Ewangelia według Jana 17:1-26

17  Gdy Jezus to wszystko powiedział, popatrzył w niebo i rzekł: „Ojcze, nadszedł już czas. Otocz swojego syna chwałą, żeby syn otoczył chwałą Ciebie+.  Otocz go chwałą, podobnie jak powierzyłeś mu władzę nad wszystkimi ludźmi*+, tak by wszystkich, których mu dałeś+, obdarzył życiem wiecznym+.  Żeby mogli żyć wiecznie+, muszą poznać* Ciebie, jedynego prawdziwego Boga+, oraz tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa+.  Ja otoczyłem Cię chwałą na ziemi+, bo dokończyłem dzieła, które mi zleciłeś+.  Teraz więc Ty, Ojcze, otocz mnie przy sobie chwałą, jaką miałem przy Tobie, zanim powstał świat+.  „Wyjawiłem* Twoje imię ludziom, których mi dałeś ze świata+. Byli Twoi, a Ty powierzyłeś ich mnie i przestrzegają* Twojego słowa.  Teraz wiedzą, że wszystko, co mi dałeś, jest od Ciebie.  Bo to, co Ty mówiłeś mnie, ja przekazałem im+, a oni to przyjęli i naprawdę zrozumieli, że przyszedłem jako Twój przedstawiciel+. Uwierzyli, że to Ty mnie posłałeś+.  Modlę się za nich. Nie modlę się za świat, ale za tych, których mi dałeś, bo są Twoi. 10  Wszystko moje jest Twoje, a Twoje jest moje+. I zostałem otoczony wśród nich chwałą. 11  „Ja opuszczam świat i idę do Ciebie, ale oni pozostają na świecie+. Święty Ojcze, czuwaj nad nimi+ ze względu na swoje imię, które mi dałeś — żeby stanowili jedno, tak jak my stanowimy jedno*+. 12  Gdy byłem z nimi, sam nad nimi czuwałem+ ze względu na Twoje imię, które mi dałeś. Chroniłem ich i żaden z nich nie zginął+ oprócz syna zagłady+, żeby spełniło się to, co napisano w Pismach+. 13  A teraz idę do Ciebie. Ale dopóki jestem na świecie, mówię to wszystko, żeby w pełni zaznali radości, jakiej ja zaznaję+. 14  Przekazałem im Twoje słowo, ale świat ich znienawidził, bo nie są częścią świata+, tak jak ja nie jestem częścią świata. 15  „Nie proszę, żebyś ich zabrał ze świata, ale żebyś czuwał nad nimi z powodu Niegodziwca+. 16  Nie są częścią świata+, tak jak ja nie jestem częścią świata+. 17  Uświęć ich* przez prawdę+. Twoje słowo jest prawdą+. 18  Jak Ty mnie posłałeś na świat, tak też ja posłałem ich na świat+. 19  I uświęcam się na ich rzecz, żeby również oni zostali uświęceni przez prawdę. 20  „Modlę się nie tylko za nich, ale też za tych, którzy dzięki ich słowom uwierzą we mnie — 21  żeby oni wszyscy stanowili jedno+, tak jak Ty, Ojcze, pozostajesz w jedności ze mną, a ja w jedności z Tobą+. Niech pozostają w jedności z nami, żeby świat uwierzył, że to Ty mnie posłałeś. 22  Obdarzyłem ich chwałą, jaką Ty obdarzyłeś mnie, żeby stanowili jedno, tak jak my stanowimy jedno+. 23  Ja pozostaję w jedności z nimi, a Ty w jedności ze mną, żeby i oni osiągnęli doskonałą jedność* i w rezultacie żeby świat poznał, że to Ty mnie posłałeś i że kochasz ich tak samo jak mnie. 24  Ojcze, pragnę, żeby ci, których mi dałeś, byli tam, gdzie ja+, i zobaczyli chwałę, jaką mnie obdarzyłeś, bo pokochałeś mnie jeszcze przed założeniem świata+. 25  Prawy Ojcze, świat w rzeczywistości Cię nie poznał+, ale ja Cię znam+, a oni zrozumieli, że to Ty mnie posłałeś. 26  Dałem im poznać Twoje imię i dalej będę to robił+, żeby przejawiali taką miłość, jaką Ty darzysz mnie, i żebym dzięki temu pozostawał z nimi w jedności”+.

Przypisy

Dosł. „wszelkim ciałem”.
Lub „poznawać; zdobywać wiedzę”. Użyty tu gr. czasownik jest w formie niedokonanej i wskazuje na proces ciągły.
Lub „dałem poznać”.
Lub „są posłuszni”.
Lub „żeby pozostawali w jedności, tak jak my pozostajemy w jedności”.
Lub „oddziel ich dla siebie; uczyń ich świętymi”.
Lub „byli w pełni zjednoczeni”.

Komentarze

Multimedia