Dzieje Apostolskie 2:1-47

2  W dniu Pięćdziesiątnicy+ wszyscy przebywali razem w tym samym miejscu.  Nagle z nieba rozległ się odgłos przypominający szum gwałtownego, porywistego wiatru i wypełnił cały dom, w którym siedzieli+.  I zobaczyli jakby języki ognia, które się porozdzielały i usiadły osobno na każdym z nich.  Wtedy wszyscy zostali napełnieni duchem świętym+ i zaczęli mówić różnymi językami — tak jak duch pozwalał im mówić+.  W tym czasie w Jerozolimie przebywali bogobojni Żydzi z każdego narodu na świecie*+.  Gdy więc rozległ się ten odgłos, zebrał się wielki tłum. I wszyscy wpadli w osłupienie, bo każdy słyszał, jak mówiono w jego własnym języku.  Nie mogąc wyjść ze zdumienia, mówili: „Czy ci wszyscy ludzie nie są Galilejczykami?+  Jak więc to się dzieje, że każdy z nas słyszy swój własny język*?  Partowie, Medowie+, Elamici+, mieszkańcy Mezopotamii, Judei, Kapadocji, Pontu, Azji*+, 10  Frygii, Pamfilii, Egiptu, terenów Libii leżących blisko Cyreny, przybysze z Rzymu, zarówno Żydzi, jak i prozelici*+, 11  Kreteńczycy i Arabowie — my wszyscy słyszymy, jak ci ludzie mówią w naszych językach o wspaniałych dziełach Bożych”. 12  Rzeczywiście, wszyscy byli tak zdziwieni i zdezorientowani, że pytali jeden drugiego: „Co to może znaczyć?”. 13  Ale byli i tacy, którzy z nich drwili, mówiąc: „Upili się młodym* winem”. 14  Wtedy stanął Piotr razem z Jedenastoma+ i głośno przemówił: „Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, uważnie posłuchajcie tego, co powiem. 15  Ci ludzie wcale nie są pijani, jak sądzicie, bo jest dopiero 3 godzina*. 16  To, co widzicie, zapowiedział prorok Joel: 17  ‚„W dniach ostatnich”, mówi Bóg, „wyleję swojego ducha na najróżniejszych ludzi*. I wasi synowie oraz wasze córki będą prorokować, młodzi wśród was będą oglądać wizje, a ludzie starsi będą mieć sny+. 18  Nawet na swoich niewolników i niewolnice wyleję w tych dniach swego ducha i będą prorokować+. 19  I uczynię cuda* na niebie i na ziemi — sprawię, że pojawi się krew, ogień i chmury dymu. 20  Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie wielki, wspaniały dzień Jehowy*. 21  Ale każdy, kto wzywa imienia Jehowy*, będzie wybawiony”’+. 22  „Izraelici, posłuchajcie: Jezusa Nazarejczyka posłał Bóg. Wyraźnie to pokazał przez potężne dzieła, cuda i znaki, których — jak sami wiecie — dokonywał pośród was za jego pośrednictwem+. 23  Człowiek ten został wam wydany, żeby spełniło się to, co postanowił i przewidział Bóg+. I przybiliście go do pala, zgładziliście rękami niegodziwych ludzi+. 24  Ale Bóg go wskrzesił+, wyzwolił go z mocy* śmierci, bo było nie do pomyślenia, żeby trzymała go w swoim uścisku+. 25  Dawid mówi o Nim: ‚Zawsze mam Jehowę* przed oczami. Jest On po mojej prawej stronie, więc nic mną nie wstrząśnie. 26  Dlatego moje serce się ucieszyło, na moich ustach* były radosne słowa. I będę* żył nadzieją, 27  bo nie pozostawisz mnie* w grobie*, nie pozwolisz, żeby Twój lojalny sługa ujrzał zepsucie*+. 28  Pokazałeś mi drogę życia. Kiedy przebywam w Twojej obecności*, przepełnia mnie wielka radość’+. 29  „Bracia, pozwólcie, że otwarcie wam powiem o Dawidzie — głowie rodu — który umarł i został pochowany+, a jego grobowiec jest u nas po dziś dzień. 