Liczb 15:1-41

  • Prawa dotyczące ofiar (1-21)

    • To samo prawo dla Izraelitów i osiadłych wśród nich cudzoziemców (15, 16)

  • Ofiary za nieumyślne grzechy (22-29)

  • Kara za rozmyślne grzechy (30, 31)

  • Człowiek, który naruszył szabat, ukarany śmiercią (32-36)

  • Frędzle na skraju szat (37-41)

15  Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza:  „Powiedz Izraelitom: ‚Gdy w końcu wejdziecie do ziemi, którą daję wam na mieszkanie+,  i ktoś z was zechce złożyć Jehowie ofiarę spalaną w ogniu z bydła, owiec lub kóz — całopalenie+, ofiarę związaną z jakimś szczególnym ślubem lub inną dobrowolną ofiarę+ czy też ofiarę składaną podczas okresowych świąt+ — żeby Jehowa poczuł przyjemną* woń+,  to razem z tą ofiarą złoży Jehowie ofiarę zbożową* z dziesiątej części efy* najlepszej mąki+ wymieszanej z ćwiercią hinu* oliwy.  Wraz z całopaleniem lub z ofiarą z każdego baranka masz również złożyć ofiarę płynną z ćwierci hinu wina+.  Razem z baranem złożysz ofiarę zbożową z dwóch dziesiątych efy najlepszej mąki wymieszanej z trzecią częścią hinu oliwy.  A jako ofiarę płynną złożysz trzecią część hinu wina. Będzie to ofiara o przyjemnej woni dla Jehowy.  „‚Jeśli będziesz składać Jehowie byka — jako całopalenie+ lub ofiarę związaną z jakimś szczególnym ślubem+ albo ofiarę współuczestnictwa*+ —  to razem z nim złożysz ofiarę zbożową+ z trzech dziesiątych efy najlepszej mąki wymieszanej z połową hinu oliwy. 10  A jako ofiarę płynną+ złożysz pół hinu wina. Będzie to ofiara spalana w ogniu, ofiara o przyjemnej woni dla Jehowy. 11  Tak należy postąpić z każdym bykiem, baranem, barankiem czy koziołkiem. 12  Ilekolwiek zwierząt byście złożyli, postąpicie tak z każdym z nich. 13  Każdy rodowity Izraelita właśnie tak będzie składał ofiary spalane w ogniu, ofiary o przyjemnej woni dla Jehowy. 14  „‚Jeśli ofiarę spalaną w ogniu, ofiarę o przyjemnej woni dla Jehowy, będzie składał cudzoziemiec, który osiedlił się wśród was, albo ktoś, kto mieszka wśród was od wielu pokoleń, to postąpi tak jak wy+. 15  Ten sam przepis ma obowiązywać zarówno was, jak i osiadłego wśród was cudzoziemca. Będzie to trwałe postanowienie dla wszystkich waszych pokoleń. I wy, i mieszkający wśród was cudzoziemcy będziecie w oczach Jehowy równi+. 16  To samo prawo i to samo rozporządzenie będzie dla was i dla osiadłego wśród was cudzoziemca’”. 17  Jehowa mówił dalej do Mojżesza: 18  „Powiedz Izraelitom: ‚Gdy przybędziecie do kraju, do którego was prowadzę, 19  i będziecie jeść to, co urodzi ziemia*+, macie składać Jehowie dary ofiarne. 20  Macie przynosić okrągłe placki z mąki razowej z pierwszych zbiorów*+ i składać je tak samo jak dary ofiarne z klepiska. 21  Część mąki razowej z pierwszych zbiorów* macie składać Jehowie jako dar ofiarny przez wszystkie swoje pokolenia. 