję+.  W jakim stopniu otaczała siebie chwałą i żyła w bezwstydnym przepychu, w takim stopniu zadajcie jej męczarnie i sprowadźcie na nią żałobę. Bo myśli sobie: ‚Siedzę jako królowa, nie jestem wdową i nigdy nie zaznam żałoby’+.  Dlatego też w jeden dzień przyjdą na nią plagi — śmierć, żałoba i klęska głodu — i zostanie doszczętnie spalona+, bo silny jest Bóg Jehowa*, który ją osądził+.  „A ziemscy królowie, którzy wdawali się z nią w niemoralne kontakty seksualne* i żyli z nią w bezwstydnym przepychu, będą nad nią płakać i z rozpaczy bić się w piersi, gdy zobaczą dym z pożaru, który ją trawi. 10  Ze strachu przed jej męczarniami będą stać w oddali i mówić: ‚Jaka szkoda, jaka szkoda, wielka+ i silna metropolio, Babilonie, bo w jednej godzinie został na tobie wykonany wyrok!’. 11  „Również ziemscy kupcy będą nad nią płakać i smucić się z jej powodu, bo już nie będzie nikogo, kto by kupował cały ich towar: 12  złoto, srebro, drogocenne kamienie, perły, delikatny len, purpurę, jedwab, szkarłat, wszelkie wyroby z pachnącego drewna, z kości słoniowej, z cennego drewna, z miedzi, z żelaza i z marmuru, 13  a także cynamon, przyprawę indyjską, kadzidło, pachnący olejek, olibanum, wino, oliwę, najlepszą mąkę, pszenicę, bydło, owce, konie, powozy, niewolników i innych ludzi*. 14  Tak, wyborny plon, którego pragnęłaś*, został ci zabrany, a wszystkie przysmaki i wspaniałe rzeczy przepadły raz na zawsze. 15  „Kupcy, którzy handlowali tymi towarami i wzbogacili się dzięki niej, staną w oddali ze strachu przed jej męczarniami i będą płakać i się smucić, 16  lamentując: ‚Jaka szkoda, jaka szkoda, wielka metropolio, ubrana w delikatny len, purpurę i szkarłat oraz bogato przystrojona w złoto, drogocenne kamienie i perły+, 17  bo w jednej godzinie zostało spustoszone tak wielkie bogactwo!’. „I wszyscy kapitanowie statków, wszyscy ludzie morza, żeglarze i wszyscy utrzymujący się z morza stanęli w oddali 18  i patrząc na dym z pożaru, który ją trawił, wołali: ‚Jakie miasto może się równać z tą wielką metropolią?’. 19  Posypywali sobie głowy prochem, płakali, smucili się i wołali: ‚Jaka szkoda, jaka szkoda! Wielka metropolia, w której wszyscy mający statki na morzu wzbogacili się dzięki jej zamożności, została w jednej godzinie spustoszona!’+. 20  „Cieszcie się, niebo+ oraz wy, święci+, apostołowie i prorocy, bo z waszego powodu Bóg ogłosił na nią wyrok!”+. 21  A pewien silny anioł podniósł kamień podobny do wielkiego kamienia młyńskiego, rzucił go w morze i powiedział: „Właśnie z takim rozmachem wielka metropolia Babilon zostanie rzucona i już nigdy się jej nie znajdzie+. 22  Już nigdy nie będzie słychać w tobie, Babilonie, głosu śpiewaków, którzy akompaniują sobie na lirze, flecistów, trębaczy ani innych muzyków. I już nigdy nie znajdzie się w tobie żaden rzemieślnik wykonujący jakikolwiek zawód ani już nigdy nie będzie w tobie słychać odgłosu kamienia młyńskiego. 23  Już nigdy nie będzie w tobie świecić światło lampy ani już nigdy nie będzie w tobie słychać głosu pana młodego i panny młodej. Bo twoi kupcy byli na ziemi wpływowymi ludźmi, a twoimi praktykami spirytystycznymi+ zostały zwiedzione wszystkie narody. 24  Tak, w tym mieście znaleziono krew proroków, świętych+ i wszystkich zabitych na ziemi”+.

Przypisy

Możliwe też „oddechów; wyziewów; natchnionych wypowiedzi”.
Lub „gniewu”.
Dosł. „rozpusty”. Gr. porneía. Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „dopuszczali się z nią rozpusty”. W tekście gr. użyto tu słowa spokrewnionego ze słowem porneía. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „wędrowni kupcy ziemscy”.
Lub „jej przestępstwa”.
Dosł. „dopuszczali się z nią rozpusty”. W tekście gr. użyto tu słowa spokrewnionego ze słowem porneía. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „dusze ludzkie”.
Lub „pragnęła twoja dusza”.