Liczb 16:1-50

  • Bunt Koracha, Datana i Abirama (1-19)

  • Buntownicy ukarani (20-50)

16  Wtedy Korach+, syn Icchara+, syna Kehata+, syna Lewiego+, a także Datan i Abiram, synowie Eliaba+, oraz On, syn Peleta — spośród synów Rubena+ —  wystąpili przeciw Mojżeszowi razem z 250 znamienitymi Izraelitami, naczelnikami ludu, przedstawicielami zboru.  Zebrali się przeciw+ Mojżeszowi i Aaronowi i rzekli do nich: „Dosyć tego! Wszyscy są święci, cały naród+, i Jehowa jest pośród nich+. Czemu więc wynosicie się ponad zbór Jehowy?”.  Kiedy Mojżesz to usłyszał, od razu padł twarzą do ziemi.  Potem powiedział do Koracha i wszystkich jego zwolenników: „Rano Jehowa wyjawi, kto do Niego należy+, kto jest święty i kto może się do Niego zbliżać+. Kogo wybierze+, ten będzie się do Niego zbliżać.  Korachu, ty i twoi zwolennicy+ zróbcie tak: Weźcie sobie kadzielnice+,  włóżcie do nich ogień i nasypcie kadzidła. Zróbcie to jutro przed Jehową. Kogo Jehowa wybierze+, ten będzie święty. Posunęliście się za daleko, synowie Lewiego!”+.  Następnie Mojżesz rzekł do Koracha: „Posłuchajcie, proszę, synowie Lewiego.  Czy to dla was nic nie znaczy, że Bóg Izraela oddzielił was od całego ludu+ i pozwolił, żebyście się do Niego zbliżali, żebyście pełnili służbę związaną z przybytkiem Jehowy i usługiwali ludowi?+ 10  Pozwolił się do siebie zbliżać tobie i wszystkim twoim braciom, synom Lewiego. Czy chcecie jeszcze zagarnąć dla siebie urząd kapłański?+ 11  Ty i wszyscy twoi zwolennicy występujecie przeciwko Jehowie. A Aaron? Kim on jest, że przeciw niemu szemracie?”+. 12  Później Mojżesz posłał po Datana i Abirama+, synów Eliaba, ale oni powiedzieli: „Nie przyjdziemy! 13  Czy mało ci tego, że wyprowadziłeś nas z ziemi mlekiem i miodem płynącej, żeby nas uśmiercić na tym pustkowiu?+ Teraz jeszcze chcesz nami rządzić*? 14  Przecież nie wprowadziłeś nas do ziemi mlekiem i miodem płynącej+ ani nie dałeś nam jako dziedzictwa pól i winnic. Czy chciałbyś sprawić, żeby ci ludzie stali się ślepi? Nie przyjdziemy!”. 15  Wtedy Mojżesz bardzo się rozgniewał i rzekł do Jehowy: „Nie patrz na ich ofiary zbożowe*. Nie wziąłem od nich nawet osła. Nikogo z nich nie skrzywdziłem”+. 16  Potem Mojżesz powiedział do Koracha: „Ty i wszyscy twoi zwolennicy stawcie się jutro przed Jehową — ty, oni i Aaron. 17  Niech wszyscy wezmą swoje kadzielnice — 250 kadzielnic — niech nasypią do nich kadzidła i złożą je przed Jehową. Również ty i Aaron macie się stawić ze swoimi kadzielnicami”. 18  Wszyscy wzięli więc swoje kadzielnice, włożyli do nich ogień, nasypali kadzidła i stanęli przy wejściu do namiotu spotkania razem z Mojżeszem i Aaronem. 19  Kiedy Korach zebrał przeciw nim swoich zwolenników+ przy wejściu do namiotu spotkania, całemu ludowi ukazała się chwała Jehowy+. 20  I Jehowa rzekł do Mojżesza i Aarona: 21  „Odłączcie się od tych ludzi, a w jednej chwili ich zgładzę”+. 22  Wtedy oni padli na ziemię i powiedzieli: „Boże, Boże, który dajesz życie wszystkim ludziom*!+ Czy przez grzech jednego człowieka będziesz się gniewać na cały lud?”+. 23  Na to Jehowa rzekł do Mojżesza: 24  „Powiedz ludowi: ‚Oddalcie się od namiotów Koracha, Datana i Abirama!’”+. 25  Następnie Mojżesz wstał i razem ze starszymi+ Izraela poszedł do Datana i Abirama. 26  I przemówił do ludu: „Oddalcie się, proszę, od namiotów tych niegodziwych ludzi i nie dotykajcie niczego, co do nich należy, bo inaczej zginiecie za cały ich grzech”. 27  Natychmiast więc oddalili się od namiotów Koracha, Datana i Abirama. A Datan i Abiram wyszli ze swoich namiotów i stanęli przed nimi razem ze swoimi żonami, synami i małymi dziećmi. 