Sędziów 1:1-36

  • Podboje Judejczyków i Symeonitów (1-20)

  • Jebusyci dalej mieszkają w Jerozolimie (21)

  • Potomkowie Józefa zdobywają Betel (22-26)

  • Izraelici nie wypędzają Kananejczyków całkowicie (27-36)

1  Po śmierci Jozuego+ Izraelici* pytali Jehowę+: „Kto z nas ma ruszyć pierwszy do walki z Kananejczykami?”.  Jehowa odrzekł: „Wyruszy plemię Judy+. Wydaję* tę ziemię w jego ręce”.  Wtedy Judejczycy powiedzieli do swoich braci Symeonitów: „Wyruszcie z nami na przydzielone nam terytorium*+, żeby walczyć z Kananejczykami. Potem my pójdziemy z wami na terytorium przydzielone wam”. Symeonici więc z nimi poszli.  Kiedy Judejczycy wyruszyli, Jehowa wydał w ich ręce Kananejczyków i Peryzzytów+ i pokonali w Bezeku 10 000 mężczyzn.  Gdy w Bezeku walczyli z Kananejczykami+ i Peryzzytami+, napotkali Adoni-Bezeka i też zaczęli z nim walczyć.  Adoni-Bezek rzucił się do ucieczki, a oni ruszyli za nim w pościg i go schwytali. Następnie obcięli mu kciuki i duże palce u stóp.  Wtedy Adoni-Bezek powiedział: „Pod moim stołem zbiera jedzenie 70 królów, którym obciąłem kciuki i duże palce u stóp. Jak ja zrobiłem im, tak Bóg mi odpłacił”. Potem zaprowadzono go do Jerozolimy+ i tam umarł.  Ponadto Judejczycy walczyli przeciwko Jerozolimie+ i ją zdobyli. Mieszkańców zabili mieczem, a miasto podpalili.  Następnie ruszyli do walki z Kananejczykami zamieszkującymi tereny górskie, Negeb i Szefelę+. 10  Zaatakowali Kananejczyków, którzy mieszkali w Hebronie (przedtem Hebron nazywał się Kiriat-Arba), i pokonali Szeszaja, Achimana i Talmaja+. 11  Stamtąd wyruszyli przeciwko mieszkańcom Debiru+ (przedtem Debir nazywał się Kiriat-Sefer)+. 12  Wtedy Kaleb+ powiedział: „Temu, kto zaatakuje Kiriat-Sefer i je zdobędzie, dam za żonę swoją córkę, Achsę”+. 13  I zdobył je Otniel+, syn Kenaza+, młodszego brata Kaleba. Kaleb dał mu więc za żonę swoją córkę, Achsę. 14  A w drodze do domu Achsa namawiała Otniela, żeby poprosił jej ojca o jakieś pole. Gdy zsiadła z osła*, Kaleb zapytał: „Co byś chciała?”. 15  Odrzekła: „Daj mi, proszę, dowód swojego błogosławieństwa. Podarowałeś mi suchą ziemię na południu*, to daj mi też Gullot-Maim*”. Kaleb dał jej więc Gullot Górne i Gullot Dolne. 16  Potomkowie Kenity+, który był teściem Mojżesza+, wyruszyli razem z Judejczykami z miasta palm*+ na Pustkowie Judzkie, na południe od Aradu+. Poszli tam i zamieszkali wśród miejscowej ludności*+. 17  A Judejczycy wyruszyli ze swoimi braćmi Symeonitami i zaatakowali Kananejczyków mieszkających w Cefacie, i zniszczyli* to miasto+. Dlatego nazwali je Chorma*+. 18  Potem zdobyli Gazę+, Aszkelon+ i Ekron+ oraz terytoria należące do tych miast. 19  Jehowa był z Judejczykami i wzięli oni na własność tereny górskie, ale nie zdołali wypędzić mieszkańców równin*, bo ci mieli rydwany wojenne z żelaznymi kosami*+. 20  Judejczycy dali Kalebowi Hebron, tak jak obiecał Mojżesz+, a Kaleb wypędził stamtąd trzech synów Anaka+. 21  Beniaminici nie wypędzili Jebusytów mieszkających w Jerozolimie, dlatego Jebusyci mieszkają tam z nimi po dziś dzień+. 22  Tymczasem potomkowie Józefa+ wyruszyli przeciw Betel, a Jehowa był z nimi+. 23  Wysłali do Betel zwiadowców (przedtem to miasto nazywało się Luz)+ 24  i zwiadowcy zobaczyli mężczyznę wychodzącego z miasta. Powiedzieli więc do niego: „Pokaż nam, jak się dostać do miasta, to cię oszczędzimy*”. 25  Pokazał im więc, jak się dostać do miasta. Wtedy oni zabili mieczem jego mieszkańców, ale tego mężczyznę i całą jego rodzinę puścili wolno+. 26  Człowiek ten udał się do ziemi Hetytów i zbudował miasto, które nazwał Luz. Nosi ono tę nazwę po dziś dzień. 27  Z kolei Manassesyci nie wzięli na własność Bet-Szean, Taanachu+, Dor, Ibleamu ani Megiddo z ich mieszkańcami i okolicznymi* miejscowościami+. Kananejczycy dalej mieszkali w tej ziemi. 28  Gdy Izraelici urośli w siłę, obarczyli Kananejczyków pracą przymusową+, ale nie wypędzili ich całkowicie+. 29  Również Efraimici nie wypędzili Kananejczyków, którzy mieszkali w Gezerze. Kananejczycy dalej mieszkali tam wśród nich+. 30  Zebulonici nie wypędzili mieszkańców Kitronu ani Nahalolu+. Kananejczycy dalej mieszkali wśród nich i zostali obarczeni pracą przymusową+. 31  Aszeryci nie wypędzili mieszkańców Akko, Sydonu+, Achlabu, Achzibu+, Chelby, Afiku+ ani Rechobu+. 32  Ponieważ nie wypędzili tamtejszych Kananejczyków, dalej mieszkali pośród nich. 33  Naftalici nie wypędzili mieszkańców Bet-Szemesz ani Bet-Anat+, ale dalej mieszkali wśród tamtejszych Kananejczyków+. Mieszkańców Bet-Szemesz i Bet-Anat obarczyli jednak pracą przymusową. 34  Danici z powodu Amorytów musieli pozostawać w okolicach górskich, bo tamci nie pozwalali im schodzić na równinę*+. 35  Amoryci dalej mieszkali na górze Cheres, w Ajjalonie+ i w Szaalbim+. Ale gdy potomkowie Józefa urośli w siłę*, zmusili Amorytów do wykonywania ciężkiej pracy. 36  Terytorium Amorytów ciągnęło się od stoku Akrabbim+ i od Seli w górę.

Przypisy

Dosł. „synowie Izraela”.
Lub „wydałem”.
Dosł. „na mój los”.
Możliwe też „siedząc na ośle, klasnęła w dłonie”.
Lub „w Negebie”.
Nazwa ta znaczy „zbiorniki wód; czasze wód”.
Chodzi o Jerycho.
Dosł. „wśród ludu”.
Lub „przeznaczyli na zagładę”. Zob. Słowniczek pojęć.
Nazwa ta znaczy „przeznaczenie na zagładę”.
Lub „nizin”.
Dosł. „rydwany żelazne”.
Dosł. „okażemy ci lojalną miłość”.
Lub „zależnymi od nich”.
Lub „nizinę”.
Dosł. „gdy ręka domu Józefa stała się ciężka”.