Księga Hioba 26:1-14

26  Na to Hiob odpowiedział:   „Ale dopomogłeś bezsilnemu! Ale wsparłeś ramię pozbawione siły!+   Jak wspaniale doradziłeś temu, komu brakuje mądrości!+ Jak hojnie* podzieliłeś się swoją praktyczną mądrością*!   Do kogo ta mowa? I kto zainspirował twoje wypowiedzi*?   Ci, którzy pomarli*, drżą,są niżej nawet niż wody i ich mieszkańcy.   Grób* jest przed Bogiem* nagi+,a miejsce zagłady* leży odkryte.   Bóg rozciąga północne niebo* nad pustą przestrzenią*+,a ziemię zawiesza na niczym.   Owija wodę w chmury+,tak iż nie pękają pod jej ciężarem.   Zasłania widok na swój tron,rozpościerając nad nim obłok+. 10  Wyznacza horyzont* na powierzchni wód+,zakreśla granicę między światłem a ciemnością. 11  Filary nieba się chwieją,zamierają ze strachu, gdy je karci. 12  Swoją mocą wzburza morze+,a swoim zrozumieniem roztrzaskuje morskiego olbrzyma*+. 13  Swoim oddechem* rozjaśnia niebo,swoją ręką przebija nieuchwytnego* węża. 14  A to tylko obrzeża Jego dróg*+,usłyszeliśmy o Nim ledwie cichy szept! Kto więc potrafi zrozumieć Jego potężny grom?”+.

Przypisy

Lub „obficie”.
Lub „ujawniłeś swój zdrowy rozsądek”.
Dosł. „czyje tchnienie z ciebie wyszło; czyj duch z ciebie wyszedł”.
Dosł. „są bezsilni w śmierci”.
Lub „Szeol”, czyli wspólny grób ludzkości. Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „Nim”.
Lub „a Abaddon”.
Dosł. „północ”.
Dosł. „pustką”.
Dosł. „okrąg”.
Dosł. „Rahaba”.
Lub „wiatrem”.
Lub „sunącego; wijącego się”.
Lub „drobna cząstka Jego dzieł”.

Komentarze

Multimedia