Dzieje Apostolskie 1:1-26

1  W swoim pierwszym sprawozdaniu, Teofilu, opisałem wszystko, czego Jezus dokonał i czego nauczał+,  aż do dnia, gdy pod wpływem ducha świętego udzielił wskazówek wybranym przez siebie apostołom+ i został zabrany do nieba+.  Po tym, co wycierpiał, dawał im wiele przekonujących dowodów, że żyje+. Ukazywał im się przez 40 dni i mówił o Królestwie Bożym+.  Spotykając się z nimi, nakazywał im: „Nie opuszczajcie Jerozolimy+, ale czekajcie na to, co obiecał Ojciec+, a o czym usłyszeliście ode mnie.  Bo Jan chrzcił wodą, lecz wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni duchem świętym”+.  Kiedy więc zebrali się razem, zapytali Jezusa: „Panie, czy teraz przywrócisz królestwo Izraelowi?”+.  Powiedział im: „Nie musicie wiedzieć, kiedy coś się wydarzy. Czasy i pory są pod kontrolą* Ojca+.  Gdy zstąpi na was duch święty, otrzymacie moc+ i będziecie moimi świadkami+ w Jerozolimie+, w całej Judei, Samarii+ i aż do najdalszego miejsca na ziemi*+.  Kiedy to powiedział, zobaczyli, jak unosi się w górę, aż w końcu zakrył go obłok i stracili go z oczu+. 10  Gdy jeszcze wpatrywali się w niebo, nagle stanęli obok nich dwaj mężczyźni w białych szatach+ 11  i rzekli: „Galilejczycy, czemu stoicie i wpatrujecie się w niebo? Jezus, który był z wami, a został zabrany do nieba, powróci* w taki sam sposób, w jaki widzieliście, że odchodzi do nieba”. 12  Potem zeszli z Góry Oliwnej, leżącej w pobliżu Jerozolimy zaledwie w odległości drogi szabatowej*, i wrócili do miasta+. 13  Kiedy tam przybyli, weszli do górnego pomieszczenia w domu, w którym się zatrzymali. W grupie tej byli: Piotr, Jan, Jakub, Andrzej, Filip, Tomasz, Bartłomiej, Mateusz, Jakub — syn Alfeusza, Szymon zwany Gorliwym i Judas — syn Jakuba+. 14  Wszyscy oni jednomyślnie spędzali czas na modlitwie. Razem z nimi była też Maria, matka Jezusa, i inne kobiety+, a także jego bracia+. 15  W tych dniach Piotr stanął pośród zebranych braci (ogółem było tam około 120 osób) i rzekł: 16  „Bracia, koniecznie musiały się spełnić prorocze słowa z Pism, jakie duch święty wypowiedział ustami Dawida. Dotyczyły one Judasza+, który przyprowadził tych, co aresztowali Jezusa+. 17  A przecież był jednym z nas+, została mu powierzona ta sama służba. 18  (Gdy otrzymał zapłatę za nieprawy postępek+, kupił pole. A potem spadł głową w dół i się roztrzaskał*, tak iż wypłynęły wszystkie jego wnętrzności+. 19  Wieść o tym rozeszła się wśród wszystkich mieszkańców Jerozolimy i pole to nazwano w ich języku Akeldama, czyli Pole Krwi). 20  W Księdze Psalmów napisano: ‚Niech jego dom opustoszeje, niech już nikt tam nie mieszka’+ oraz ‚Jego urząd nadzorcy niech przejmie ktoś inny’+. 21  Jest więc konieczne, żeby wybrać jednego z mężczyzn, którzy nam towarzyszyli przez cały ten czas, gdy wśród nas działał* Pan Jezus — 22  począwszy od chwili, kiedy został ochrzczony przez Jana+, aż do dnia, gdy został zabrany do nieba+ — by mógł razem z nami dawać świadectwo o jego zmartwychwstaniu”+. 23  Zaproponowali dwóch: Józefa nazywanego Barsabbasem oraz Justusem, a także Macieja. 24  Następnie pomodlili się: „Jehowo*, Ty znasz serca wszystkich+. Wskaż nam, którego z tych dwóch mężczyzn wybrałeś, 25  żeby zajął miejsce Judasza. Bo on porzucił tę służbę i urząd apostoła i poszedł swoją własną drogą”+. 26  Rzucili więc losy+ i los padł na Macieja. I dołączono go do grona 11 apostołów*.

Przypisy

Lub „leżą w kompetencji”.
Lub „aż po krańce ziemi”.
Dosł. „przyjdzie”.
Chodzi o odległość, jaką Żydom pozwalano pokonać w szabat. Było to ok. 1 km.
Lub „pękł na pół”.
Dosł. „wchodził i wychodził”.
Czyli uznano go za takiego samego apostoła jak pozostałych 11.

Komentarze

Multimedia

Betfage, Góra Oliwna i Jerozolima
Betfage, Góra Oliwna i Jerozolima

Ten krótki film przedstawia drogę prowadzącą w stronę Jerozolimy od wsch., od dzisiejszego At-Tur — utożsamianego z biblijną wioską Betfage — do jednego z najwyższych punktów Góry Oliwnej. Na wsch. od Betfage, na wsch. zboczu Góry Oliwnej, leżała Betania. Podczas pobytu w Jerozolimie Jezus i jego uczniowie nocowali właśnie w tej wiosce. Obecnie znajduje się tam miejscowość Al-ʽAzarija, której arabska nazwa znaczy „miejsce Łazarza”. Jezus niewątpliwie zatrzymywał się w domu Łazarza i jego sióstr, Marty i Marii (Mt 21:17; Mk 11:11; Łk 21:37; Jn 11:1). Gdy wędrował stamtąd do Jerozolimy, mógł pokonywać trasę podobną do tej pokazanej w filmie. Prawdopodobnie właśnie w leżącym na Górze Oliwnej Betfage 9 nisan 33 r. n.e. Jezus dosiadł źrebięcia oślicy i wyruszył do Jerozolimy.

1. droga z Betanii do Betfage

2. Betfage

3. Góra Oliwna

4. Dolina Kidronu

5. Wzgórze Świątynne

Górny pokój
Górny pokój

W Izraelu niektóre domy były piętrowe. Na piętrze znajdował się pokój, do którego wchodziło się po wewnętrznych drewnianych schodach lub drabinie albo po zewnętrznych kamiennych schodach lub ustawionej na zewnątrz drabinie. W dużym górnym pomieszczeniu (być może podobnym do tego na ilustracji) Jezus obchodził ze swoimi uczniami ostatnią Paschę i ustanowił Wieczerzę Pańską (Łk 22:12, 19, 20). A w dniu Pięćdziesiątnicy 33 r. n.e. ok. 120 uczniów zgromadziło się najwyraźniej w górnym pokoju jakiegoś domu w Jerozolimie, gdzie został na nich wylany duch Boży (Dz 1:15; 2:1-4).