28  Wtedy Mojżesz rzekł: „Po tym poznacie, że to Jehowa mnie posłał, bym robił wszystkie te rzeczy — że nie robię ich sam z siebie*: 29  Jeżeli ci ludzie umrą śmiercią naturalną jak wszyscy inni ludzie, jeśli spotka ich taka sama kara, jaka spotyka całą ludzkość, to znaczy, że nie posłał mnie Jehowa+. 30  Ale jeśli Jehowa zrobi coś nadzwyczajnego, jeśli ziemia się otworzy* i pochłonie ich oraz wszystko, co do nich należy, tak iż żywcem zostaną pogrzebani*, to po tym poznacie, że odnieśli się do Jehowy ze wzgardą”. 31  A gdy tylko skończył to mówić, ziemia, na której stali, rozstąpiła się pod nimi+. 32  Otworzyła się* i pochłonęła ich wraz z domownikami i ze wszystkimi ludźmi Koracha+, jak również z całym ich mieniem. 33  Tak więc oni i wszyscy ich domownicy zostali żywcem pogrzebani*. Ziemia ich zakryła, tak iż zginęli*+. 34  A wszyscy Izraelici, którzy stali dookoła, słysząc ich krzyk, ze strachu zaczęli uciekać. Wołali: „Uciekajmy, żeby i nas ziemia nie pochłonęła!”. 35  Wtedy pojawił się ogień od Jehowy+ i strawił 250 mężczyzn, którzy przyszli ofiarować kadzidło+. 36  Następnie Jehowa rzekł do Mojżesza: 37  „Powiedz Eleazarowi, synowi kapłana Aarona, żeby pozbierał z ognia kadzielnice+, bo są święte, i rozrzucił węgielki na pewną odległość. 38  Z kadzielnic tych, którzy przypłacili swój grzech życiem*, macie wykonać cienkie metalowe płytki i pokryć nimi ołtarz+, bo przynieśli je przed Jehowę i stały się święte. Będą one służyć Izraelitom za znak”+. 39  Kapłan Eleazar wziął więc miedziane kadzielnice, przyniesione przez tych, którzy potem zostali spaleni, i przerobił je na pokrycie ołtarza — 40  tak jak Jehowa mu polecił za pośrednictwem Mojżesza. Było to przypomnieniem dla Izraelitów, żeby żadna osoba nieupoważniona*, która nie należy do potomków Aarona, nie zbliżała się do ołtarza, by spalać kadzidło przed Jehową+, i żeby nikt nie stał się jak Korach i jego zwolennicy+. 41  Ale już nazajutrz wszyscy Izraelici zaczęli szemrać przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi+. Mówili: „To wy uśmierciliście lud Jehowy”. 42  Kiedy zebrali się przeciw nim, Mojżesz i Aaron odwrócili się w stronę namiotu spotkania, a wtedy nagle zakrył go obłok i ukazała się chwała Jehowy+. 43  Mojżesz i Aaron przyszli przed namiot spotkania+ 44  i Jehowa rzekł do Mojżesza: 45  „Odsuńcie się od tych ludzi, a w jednej chwili ich zgładzę”+. Wtedy oni padli na ziemię+. 46  Potem Mojżesz powiedział do Aarona: „Weź kadzielnicę, włóż do niej ognia z ołtarza+, nasyp kadzidła, po czym idź szybko do ludu i dokonaj za niego przebłagania+, bo Jehowa zapłonął gniewem. Zaczęła się plaga!”. 47  Aaron więc od razu wziął kadzielnicę, tak jak powiedział Mojżesz, i wbiegł między lud. Kiedy zobaczył, że plaga się rozpoczęła, nasypał do kadzielnicy kadzidła i zaczął dokonywać za lud przebłagania. 48  Stał między martwymi a żywymi, aż w końcu plaga się zatrzymała. 49  Tych, którzy umarli od plagi, było 14 700 — nie licząc tych, którzy umarli z powodu Koracha. 50  Gdy plaga została powstrzymana, Aaron wrócił do Mojżesza przed wejście do namiotu spotkania.

Przypisy

Lub „panoszyć się wśród nas”.
Dosł. „Boże duchów wszelkiego ciała”.
Lub „nie są one z mojego serca”.
Dosł. „otworzy swoje usta”.
Lub „zstąpią do Szeolu”, czyli wspólnego grobu ludzkości. Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „otworzyła swoje usta”.
Lub „zstąpili do Szeolu”, czyli wspólnego grobu ludzkości. Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „zginęli spośród zboru”.
Lub „zgrzeszyli przeciw własnym duszom”.
Dosł. „żaden obcy”.