Pierwsza Księga Samuela 18:1-30

18  Gdy Jonatan+ usłyszał rozmowę Dawida z Saulem, pokochał Dawida jak samego siebie* i nawiązała się między nimi bliska przyjaźń*+.  Tego dnia Saul zatrzymał Dawida u siebie i nie pozwolił mu już wrócić do domu ojca+.  Ponieważ Jonatan kochał Dawida jak samego siebie*+, zawarł z nim przymierze+.  Zdjął płaszcz bez rękawów, który miał na sobie, i dał go Dawidowi. Podarował mu też swój strój wojskowy, miecz, łuk i pas.  A Dawid zaczął wyruszać na wyprawy wojenne. Wszędzie, gdzie Saul go wysłał, odnosił sukces*+. Dlatego Saul dał mu pod dowództwo żołnierzy+, co podobało się jego sługom i całemu ludowi.  Kiedy Dawid i inni wracali po pokonaniu Filistynów, kobiety ze wszystkich miast izraelskich wychodziły na spotkanie królowi Saulowi. Radośnie śpiewały+ i tańczyły, grając na tamburynach+ i lutniach.  Świętując, śpiewały tak: „Pobił Saul tysiące wrogów,a Dawid — dziesiątki tysięcy”+.  Pieśń ta nie spodobała się Saulowi+. Bardzo się rozgniewał i powiedział: „Dawidowi przypisały dziesiątki tysięcy, a mnie tysiące. Jeszcze tylko brakuje, żeby został królem!”+.  I od tego czasu Saul patrzył na Dawida podejrzliwie. 10  Następnego dnia Bóg pozwolił, żeby Saulem owładnęły złe myśli*+. I Saul zaczął się dziwnie zachowywać* w swoim domu. Dawid, tak jak wcześniej, grał na lirze*+, a Saul trzymał w ręku włócznię+. 11  W pewnej chwili rzucił nią w Dawida+, myśląc sobie: „Przygwożdżę go do ściany!”. Ale ten dwa razy przed nim uciekł. 12  I Saul obawiał się Dawida, ponieważ Jehowa był z Dawidem+, a jego opuścił+. 13  Dlatego Saul usunął go ze swojego otoczenia i ustanowił dowódcą tysiąca. Dawid prowadził więc wojsko do walki*+. 14  Odnosił sukces*+ we wszystkim, co robił, a Jehowa był z nim+. 15  Saul, widząc niezwykłe dokonania Dawida, zaczął się go bać. 16  Ale wszyscy Izraelici i Judejczycy kochali Dawida, bo dowodził nimi podczas wypraw wojennych. 17  Później Saul zaproponował Dawidowi: „Dam ci za żonę moją najstarszą córkę, Merab+. Musisz jednak dalej dzielnie dla mnie walczyć i prowadzić wojny Jehowy”+. Powiedział tak, bo pomyślał sobie: „Lepiej, żeby nie zginął z mojej ręki. Niech zabiją go Filistyni”+. 18  Dawid odrzekł: „Co ja znaczę w Izraelu i co znaczy rodzina mojego ojca, żebym miał zostać zięciem króla?”+. 19  Ale gdy nadszedł czas, by Dawid dostał za żonę Merab, córkę Saula, okazało się, że już dano ją Adrielowi+ z Abel-Mecholi. 20  Tymczasem w Dawidzie zakochała się inna córka Saula, Michal+. Gdy doniesiono o tym Saulowi, ucieszył się. 21  Pomyślał: „Jeśli dam mu ją za żonę, to będę mógł zastawić na niego pułapkę i zginie z rąk Filistynów”+. Saul więc po raz drugi rzekł do Dawida: „Teraz zostaniesz moim zięciem*”. 22  A swoim sługom nakazał: „Powiedzcie Dawidowi w tajemnicy: ‚Spodobałeś się królowi i wszyscy jego słudzy bardzo cię polubili. Zostań zięciem króla’”. 23  Kiedy słudzy Saula powiedzieli tak Dawidowi, on odparł: „Czy wydaje wam się, że można tak po prostu zostać zięciem króla? Przecież jestem człowiekiem biednym i mało znaczącym”+. 24  Słudzy przekazali te słowa Dawida Saulowi. 25  Na to Saul rzekł: „Powiedzcie Dawidowi tak: ‚Król nie chce opłaty za narzeczoną+, tylko 100 napletków+ filistyńskich, żeby wziąć odwet na wrogach króla’”. Saul uknuł tę intrygę, bo chciał, by Dawid zginął z rąk Filistynów. 26  Słudzy Saula powtórzyli te słowa Dawidowi, a jemu spodobał się pomysł, żeby zostać zięciem króla+. Zanim upłynął wyznaczony czas, 27  Dawid wyruszył ze swoimi ludźmi przeciwko Filistynom. Zabił 200 mężczyzn, obciął im napletki i wszystkie przyniósł królowi, żeby zostać jego zięciem. Wtedy Saul dał mu za żonę swoją córkę Michal+. 28  Saul zdał sobie sprawę, że Jehowa jest z Dawidem+ i że jego córka Michal kocha Dawida+. 29  To sprawiło, że jeszcze bardziej bał się Dawida i przez resztę życia był jego wrogiem+. 30  Za każdym razem, gdy książęta filistyńscy wyruszali do walki, Dawid odnosił w bitwach większe sukcesy* niż wszyscy inni słudzy Saula+. I jego imię stało się sławne+.

Przypisy

Lub „jak własną duszę”.
Lub „dusza Jonatana związała się z duszą Dawida”.
Lub „jak własną duszę”.
Lub „postępował mądrze”.
Lub „zły duch od Boga owładnął Saulem”.
Lub „zachowywał się jak prorok”.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Dosł. „wychodził i wchodził przed ludem”.
Lub „postępował mądrze”.
Lub „spowinowacisz się ze mną”.
Lub „Dawid postępował mądrzej”.

Komentarze

Multimedia