Daniela 9:1-27

  • Daniel wyznaje grzechy w modlitwie (1-19)

    • Spustoszenie ma trwać 70 lat (2)

  • Przybywa Gabriel (20-23)

  • Proroctwo o 70 tygodniach (24-27)

    • Mesjasz pojawi się po upływie 69 tygodni (25)

    • Mesjasz zostanie zgładzony (26)

    • Miasto i święte miejsce zostaną zniszczone (26)

9  W pierwszym roku panowania Dariusza+, potomka Medów, który był synem Aswerusa i został ustanowiony królem nad królestwem Chaldejczyków+,  w pierwszym roku jego panowania ja, Daniel, zrozumiałem na podstawie ksiąg*, że zgodnie ze słowem Jehowy skierowanym do proroka Jeremiasza Jerozolima będzie spustoszona+ przez 70 lat+.  Zacząłem więc w modlitwie prosić Jehowę, prawdziwego Boga, o pomoc, poszcząc+ w worze* i popiele.  A modląc się do swojego Boga, Jehowy, wyznawałem grzechy: „O Jehowo, prawdziwy Boże! Jesteś wielki, budzisz lęk i szacunek. Dotrzymujesz przymierza i okazujesz lojalną miłość+ tym, którzy Cię kochają i przestrzegają Twoich przykazań+.  Zgrzeszyliśmy i dopuściliśmy się zła, postąpiliśmy niegodziwie i buntowniczo+. Odstąpiliśmy od Twoich przykazań i praw.  Nie słuchaliśmy proroków+, Twoich sług, którzy przemawiali w Twoim imieniu do naszych królów, książąt, praojców i całego ludu.  Ty, Jehowo, jesteś prawy, my natomiast okryliśmy się wstydem*, tak jak to widać dzisiaj. Wstydem okryli się mieszkańcy Judy, mieszkańcy Jerozolimy i cały Izrael: ci, którzy mieszkają blisko, i ci, którzy mieszkają daleko, we wszystkich krainach, do których ich rozproszyłeś za niewierność wobec Ciebie+.  „Jehowo, okryliśmy się wstydem* — my, nasi królowie, książęta i praojcowie — bo przeciwko Tobie zgrzeszyliśmy.  Jehowo, nasz Boże, Ty jesteś miłosierny i chętnie wybaczasz+, ale my zbuntowaliśmy się przeciw Tobie+. 10  Nie słuchaliśmy Twego głosu, Jehowo, nasz Boże, i nie przestrzegaliśmy Twoich praw, które nam przekazałeś przez proroków, swoich sług+. 11  Wszyscy Izraelici przekroczyli Twoje Prawo, odwrócili się od Ciebie i przestali słuchać Twojego głosu. Ponieważ zgrzeszyliśmy przeciwko Tobie, wylałeś na nas przekleństwo zgodnie z tym, co poprzysiągłeś, a co zostało zapisane w Prawie Mojżesza, sługi prawdziwego Boga+. 12  Spełniłeś swoje słowa wypowiedziane przeciw nam+ i naszym władcom, którzy nad nami panowali*, i sprowadziłeś na nas wielkie nieszczęście. Nie zdarzyło się jeszcze pod niebem coś takiego, co spotkało Jerozolimę+. 13  Tak jak napisano w Prawie Mojżesza, spadło na nas całe to nieszczęście+, a mimo to nie błagaliśmy Cię o łaskę*, Jehowo, nasz Boże — nie odwróciliśmy się od naszego przewinienia+ i nie wnikaliśmy w Twoją prawdę*. 14  „Ty, Jehowo, wszystko uważnie obserwowałeś i sprowadziłeś na nas nieszczęście, bo Ty, Jehowo, nasz Boże, jesteś prawy we wszystkich swoich działaniach. My jednak nie usłuchaliśmy Twojego głosu+. 15  „Jehowo, nasz Boże, silną ręką wyprowadziłeś swój lud z ziemi egipskiej+ i rozsławiłeś swoje imię, które jest znane po dziś dzień+, a my zgrzeszyliśmy i postąpiliśmy niegodziwie. 