Drugi List do Koryntian 3:1-18

3  Czy znowu mamy rekomendować samych siebie? Albo czy potrzebujemy, jak niektórzy ludzie, listów polecających dla was lub od was?  To wy jesteście naszym listem polecającym+ — wyrytym na naszych sercach, a znanym i czytanym przez całą ludzkość.  Okazujecie się listem Chrystusa napisanym dzięki naszej służbie+, napisanym nie atramentem, ale duchem żywego Boga, nie na tablicach kamiennych+, lecz na tablicach ludzkich serc+.  Bóg daje nam to przekonanie za sprawą Chrystusa.  Nie twierdzimy, że to sami z siebie jesteśmy wykwalifikowani do tej działalności, jakbyśmy uważali, że cokolwiek pochodzi od nas. Nasze kwalifikacje pochodzą od Boga+,  który rzeczywiście wykwalifikował nas do tego, żebyśmy byli sługami nowego przymierza+ — nie spisanego kodeksu+, lecz ducha. Bo spisany kodeks skazuje na śmierć+, ale duch daje życie+.  Jeśli kodeks sprowadzający śmierć, wyryty na kamieniach+, został przekazany w takiej chwale, że Izraelici nie mogli wpatrywać się w twarz Mojżesza z powodu chwały, jaką promieniała+ — chwały, która miała przeminąć —  to czy udzielanie ducha*+ nie miałoby się odbywać w jeszcze większej chwale?+  Jeśli kodeks sprowadzający potępienie+ był przekazany w chwale+, to o ileż większa chwała powinna otaczać służbę związaną z uznaniem ludzi za prawych!+ 10  W rzeczywistości to, co kiedyś okryto chwałą, zostało pozbawione chwały ze względu na to, co ma większą chwałę+. 11  Bo jeśli to, co miało zostać usunięte, wprowadzono w chwale+, to o ileż większa chwała powinna otaczać to, co pozostaje!+ 12  Mając taką nadzieję+, mówimy z całą śmiałością. 13  Nie robimy tego, co Mojżesz, który zakładał sobie na twarz zasłonę+, żeby Izraelici nie wpatrywali się w chwałę tego, co miało przeminąć. 14  Ale ich umysły były przytępione+. I aż do dzisiaj, kiedy czytane jest stare przymierze, zakrywa ich ta sama zasłona+, bo może zostać usunięta tylko dzięki Chrystusowi+. 15  W gruncie rzeczy zasłona po dziś dzień leży na ich sercach+, zawsze gdy czytane są pisma Mojżesza+. 16  Ale gdy ktoś zwraca się ku Jehowie*, zasłona zostaje usunięta+. 17  Jehowa* jest istotą duchową+. I gdzie święty duch Jehowy*, tam wolność+. 18  My wszyscy, mając twarze odsłonięte, niczym lustra odbijamy chwałę Jehowy* i doznajemy przemiany na Jego obraz. Odwzorowujemy coraz to większą chwałę*, stając się dokładnie tacy, jakimi nas czyni Jehowa*, Ten, który jest istotą duchową*+.

Przypisy

Dosł. „służba ducha”.
Dosł. „[doznajemy przemiany] z chwały w chwałę”.
Możliwe też „stając się dokładnie tacy, jakimi nas czyni duch Jehowy”.

Komentarze

Multimedia