Hebrajczyków 4:1-16

  • Nieposłuszni nie będą zaznawać odpoczynku razem z Bogiem (1-10)

  • Zachęta do zaznawania odpoczynku z Bogiem (11-13)

    • „Słowo Boże jest żywe” (12)

  • Jezus wielkim arcykapłanem (14-16)

4  Skoro więc obietnica, że będziemy zaznawać z Nim odpoczynku, pozostaje aktualna, strzeżmy się*, żeby ktoś z nas nie okazał się jej niegodny+.  My, podobnie jak tamci, usłyszeliśmy dobrą nowinę+. Jednak im usłyszane słowo nie przyniosło pożytku, ponieważ nie przejawiali takiej wiary jak ci, którzy byli posłuszni.  Natomiast my, którzy przejawiamy wiarę, zaznajemy z Nim odpoczynku. A o tamtych powiedział: „Rozgniewany przysiągłem więc: ‚Nie będą zaznawać ze mną odpoczynku’”+, chociaż Jego dzieła były zakończone od założenia świata+.  Bo w którymś miejscu tak powiedział o siódmym dniu: „W siódmym dniu Bóg odpoczął od wszystkich swoich dzieł”+,  a tutaj mówi: „Nie będą zaznawać ze mną odpoczynku”+.  Ci, którzy pierwsi usłyszeli dobrą nowinę, nie zaznali z Nim odpoczynku z powodu nieposłuszeństwa. Ale skoro niektórzy mają jeszcze zaznać z Nim odpoczynku+,  On znowu wyznacza pewien dzień, używając po długim czasie w psalmie Dawida słowa „dzisiaj”, tak jak to już powiedziano: „Gdybyście tylko słuchali dzisiaj Jego głosu: ‚Nie znieczulajcie swoich serc’”+.  Przecież jeśli Jozue+ wprowadziłby ich do miejsca odpoczynku, Bóg nie mówiłby potem o innym dniu.  Tak więc dla ludu Bożego pozostaje odpoczynek szabatowy+. 10  Bo człowiek, który zaznaje odpoczynku z Bogiem, odpoczywa od swoich dzieł, tak jak Bóg od swoich+. 11  Dlatego róbmy, co tylko możemy, żeby zaznać z Nim odpoczynku i żeby nikt nie poszedł tą samą drogą nieposłuszeństwa+. 12  Bo słowo Boże jest żywe i oddziałuje z mocą+, jest ostrzejsze niż jakikolwiek obosieczny miecz+ i przenika tak głęboko, że oddziela duszę* od ducha*, kości* od szpiku, i jest zdolne rozpoznać myśli i zamiary serca. 13  Nie ma stworzenia, które by się ukryło przed Jego wzrokiem+, ale wszystko jest obnażone i wyraźnie widoczne dla Tego, przed którym będziemy musieli odpowiedzieć za swoje uczynki+. 14  Skoro mamy wielkiego arcykapłana, który wstąpił do nieba — Jezusa, Syna Bożego+ — nie przestawajmy publicznie wyznawać wiary w niego+. 15  Bo nie mamy arcykapłana, który by nie mógł się wczuć w nasze słabości+, lecz takiego, który jak my został wypróbowany pod każdym względem, z tym że on pozostał bez grzechu+. 16  Z ufnością* przystąpmy więc do tronu niezasłużonej życzliwości+, żeby Bóg okazał nam miłosierdzie i niezasłużoną życzliwość, gdy będziemy potrzebować pomocy.

Przypisy

Dosł. „bójmy się”.
Dosł. „stawy”.
Lub „ze swobodą mowy”.