16  Jehowo, Ty, który zawsze kierujesz się prawością+, niech ustanie Twój wielki gniew na Twoje miasto, Jerozolimę, na Twoją świętą górę. Bo przez nasze grzechy oraz przewinienia naszych przodków Jerozolima i Twój lud są dla wszystkich wokół nas przedmiotem zniewag+. 17  Teraz więc, Boże nasz, wysłuchaj modlitwy swojego sługi i jego błagań, spójrz przychylnie na swoje spustoszone sanktuarium+ — przez wzgląd na samego siebie, Jehowo. 18  Nadstaw swego ucha, Boże mój, i usłysz nas! Zechciej otworzyć oczy i spojrzeć na nasz nieszczęsny stan i na to miasto nazwane Twoim imieniem. Błagamy Cię o to nie dlatego, że postępujemy w sposób prawy, ale dlatego, że przejawiasz wielkie miłosierdzie+. 19  O Jehowo, usłysz nas! O Jehowo, przebacz nam!+ Zwróć na nas uwagę, Jehowo, i działaj! Przez wzgląd na samego siebie nie zwlekaj, Boże mój, bo to miasto i ten lud nazwano od Twojego imienia”+. 20  Tak właśnie mówiłem i modliłem się oraz wyznawałem grzech swój i grzech swojego ludu, Izraela, i prosiłem Jehowę, swojego Boga, o przychylność w sprawie Jego świętej góry+. 21  Gdy jeszcze się modliłem, przybył do mnie Gabriel+ — ten, którego wcześniej widziałem w wizji+. A stało się to w porze składania wieczornego daru ofiarnego, kiedy byłem już bardzo zmęczony. 22  I udzielił mi zrozumienia, mówiąc: „Danielu, przybyłem, żeby obdarzyć cię wnikliwością i zrozumieniem. 23  Gdy zacząłeś swoją błagalną modlitwę, otrzymałem wiadomość. I przybyłem, żeby ci ją przekazać, bo jesteś dla Boga bardzo cenny*+. Dlatego przemyśl, co ci powiem, i postaraj się zrozumieć tę wizję. 24  „Dla twojego ludu i twojego świętego miasta+ ustalono 70 tygodni*, żeby położyć kres występkowi, zgładzić grzech+, dokonać przebłagania za przewinienie+, na zawsze zaprowadzić prawość+, opatrzyć pieczęcią wizję oraz proroctwo*+ i namaścić Święte Świętych*. 25  Powinieneś wiedzieć i rozumieć, że od wydania nakazu o odrodzeniu i odbudowie Jerozolimy+ do pojawienia się Mesjasza*+ Wodza+ będzie siedem tygodni, a także 62 tygodnie+. Odrodzi się ona i zostanie odbudowana, z placem i fosą, lecz w trudnych czasach. 26  „A po 62 tygodniach Mesjasz będzie zgładzony*+ i nic mu nie pozostanie+. „Lud wodza, który nadciąga, zniszczy miasto i święte miejsce*+. Koniec nastąpi w powodzi. I aż do końca będzie trwać wojna. Podjęto decyzję o spustoszeniach+. 27  „I przez jeden tydzień utrzyma w mocy przymierze dla wielu, a w połowie tygodnia sprawi, że ustanie ofiara i dar ofiarny+. „A ten, który sprowadza spustoszenie, przybędzie na skrzydle rzeczy obrzydliwych+. To, o czym zdecydowano, aż do zagłady będzie się wylewać na to, co spustoszone”.

Przypisy

Czyli świętych ksiąg.
Dosł. „wstydem oblicza”.
Dosł. „wstydem oblicza”.
Dosł. „naszym sędziom, którzy nas sądzili”.
Lub „nie ułagodziliśmy Twojego oblicza”.
Lub „nie zwracaliśmy uwagi na Twoją wierność”.
Lub „jesteś mężem umiłowanym; jesteś godny wielkiego szacunku”.
„Tygodnie” oznaczają tu okresy siedmioletnie.
Dosł. „proroka”.
Lub „Miejsce Najświętsze”.
Lub „Pomazańca”.
Dosł. „odcięty”.