Kapłańska 6:1-30

  • Ofiara za przewinienie — ciąg dalszy (1-7)

  • Wskazówki dotyczące ofiar (8-30)

    • Całopalenie (8-13)

    • Ofiara zbożowa (14-23)

    • Ofiara za grzech (24-30)

6  Jehowa powiedział jeszcze do Mojżesza:  „Jeśli ktoś* zgrzeszył i postąpił niewiernie wobec Jehowy+ przez to, że oszukał swojego bliźniego w związku z czymś, co mu powierzono+ lub oddano na przechowanie, przez to, że okradł bliźniego lub pozbawił go czegoś podstępem,  że znalazł coś zgubionego i się do tego nie przyznał, a ponadto fałszywie przysięga, że nie dopuścił się żadnego takiego grzechu+, to ma postąpić tak:  Jeśli zgrzeszył i jest winny, ma zwrócić to, co ukradł, co wymusił, co zdobył w nieuczciwy sposób, co mu powierzono, albo to, co znalazł,  lub cokolwiek, w związku z czym fałszywie przysiągł. W dniu, w którym udowodniono jego winę, da właścicielowi pełne odszkodowanie+ i doda do tego jedną piątą wartości danej rzeczy.  Poza tym za swe przewinienie złoży Jehowie ofiarę. Przyprowadzi do kapłana zdrowego barana o odpowiedniej, oszacowanej wartości. Jest to ofiara za przewinienie+.  A kapłan dokona za niego przebłagania przed Jehową i czyn, którym ściągnął na siebie winę, zostanie mu przebaczony”+.  Jehowa dalej mówił do Mojżesza:  „Nakaż Aaronowi i jego synom: ‚Takie jest prawo dotyczące całopalenia+: Całopalenie ma pozostawać na palenisku ołtarza przez całą noc aż do rana i na ołtarzu ma się palić ogień. 10  Rano kapłan ubierze się w oficjalny lniany strój+, a na nagie ciało włoży lnianą bieliznę*+. Potem zbierze popiół*+ z ofiary całopalnej spalonej na ołtarzu i zostawi go obok ołtarza. 11  Następnie zdejmie swoje szaty+, włoży inne i wyniesie popiół na miejsce czyste poza obozem+. 12  Na ołtarzu stale będzie podtrzymywany ogień. Nie może zgasnąć. Każdego dnia rano kapłan dorzuci do niego drewna+, ułoży na nim całopalenie i spali je razem z tłuszczem ofiar współuczestnictwa*+. 13  Ogień na ołtarzu będzie płonął nieustannie. Nie może zgasnąć. 14  „‚Takie jest prawo dotyczące ofiary zbożowej*+: Synowie Aarona mają składać ją Jehowie przed ołtarzem. 15  Jeden z nich weźmie z ofiary zbożowej garść najlepszej mąki z oliwą oraz całe kadzidło* położone na wierzchu i spali to na ołtarzu jako wyobrażenie całej ofiary*. Jest to ofiara o przyjemnej* woni dla Jehowy+. 16  To, co z niej pozostanie, zje Aaron i jego synowie+. Będą to jeść w świętym miejscu* — na dziedzińcu namiotu spotkania — w postaci przaśnego chleba+. 17  Nie należy tego piec z niczym, co zawiera zakwas+. Daję im to jako ich część z ofiar spalanych w ogniu+. Jest to coś szczególnie świętego+, jak ofiara za grzech i jak ofiara za przewinienie. 18  Będzie to jadł każdy mężczyzna spośród potomków Aarona+. Jest to część z ofiar dla Jehowy spalanych w ogniu należna im przez wszystkie wasze pokolenia+. Każda rzecz, która zetknie się z tymi ofiarami, stanie się święta’”. 19  Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza: 20  „Taka jest ofiara Aarona i jego synów, którą będą składać Jehowie w dniu namaszczenia+: dziesiąta część efy*+ najlepszej mąki jako stała ofiara zbożowa+ — połowa z tego rano i połowa wieczorem. 21  Należy ją przyrządzić z oliwą na patelni+: dobrze wymieszać z oliwą, upiec i przynieść w kawałkach jako ofiarę zbożową o przyjemnej* woni dla Jehowy. 22  Będzie to robił każdy namaszczony kapłan wybrany po Aaronie spośród jego potomków+. Ofiarę tę należy w całości spalać dla Jehowy — ma to być trwały przepis. 23  Każda ofiara zbożowa składana przez kapłana ma być ofiarowana w całości. Nie wolno jej jeść”. 24  Jehowa znowu przemówił do Mojżesza: 25  „Powiedz Aaronowi i jego synom: ‚Takie jest prawo dotyczące ofiary za grzech+: Zwierzę składane w ofierze za grzech należy zarżnąć przed Jehową w miejscu, gdzie się zarzyna zwierzęta przeznaczone na ofiary całopalne+. Jest to szczególnie święta ofiara. 26  Ma ją jeść kapłan, który ją składa za grzech+. Ma ją jeść w świętym miejscu, na dziedzińcu namiotu spotkania+. 27  „‚Każda rzecz, która się zetknie z jej mięsem, stanie się święta, a gdy ktoś opryska ubranie jej krwią, należy to wyprać w świętym miejscu. 28  Naczynie gliniane, w którym gotowano mięso, ma zostać stłuczone, a naczynie miedziane należy wyszorować i umyć. 29  „‚Mięso tej ofiary będzie jadł każdy mężczyzna spośród kapłanów+. Jest ona szczególnie święta+. 30  Ale mięsa ofiary za grzech, z której nieco krwi przynosi się do namiotu spotkania i w świętym miejscu dokonuje przebłagania, nie wolno jeść+. Ofiarę tę należy spalić.

Przypisy

Lub „jakaś dusza”.
Lub „krótkie spodnie”.
Lub „tłusty popiół”, czyli popiół nasiąknięty tłuszczem ofiar.
Chodzi o olibanum, gumożywicę z kadzidłowca.
Lub „jako część ofiary mającą być przypomnieniem dla Boga”.
Dosł. „kojącej”.
Efa odpowiadała 22 l. Zob. Dodatek B14.
Dosł. „kojącej”.