Liczb 9:1-23

  • Obchodzenie Paschy w późniejszym czasie (1-14)

  • Obłok i ogień nad przybytkiem (15-23)

9  W pierwszym miesiącu drugiego roku po wyjściu Izraelitów z ziemi egipskiej Jehowa rzekł do Mojżesza na pustkowiu Synaj+:  „Niech w wyznaczonym czasie Izraelici przygotują ofiarę paschalną+.  Macie to zrobić 14 dnia tego miesiąca o zmierzchu*. Macie ją przygotować w wyznaczonym czasie zgodnie ze wszystkimi dotyczącymi jej przepisami i zgodnie z ustalonym sposobem postępowania”+.  Mojżesz powiedział więc Izraelitom, żeby przygotowali ofiarę paschalną.  I przygotowali ją na pustkowiu Synaj 14 dnia miesiąca pierwszego o zmierzchu*. Zrobili to zgodnie ze wszystkim, co Jehowa nakazał Mojżeszowi.  Ale niektórzy ludzie stali się nieczyści z powodu dotknięcia zwłok*+ i nie mogli w tym dniu przygotować ofiary paschalnej. Stawili się więc przed Mojżeszem i Aaronem+  i rzekli: „Jesteśmy nieczyści, bo dotknęliśmy zwłok*. Dlaczego nie wolno nam złożyć Jehowie ofiary w wyznaczonym czasie razem z innymi Izraelitami?”+.  Mojżesz odrzekł: „Zaczekajcie tu, a ja posłucham, co Jehowa poleci w waszej sprawie”+.  Wtedy Jehowa powiedział Mojżeszowi: 10  „Przekaż Izraelitom: ‚Jeśli ktoś z was lub waszych potomków stanie się nieczysty z powodu dotknięcia zwłok*+ albo będzie w dalekiej podróży, to mimo to ma przygotować ofiarę paschalną dla Jehowy. 11  Ma ją przygotować 14 dnia miesiąca drugiego+ o zmierzchu* i zjeść razem z przaśnym chlebem i gorzkimi ziołami+. 12  Nie wolno mu nic z niej pozostawić do rana+, nie może też złamać żadnej jej kości+. Ma ją przygotować zgodnie ze wszystkimi przepisami dotyczącymi Paschy. 13  Ale jeśli ktoś będzie czysty lub nie będzie znajdował się w podróży, a nie przygotuje ofiary paschalnej, to ktoś taki* zostanie zgładzony*+, bo nie złożył ofiary dla Jehowy w wyznaczonym czasie. Człowiek ten odpowie za swój grzech. 14  „‚Cudzoziemiec, który się wśród was osiedlił, też przygotuje ofiarę paschalną dla Jehowy+. Ma to zrobić zgodnie z przepisami dotyczącymi Paschy i zgodnie z ustalonym sposobem postępowania+. Ten sam przepis ma obowiązywać zarówno rodowitego mieszkańca, jak i cudzoziemca’”+. 15  W dniu, w którym ustawiono przybytek+, czyli Namiot Świadectwa, pojawił się obłok, który go zakrył. Natomiast wieczorem pojawiło się coś, co wyglądało jak ogień, i pozostało nad przybytkiem aż do rana+. 16  Odtąd tak było stale: Za dnia zakrywał go obłok, a w nocy coś, co wyglądało jak ogień+. 17  Ilekroć obłok uniósł się znad namiotu, Izraelici niezwłocznie wyruszali+ i rozbijali obóz dopiero tam, gdzie się zatrzymał+. 18  Na rozkaz Jehowy wyruszali i na rozkaz Jehowy rozbijali obóz+. Obozowali tak długo, jak długo obłok pozostawał nad przybytkiem. 19  Gdy pozostawał nad przybytkiem przez wiele dni, okazywali Jehowie posłuszeństwo i nie wyruszali+. 20  Na rozkaz Jehowy obozowali i na rozkaz Jehowy wyruszali. Czasami obłok pozostawał nad przybytkiem kilka dni, 21  a czasami tylko od wieczora do rana. Gdy rano się unosił, wyruszali. Zwijali obóz bez względu na to, czy obłok uniósł się za dnia, czy w nocy+. 22  Czy to dwa dni, czy miesiąc, czy dłużej — dopóki obłok pozostawał nad przybytkiem — Izraelici obozowali. Ale kiedy się unosił, wyruszali. 23  Na rozkaz Jehowy rozbijali obóz i na rozkaz Jehowy wyruszali. Byli posłuszni Jehowie zgodnie z rozkazem, jaki Jehowa dał przez Mojżesza.

Przypisy

Dosł. „między dwoma wieczorami”.
Dosł. „między dwoma wieczorami”.
Lub „ludzkiej duszy”.
Lub „ludzkiej duszy”.
Lub „jakiejś duszy”.
Dosł. „między dwoma wieczorami”.
Lub „taka dusza”.
Dosł. „odcięty od swojego ludu”.