Księga Rodzaju 35:1-29

35  Potem Bóg powiedział do Jakuba: „Ruszaj w drogę i idź do Betel+. Zamieszkaj tam i postaw ołtarz prawdziwemu Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed swoim bratem, Ezawem”+.  Wtedy Jakub zwrócił się do swoich domowników i wszystkich, którzy z nim byli: „Pozbądźcie się wizerunków cudzoziemskich bogów+, oczyśćcie się i zmieńcie odzież.  Zbierajmy się i chodźmy do Betel. Tam postawię ołtarz prawdziwemu Bogu, który wysłuchał mnie w dniu mojej udręki i był ze mną, dokądkolwiek szedłem”+.  Dali więc Jakubowi wszystkie wizerunki cudzoziemskich bogów, które mieli ze sobą, oraz kolczyki, które nosili w uszach, a Jakub zakopał* je pod wielkim drzewem niedaleko Szechem.  Kiedy podróżowali, Bóg wywołał wielki strach w okolicznych miastach i nie ścigano synów Jakuba.  W końcu Jakub razem ze wszystkimi swoimi ludźmi przybył do Luz+, czyli Betel, które znajduje się w ziemi Kanaan.  Zbudował tam ołtarz i nazwał to miejsce El-Betel*, bo gdy uciekał przed swoim bratem, tam objawił mu się prawdziwy Bóg+.  Po jakimś czasie umarła Debora+, mamka Rebeki, i pochowano ją pod dębem w pobliżu Betel. Dlatego Jakub nazwał go Allon-Bachut*.  Bóg jeszcze raz ukazał się Jakubowi, gdy ten wracał z Paddan-Aram, i go pobłogosławił. 10  Przemówił do niego: „Masz na imię Jakub+. Ale nie będziesz już nosił tego imienia — będziesz się nazywał Izrael”. I zaczął go nazywać Izrael+. 11  Bóg rzekł jeszcze do niego: „Jestem Bogiem Wszechmocnym+. Sprawię, że będziesz miał liczne potomstwo i staniesz się ojcem wielu narodów+. Od ciebie będą się wywodzić* królowie+. 12  Tobie i twojemu potomstwu dam ziemię, którą dałem Abrahamowi i Izaakowi”+. 13  Potem Bóg odszedł z miejsca, w którym z nim rozmawiał. 14  Jakub postawił tam kamienny pomnik i wylał na niego ofiarę płynną, jak też oliwę+. 15  Miejsce, gdzie Bóg z nim rozmawiał, Jakub znowu nazwał Betel+. 16  Po opuszczeniu Betel, kiedy byli jeszcze w pewnej odległości od Efratu, Rachela zaczęła rodzić. Miała bardzo ciężki poród. 17  Gdy cierpiała z powodu bólu, położna powiedziała do niej: „Nie bój się, bo i tym razem masz syna”+. 18  Ale Rachela umierała. Kiedy uchodziło z niej życie*, nadała dziecku imię Ben-Oni*, lecz jego ojciec nazwał je Beniamin*+. 19  Rachela umarła i została pochowana przy drodze do Efratu, czyli Betlejem+. 20  Jakub postawił na jej grobie słup, który stoi tam po dziś dzień. 21  Izrael ruszył w dalszą drogę i rozbił namiot za wieżą Eder. 22  Gdy przebywał w tej ziemi, pewnego razu Ruben poszedł do Bilhy, nałożnicy* swojego ojca, i współżył z nią. A Izrael się o tym dowiedział+. Jakub miał 12 synów. 23  Synami, których urodziła mu Lea, byli: Ruben, pierworodny Jakuba+, Symeon, Lewi, Juda, Issachar i Zebulon. 24  Rachela urodziła Józefa i Beniamina. 25  Bilha, służąca Racheli, urodziła Dana i Naftalego. 26  A Zilpa, służąca Lei, urodziła Gada i Aszera. Są to synowie, którzy urodzili się Jakubowi w Paddan-Aram. 27  W końcu Jakub dotarł do swojego ojca, Izaaka, do Mamre+, do Kiriat-Arby, czyli Hebronu, gdzie zarówno Izaak, jak i Abraham mieszkali jako cudzoziemcy+. 28  Izaak żył 180 lat+. 29  Umarł w późnej starości, zadowolony ze swego życia*. Dołączył do swojego ludu*. Pochowali go jego synowie, Ezaw i Jakub+.

Przypisy

Lub „ukrył”.
Nazwa ta znaczy „Bóg Betel”.
Nazwa ta znaczy „dąb płaczu”.
Dosł. „z twoich lędźwi wyjdą”.
Lub „uchodziła jej dusza”.
Imię to znaczy „syn mojej żałoby”.
Imię to znaczy „syn prawicy”.
Dosł. „stary i syty dni”.
Poetycki zwrot, którym opisywano śmierć.

Komentarze

Multimedia