30  Był on prorokiem i wiedział, że Bóg przyrzekł posadzić na jego tronie jednego z jego potomków*+. 31  Dlatego z góry wiedząc, co ma się wydarzyć, mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że ani nie został opuszczony w grobie*, ani jego ciało nie uległo rozkładowi*+. 32  Bóg wskrzesił Jezusa*, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami+. 33  Ponieważ więc został wywyższony, by zasiąść po prawej stronie Boga+, i otrzymał od Ojca obiecanego ducha świętego+, wylał go na nas, jak sami widzicie i słyszycie. 34  Dawid przecież nie poszedł do nieba, za to sam mówi: ‚Jehowa* powiedział mojemu Panu: „Zasiadaj po mojej prawej stronie, 35  aż położę twoich wrogów jako podnóżek dla twoich nóg”’+. 36  Dlatego cały lud* Izraela może być tego pewny: Jezusa, którego wy straciliście na palu+, Bóg uczynił zarówno Panem+, jak i Chrystusem”. 37  Kiedy to usłyszeli, poczuli się tak, jakby zostali ugodzeni w serce, i zwrócili się do Piotra i do reszty apostołów: „Bracia, co mamy robić?”. 38  Piotr im powiedział: „Okażcie skruchę+ i niech każdy z was da się ochrzcić+ w imię Jezusa Chrystusa. A wtedy uzyskacie przebaczenie grzechów+ i otrzymacie dar ducha świętego. 39  Ta obietnica+ jest dla was, dla waszych dzieci i dla wszystkich, którzy są daleko — wszystkich, których wybierze* sam Jehowa*, nasz Bóg”+. 40  I Piotr powiedział im jeszcze wiele innych rzeczy. Dawał im dokładne świadectwo i wciąż ich usilnie zachęcał: „Ratujcie się spośród tego zepsutego pokolenia”+. 41  Ci więc, którzy żywo zareagowali na jego słowa, zostali ochrzczeni+. Tego dnia przyłączyło się do uczniów około 3000 osób*+. 42  I dalej wnikali w nauki apostołów, razem spędzając czas, wspólnie jedząc posiłki+ i się modląc+. 43  A apostołowie dokonywali wielu cudów i znaków+ i wszyscy* zaczęli odczuwać lęk. 44  Wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. 45  Zaczęli sprzedawać swoje posiadłości+ i mienie, a uzyskane pieniądze rozdzielali między wszystkich stosownie do potrzeb+. 46  Połączeni wspólnym celem, dzień w dzień stale przebywali w świątyni. W różnych domach spotykali się na posiłkach, z wielką radością i w szczerości serca dzieląc się ze sobą jedzeniem 47  i wysławiając Boga. I cały lud odnosił się do nich przychylnie. A Jehowa* sprawiał, że codziennie przyłączali się do nich inni wchodzący na drogę wybawienia+.

Przypisy

Dosł. „pod niebem”.
Lub „język, który zna od urodzenia”.
Lub „słodkim”.
Dosł. „trzecia godzina dnia”, czyli ok. 9 rano.
Dosł. „wszelkie ciało”.
Lub „prorocze znaki”. Tak samo w kolejnych wystąpieniach w rozdziale.
Możliwe też „więzów”. Dosł. „boleści”.
Dosł. „języku”.
Dosł. „moje ciało będzie”.
Lub „mojej duszy”.
Lub „Hadesie”, czyli wspólnym grobie ludzkości. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „zaznał zepsucia”.
Dosł. „przed Twoim obliczem”.
Dosł. „[kogoś] z owocu jego bioder”.
Lub „Hadesie”, czyli wspólnym grobie ludzkości. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „nie ujrzało zepsucia; nie zaznało zepsucia”.
Dosł. „tego Jezusa”.
Dosł. „dom”.
Dosł. „wezwie”.
Lub „dusz”.
Lub „każda dusza”.

Komentarze

Multimedia