Hebrajczyków 12:1-29

  • Jezus Udoskonalicielem naszej wiary (1-3)

    • Wielki obłok świadków (1)

  • „Nie bagatelizuj skarcenia od Jehowy” (4-11)

  • „Prostujcie ścieżki, po których chodzicie” (12-17)

  • Przystąpienie do Jerozolimy niebiańskiej (18-29)

12  Skoro otacza nas tak wielki obłok świadków, my też odrzućmy wszelki ciężar i grzech, który nas łatwo omotuje+, i wytrwale biegnijmy w wyznaczonym nam wyścigu+.  Uważnie wpatrujmy się przy tym w Jezusa — Naczelnego Pełnomocnika i Udoskonaliciela naszej wiary+. Dla radości, która go czekała, przetrwał on pal męki*, gardząc hańbą, i zasiadł po prawej stronie tronu Boga+.  Rozmyślajcie więc głęboko o tym, który zniósł wrogie słowa grzeszników+, jakimi sami sobie szkodzili. Dzięki temu się nie znużycie i nie poddacie*+.  Walcząc z tym grzechem, jeszcze nie stawialiście oporu aż do krwi.  I całkowicie zapomnieliście o zachęcie skierowanej do was jako synów: „Mój synu, nie bagatelizuj skarcenia od Jehowy* ani się nie poddawaj, gdy jesteś przez Niego korygowany,  bo Jehowa* karci tych, których kocha. Smaga* każdego, kogo uznaje za syna”+.  To, co znosicie, służy karceniu*. Bóg obchodzi się z wami jak z synami+. Czy jest jakiś syn, którego ojciec nie karci?+  Gdybyście wszyscy nie otrzymali tego karcenia, to tak naprawdę nie bylibyście Jego synami, ale nieprawowitymi dziećmi.  A skoro odnosiliśmy się z szacunkiem do naszych ziemskich ojców*, którzy nas karcili, to czy tym chętniej nie powinniśmy podporządkować się Ojcu naszego duchowego życia i dzięki temu żyć?+ 10  Oni karcili nas przez krótki czas zgodnie z tym, co wydawało im się dobre, ale On robi to dla naszego pożytku, żebyśmy mogli mieć udział w Jego świętości+. 11  To prawda, że początkowo żadne karcenie nie wydaje się radosne, ale sprawia ból*. Potem jednak tym, którzy zostali przez nie wyszkoleni, przynosi pokojowy owoc prawości. 12  Dlatego wzmocnijcie omdlałe ręce i osłabłe kolana+ 13  i prostujcie ścieżki, po których chodzicie+, żeby komuś, kto kuleje, jeszcze się nie pogorszyło*, ale żeby został uzdrowiony. 14  Dążcie do pokoju ze wszystkimi ludźmi+ oraz do uświęcenia*+, bez którego żaden człowiek nie zobaczy Pana. 15  Cały czas czuwajcie, aby nikt nie został pozbawiony niezasłużonej życzliwości Bożej i aby nie wyrósł wśród was żaden trujący korzeń, który by wywołał problemy i zatruł* wielu+. 16  Czuwajcie, żeby nie było wśród was nikogo, kto się dopuszcza niemoralności*, ani nikogo, kto nie docenia rzeczy świętych, tak jak Ezaw, który oddał swoje prawa pierworodnego w zamian za jeden posiłek+. 17  Wiecie przecież, że potem, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony. Chociaż płakał i bardzo zabiegał o zmianę decyzji*+, nic to nie dało*. 18  Nie przystąpiliście do czegoś, czego można dotknąć+ i co zostało rozpalone ogniem+, do ciemnego obłoku, do gęstej ciemności, do nawałnicy+, 19  do grzmiącej trąby+ i głosu wypowiadającego słowa+. Gdy ludzie usłyszeli ten głos, błagali, żeby już więcej do nich nie przemawiał+, 20  bo przerazili się nakazu: „Nawet jeśli zwierzę dotknie góry, musi zostać ukamienowane”+. 21  Widok był tak przerażający, że Mojżesz powiedział: „Trzęsę się ze strachu”+. 22  Ale wy przystąpiliście do góry Syjon+ i do miasta żywego Boga, Jerozolimy niebiańskiej+, do miriadów* aniołów zgromadzonych razem+, 23  do zboru pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, do Boga, Sędziego wszystkich+, do duchowego życia+ prawych, którzy zostali doprowadzeni do doskonałości+, 24  do Jezusa, pośrednika+ nowego przymierza+, i do krwi, którą nas pokropił i która przemawia dobitniej niż krew Abla+. 25  Uważajcie, żebyście nie wymawiali się od słuchania Tego*, który mówi. Bo jeśli nie uciekli przed karą ci, co nie chcieli słuchać dającego Boże ostrzeżenie na ziemi, to tym bardziej nie uciekniemy przed nią my, jeśli się odwrócimy od mówiącego z nieba+. 26  W tamtym czasie Jego głos wstrząsnął ziemią+, lecz teraz obiecuje On: „Jeszcze raz potrząsnę — nie tylko ziemią, ale także niebem”+. 27  Słowa „jeszcze raz” wskazują na usunięcie tego, co chwiejne — co uczynione — aby pozostało to, czym nie da się zachwiać. 28  Skoro wiemy, że mamy otrzymać Królestwo, którym nie można zachwiać, w dalszym ciągu korzystajmy z niezasłużonej życzliwości Bożej. Dzięki niej możemy z bojaźnią i szacunkiem pełnić dla Boga świętą służbę w sposób, który cieszy się Jego uznaniem. 29  Bo nasz Bóg jest jak niszczycielski ogień+.

Przypisy

Lub „i nie ustaniecie w waszych duszach”.
Lub „karze”.
Lub „szkoleniu”.
Dosł. „ojców naszego ciała”.
Lub „jest zasmucające”.
Lub „żeby to, co kulawe, nie zostało wywichnięte”.
Lub „świętości”.
Lub „skalał”.
Dosł. „rozpustnika”. W tekście gr. użyto tu słowa spokrewnionego ze słowem porneía. Zob. Słowniczek pojęć.
Chodzi o decyzję jego ojca.
Dosł. „nie znalazł na nią miejsca”.
Lub „dziesiątek tysięcy”.
Lub „nie usprawiedliwiali się przed Tym; nie lekceważyli Tego”.