22  „‚Oto co macie zrobić, gdy przez pomyłkę nie wykonacie któregoś ze wszystkich przykazań, które Jehowa podał przez Mojżesza — 23  ze wszystkiego, co Jehowa wam nakazał za pośrednictwem Mojżesza i co wy i następne wasze pokolenia macie wykonywać, odkąd Jehowa to polecił: 24  Jeśli dojdzie do tego przez pomyłkę i zbór nie będzie tego świadomy, to cały zbór złoży młodego byka jako ofiarę całopalną o przyjemnej woni dla Jehowy wraz z ofiarą zbożową i ofiarą płynną — według ustalonego sposobu postępowania+ — a także jednego koziołka jako ofiarę za grzech+. 25  Kapłan dokona przebłagania za wszystkich Izraelitów, za cały zbór, i zostanie im to przebaczone+, bo zrobili to przez pomyłkę, poza tym złożyli Jehowie ofiarę spalaną w ogniu, a także złożyli Jehowie ofiarę za grzech. 26  Zostanie to przebaczone zarówno wszystkim Izraelitom, jak i cudzoziemcom, którzy osiedlili się wśród nich, bo winny tej pomyłki był cały lud. 27  „‚Jeśli przez pomyłkę zgrzeszy pojedyncza osoba*, to na ofiarę za grzech złoży roczną kozę+. 28  Kapłan dokona przebłagania za tę osobę*, która nieumyślnie zgrzeszyła przeciw Jehowie, i będzie jej to przebaczone+. 29  Wszystkich, którzy zgrzeszyli nieumyślnie — zarówno rodowitych Izraelitów, jak i osiadłych wśród nich cudzoziemców — będzie obowiązywać to samo prawo+. 30  „‚Ale jeśli ktoś* — czy to rodowity Izraelita, czy cudzoziemiec osiadły wśród Izraelitów — grzeszy rozmyślnie+ i w ten sposób znieważa Jehowę, to ktoś taki zostanie zgładzony*. 31  Bo wzgardził słowem Jehowy i złamał Jego przykazanie. Człowiek* taki ma być bezwarunkowo zgładzony+. Musi odpowiedzieć za swój grzech’”+. 32  Któregoś razu, gdy Izraelici dalej przebywali na pustkowiu, pewien człowiek zbierał drewno w dzień szabatu+. 33  Ci, którzy go wtedy spotkali, przyprowadzili go do Mojżesza, Aarona i całego ludu*. 34  I oddano go pod straż+, bo nie było wskazówek, co należy z nim zrobić. 35  Jehowa powiedział Mojżeszowi: „Człowiek ten ma być bezwarunkowo uśmiercony+, ukamienowany przez cały lud poza obozem”+. 36  Cały lud wyprowadził go więc poza obóz i ukamienował, tak iż on umarł — jak Jehowa nakazał Mojżeszowi. 37  Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza: 38  „Powiedz Izraelitom, żeby przez wszystkie swoje pokolenia robili sobie frędzle na skraju szat i żeby nad tymi frędzlami umieszczali niebieski sznur+. 39  ‚Te frędzle mają wam przypominać o wszystkich przykazaniach Jehowy — żebyście je spełniali+. Nie wolno wam iść za pragnieniami swojego serca i swoich oczu, bo takie pragnienia prowadzą do niewierności wobec mnie*+. 40  Ten nakaz pomoże wam pamiętać o wszystkich moich przykazaniach — żebyście je spełniali i byli święci dla swojego Boga+. 41  Ja jestem Jehowa, wasz Bóg. Wyprowadziłem was z Egiptu, żeby pokazać, że jestem waszym Bogiem+. Ja jestem Jehowa, wasz Bóg’”+.

Przypisy

Dosł. „kojącą”. Tak samo w kolejnych wystąpieniach w rozdziale.
Efa odpowiadała 22 l. Zob. Dodatek B14.
Hin odpowiadał 3,67 l. Zob. Dodatek B14.
Dosł. „chleb tej ziemi”.
Dosł. „pierwocin”.
Dosł. „pierwocin”.
Lub „dusza”.
Lub „duszę”.
Lub „dusza”.
Dosł. „odcięty od swojego ludu”.
Lub „dusza”.
Dosł. „zgromadzenia”.
Lub „duchowej prostytucji”.