Księga Rodzaju 47:1-31

47  Józef poszedł więc do faraona i powiedział+: „Mój ojciec i moi bracia przybyli z Kanaanu ze swoimi stadami i wszystkim, co mają, i są teraz w ziemi Goszen”+.  Józef zabrał ze sobą pięciu swoich braci i przedstawił ich faraonowi+.  Faraon zapytał ich: „Czym się zajmujecie?”, a oni odpowiedzieli: „Twoi słudzy są pasterzami owiec, tak samo jak nasi przodkowie”+.  I dodali: „Przyszliśmy tutaj, bo głód w Kanaanie jest bardzo ciężki i nie mamy gdzie paść naszych stad+. Chcielibyśmy mieszkać tu jako cudzoziemcy+. Dlatego prosimy, pozwól swoim sługom osiedlić się w ziemi Goszen”+.  Wtedy faraon rzekł do Józefa: „Twój ojciec i bracia przybyli tu do ciebie.  Ziemia egipska jest do twojej dyspozycji. Niech zamieszkają w najlepszej części kraju+ — w ziemi Goszen. A jeśli wiesz, że są wśród nich zdolni ludzie, to powierz im opiekę nad moimi stadami”.  Następnie Józef wprowadził swojego ojca, Jakuba, i przedstawił go faraonowi. I Jakub pobłogosławił faraona.  A faraon zapytał go: „Ile masz lat?”.  Jakub odrzekł: „Wędruję* 130 lat. Lata mojego życia są nieliczne i pełne utrapień+, i nie tak długie jak lata życia moich przodków, którzy wędrowali* przede mną”+. 10  Potem Jakub pobłogosławił faraona i wyszedł od niego. 11  Józef osiedlił więc swojego ojca i braci w najlepszej części Egiptu, w ziemi Rameses*+, tak jak nakazał faraon. 12  I Józef zaopatrywał w żywność* ojca i braci, i wszystkich ich domowników — odpowiednio do liczby dzieci w każdej rodzinie. 13  Ponieważ głód był dotkliwy, w Egipcie i Kanaanie brakowało żywności*. Mieszkańcy tych krajów byli już bardzo wyczerpani+. 14  A Józef zbierał wszystkie pieniądze, którymi ludzie z Egiptu i Kanaanu płacili za zboże+, i przynosił je do domu faraona. 15  Z czasem mieszkańcom ziemi egipskiej i Kanaanu skończyły się pieniądze i wszyscy Egipcjanie zaczęli przychodzić do Józefa i mówić: „Daj nam jeść! Pozwolisz nam umrzeć, bo nie mamy pieniędzy?”. 16  Józef odpowiadał: „Skoro nie macie już pieniędzy, to oddajcie swoje zwierzęta, a ja dam wam żywność”. 17  Zaczęli więc przyprowadzać do Józefa zwierzęta, a on w zamian za ich konie, owce, kozy, bydło i osły dawał im żywność. W ciągu tego roku zaopatrywał ich w żywność za cały ich żywy inwentarz. 18  I tak minął rok. W następnym roku znowu zaczęli do niego przychodzić i mówić: „Panie, nie będziemy przed tobą ukrywać, że oddaliśmy ci już pieniądze i nasze zwierzęta domowe. Nie pozostało nam nic, co moglibyśmy dać naszemu panu, oprócz nas samych i naszej ziemi. 19  Czy pozwolisz, żebyśmy poumierali, a nasza ziemia opustoszała? Kup nas i naszą ziemię za żywność. Wtedy zostaniemy niewolnikami faraona, a nasza ziemia stanie się jego własnością. Daj nam ziarno, żebyśmy mogli przeżyć i żeby nasza ziemia nie leżała odłogiem”. 20  Józef wykupił więc dla faraona całą ziemię Egipcjan, bo z powodu dotkliwego głodu wszyscy Egipcjanie sprzedali swoje pola. W ten sposób ziemia stała się własnością faraona. 21  Potem Józef polecił, żeby w całym Egipcie ludność przeniosła się do miast+. 22  Tylko ziemi kapłanów nie wykupił+. Kapłani otrzymywali racje żywnościowe od faraona i dlatego nie sprzedali swojej ziemi. 23  Józef przemówił do ludu: „Kupiłem dzisiaj was i waszą ziemię dla faraona. Macie tu ziarno i obsiewajcie nim ziemię. 24  Gdy będziecie zbierać plony, piątą część oddacie faraonowi+, a cztery części będą wasze, żebyście mogli obsiać pola i wykarmić siebie, dzieci i swoich domowników”. 25  Na to oni odpowiedzieli: „Panie, uratowałeś nam życie+. Okaż nam teraz życzliwość i pozwól zostać niewolnikami faraona”+. 26  Wtedy Józef wydał postanowienie obowiązujące po dziś dzień w całej ziemi egipskiej: piąta część zbiorów należy do faraona. Tylko ziemia kapłanów nie przeszła na jego własność+. 27  Izraelici dalej przebywali w Egipcie, w ziemi Goszen+. Mieszkali tam, rodziły im się dzieci i stali się bardzo liczni+. 28  A Jakub mieszkał w Egipcie 17 lat. W sumie przeżył 147 lat+. 29  Gdy Izrael był bliski śmierci+, wezwał swojego syna Józefa i powiedział do niego: „Jeśli jesteś mi życzliwy, to włóż, proszę, rękę pod moje udo* i przysięgnij, że okażesz mi lojalną miłość i wierność i nie pochowasz mnie w Egipcie+. 30  Kiedy umrę*, zabierz mnie z Egiptu i pochowaj w grobowcu moich przodków”+. Józef odpowiedział: „Zrobię tak, jak chcesz”. 31  Wtedy Izrael rzekł: „Przysięgnij mi”. I Józef mu przysiągł+, a Izrael skłonił głowę na łóżku+.

Przypisy

Lub „mieszkam w różnych miejscach jako cudzoziemiec”.
Lub „mieszkali w różnych miejscach jako cudzoziemcy”.
Prawdopodobnie inna nazwa ziemi Goszen lub nazwa okręgu w tej ziemi.
Dosł. „chleb”.
Dosł. „chleba”.
Najwyraźniej w taki sposób w starożytności potwierdzano złożenie przysięgi.
Dosł. „spocznę ze swoimi ojcami”.

Komentarze

Multimedia