Objawienie 12:1-17

  • Kobieta i jej syn oraz smok (1-6)

  • Michał toczy bitwę ze smokiem (7-12)

    • Smok zrzucony na ziemię (9)

    • Diabeł wie, że ma mało czasu (12)

  • Smok prześladuje kobietę (13-17)

12  Później na niebie pojawił się niezwykły znak: kobieta+, która była ubrana w słońce, pod stopami miała księżyc, a na głowie koronę z 12 gwiazd.  Była w ciąży. I krzyczała w mękach i bólach porodowych.  Pojawił się też na niebie inny znak: wielki ognistoczerwony smok+, który miał siedem głów i 10 rogów, a na głowach siedem diademów*.  Smok swoim ogonem wlókł jedną trzecią gwiazd+ nieba i zrzucił je na ziemię+. Stał przed kobietą+ mającą właśnie urodzić, żeby — gdy ona już urodzi — pożreć jej dziecko.  I urodziła syna+, chłopca, który ma rządzić wszystkimi narodami za pomocą żelaznego berła*+. Dziecko zostało zabrane* do Boga i Jego tronu.  A kobieta uciekła na pustkowie, gdzie Bóg przygotował dla niej miejsce i gdzie ma być żywiona przez 1260 dni+.  I w niebie wybuchła wojna: Michał*+ ze swoimi aniołami toczył bitwę ze smokiem. Smok i jego aniołowie walczyli,  ale zostali pokonani* i już nie było dla nich miejsca w niebie.  Dlatego wielki smok+, pradawny wąż+, zwany Diabłem+ i Szatanem+, który zwodzi cały świat*+, został zrzucony na ziemię+ razem ze swoimi aniołami. 10  Wtedy usłyszałem, jak w niebie rozległ się donośny głos: „Teraz nastało wybawienie+, moc i Królestwo naszego Boga+ oraz władza Jego Chrystusa, bo został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który dniem i nocą oskarża ich przed naszym Bogiem!+ 11  A oni go zwyciężyli+ dzięki krwi Baranka+ i dzięki orędziu, które ogłaszali*+, i nie bali się stracić życia*+. 12  Dlatego cieszcie się, niebiosa i wy, którzy w nich przebywacie! Ale biada ziemi i morzu+, ponieważ zstąpił do was Diabeł, który pała wielkim gniewem, bo wie, że ma mało czasu”+. 13  A gdy smok zobaczył, że został zrzucony na ziemię+, zaczął prześladować kobietę+, która urodziła syna. 14  Ale kobieta otrzymała dwa skrzydła wielkiego orła+ i poleciała na pustkowie, na przygotowane dla niej miejsce, gdzie z dala od węża+ ma być żywiona przez czas, czasy i połowę czasu*+. 15  A wąż ze swojej paszczy wyrzucił wodę jak rzekę, żeby utopić w niej kobietę. 16  Ale kobiecie przyszła z pomocą ziemia. Otworzyła swoją paszczę i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy. 17  Dlatego smok bardzo się rozgniewał na kobietę i odszedł, żeby toczyć wojnę z pozostałymi z jej potomstwa*+, którzy przestrzegają przykazań Bożych i zajmują się świadczeniem o Jezusie+.

Przypisy

Lub „królewskich przepasek na głowę”.
Dosł. „paść wszystkie narody żelazną laską”.
Lub „porwane”.
Imię to znaczy „któż jest jak Bóg?”.
Możliwe też „ale on [czyli smok] został pokonany”.
Lub „zamieszkaną ziemię”.
Dosł. „słowu swojego świadczenia”.
Lub „nie kochali swoich dusz nawet w obliczu śmierci”.
Czyli trzy i pół czasu.
Dosł. „nasienia”.