Druga Księga Kronik 34:1-33

34  Jozjasz+ miał osiem lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie 31 lat+.  Robił to, co słuszne w oczach Jehowy. Poszedł w ślady swojego przodka Dawida — nie zboczył z tej drogi ani na prawo, ani na lewo.  W ósmym roku swojego panowania, gdy jeszcze był chłopcem, zaczął szukać Boga Dawida, swojego przodka+. A w 12 roku panowania zaczął oczyszczać Judę i Jerozolimę+ ze świętych wzniesień+, świętych pali*, rzeźbionych wizerunków+ i posągów z metalu.  Na jego oczach zburzono ołtarze Baalów. Jozjasz zniszczył ołtarze kadzielne, które się nad nimi znajdowały. Roztrzaskał też święte pale*, rzeźbione wizerunki i posągi z metalu. Starł je na proch i rozrzucił go na groby tych, którzy składali im ofiary+.  A na ich ołtarzach spalił kości kapłanów+. W taki sposób oczyścił Judę i Jerozolimę.  W miastach na terytorium Manassesa, Efraima+, Symeona aż po terytorium Naftalego i w okolicznych ruinach  zburzył ołtarze, roztrzaskał święte pale* oraz rzeźbione wizerunki+ i starł je na proch. Zniszczył również wszystkie ołtarze kadzielne w ziemi izraelskiej+, po czym wrócił do Jerozolimy.  Jozjasz w 18 roku swojego panowania — gdy już oczyścił kraj i świątynię* — wysłał Szafana+, syna Acaliasza, i Maasejasza, naczelnika miasta, oraz kronikarza Joacha, syna Joachaza, żeby naprawili dom Jehowy, jego Boga+.  Oni z kolei poszli do arcykapłana Chilkiasza i dali mu pieniądze przyniesione do domu Boga. Lewici usługujący jako odźwierni zebrali je od potomków Manassesa i Efraima oraz całej reszty Izraela+, a także od Judejczyków, Beniaminitów i mieszkańców Jerozolimy. 10  Następnie przekazano te pieniądze ludziom, którzy nadzorowali prace w domu Jehowy. A pracujący w domu Jehowy przeznaczyli je na usuwanie uszkodzeń i naprawę domu. 11  Dali je rzemieślnikom i budowniczym, żeby kupili ciosane kamienie oraz drewno do wzmocnienia konstrukcji i żeby z belek odbudowali domy, które królowie Judy zaniedbali i doprowadzili do ruiny+. 12  Ludzie ci wiernie wykonywali swoją pracę+. Ich nadzorcami byli Lewici: z Merarytów+ — Jachat i Abdiasz, z Kehatytów+ — Zachariasz i Meszullam. A Lewici, którzy byli zdolnymi muzykami+, 13  nadzorowali robotników* i wszystkich pozostałych ludzi wykonujących różnego rodzaju zadania. Niektórzy Lewici byli też sekretarzami, urzędnikami i odźwiernymi+. 14  Kiedy wybierano pieniądze przyniesione do domu Jehowy+, kapłan Chilkiasz znalazł księgę Prawa Jehowy+, przekazaną przez* Mojżesza+. 15  Powiedział do sekretarza Szafana: „Znalazłem w domu Jehowy księgę Prawa”. Następnie Chilkiasz dał tę księgę Szafanowi. 16  A Szafan przyniósł ją królowi i powiadomił go: „Twoi słudzy wykonują wszystko, co im zlecono. 17  Wybrali pieniądze, które były w domu Jehowy, i przekazali je nadzorcom i pracownikom”. 18  Sekretarz Szafan powiedział jeszcze do króla: „Kapłan Chilkiasz dał mi tę księgę”+. I Szafan zaczął ją czytać w obecności króla+. 19  Gdy tylko król usłyszał słowa Prawa, rozdarł swoje szaty+. 20  Rozkazał Chilkiaszowi, Achikamowi+, synowi Szafana, i Abdonowi, synowi Micheasza, oraz sekretarzowi Szafanowi i Asajaszowi, swojemu osobistemu słudze: 21  „Idźcie zapytać Jehowę o mnie i o lud, który pozostał w Izraelu i Judzie. Zapytajcie, co oznaczają dla nas słowa zapisane w odnalezionej księdze. Jehowa da upust swojej wielkiej złości na nas, bo nasi przodkowie nie postępowali zgodnie ze słowem Jehowy — nie przestrzegali wszystkiego, co jest napisane w tej księdze”+. 22  Wtedy Chilkiasz razem z ludźmi wysłanymi przez króla poszli porozmawiać z prorokinią Chuldą+, która była żoną Szalluma, opiekuna szat, syna Tikwy, syna Charchasa. Mieszkała w Jerozolimie, w nowej części miasta+. 23  Powiedziała im: „Tak mówi Jehowa, Bóg Izraela: ‚Przekażcie człowiekowi, który was do mnie przysłał: 24  „Jehowa mówi: ‚Sprowadzę nieszczęście na to miejsce i na jego mieszkańców+ — wszystkie przekleństwa zapisane w księdze+, którą czytano królowi Judy. 25  Ponieważ mnie porzucili+ i spalają ofiary dla innych bogów, obrażając mnie+ wszystkim, co robią, wyleję na to miejsce swój gniew i nikt nie będzie w stanie go powstrzymać’”+. 26  A królowi Judy, który was przysłał, żeby zapytać Jehowę, macie powiedzieć: „W związku ze słowami, które usłyszałeś+, Jehowa, Bóg Izraela, mówi: 27  ‚Ponieważ twoje serce okazało się wrażliwe* i upokorzyłeś się przed Bogiem, gdy usłyszałeś Jego słowa dotyczące tego miejsca i jego mieszkańców — okazałeś pokorę, rozdarłeś swoje szaty i zacząłeś przede mną płakać — usłyszałem cię+. Takie jest oświadczenie Jehowy. 28  Dlatego przyłączę cię do twoich przodków* i w pokoju spoczniesz w swoim grobie. Nie będziesz patrzeć na całe nieszczęście, które sprowadzę na to miejsce i jego mieszkańców’”’”+. Taką właśnie odpowiedź zanieśli królowi. 29  Wtedy na polecenie króla zebrano wszystkich starszych Judy i Jerozolimy+. 30  Potem król razem ze wszystkimi mieszkańcami Judy i Jerozolimy, kapłanami oraz Lewitami — całym ludem, od małego do wielkiego — poszedł do domu Jehowy. Tam odczytał na głos wszystkie słowa zapisane w księdze przymierza, którą znaleziono w domu Jehowy+. 31  Król stanął na swoim miejscu i zawarł* przymierze+ przed Jehową, że będzie podążać za Jehową oraz z całego serca i całej duszy* przestrzegać Jego przykazań, przypomnień i przepisów+ — że będzie wprowadzać w czyn słowa przymierza zapisane w tej księdze+. 32  Ponadto kazał przystąpić do tego przymierza wszystkim, którzy się znajdowali w Jerozolimie i na terytorium Beniamina. I mieszkańcy Jerozolimy zaczęli postępować zgodnie z przymierzem Boga, Boga swoich przodków+. 33  Jozjasz pousuwał wszystkie obrzydliwe bożki* ze wszystkich ziem należących do Izraelitów+, a każdemu mieszkańcowi Izraela nakazał służyć Jehowie, swojemu Bogu. Przez całe życie* Jozjasza nie przestali oni służyć Jehowie, Bogu swoich przodków.

Przypisy

Dosł. „dom”.
Lub „tragarzy”.
Dosł. „poprzez rękę”.
Dosł. „miękkie”.
Poetycki zwrot, którym opisywano śmierć.
Lub „odnowił”.
Dosł. „wszystkie obrzydliwości”.
Dosł. „wszystkie dni”.

Komentarze

Multimedia