Pierwsza Księga Samuela 1:1-28

1  W górzystym regionie Efraima+, w Ramataim-Cofim+, żył pewien człowiek* o imieniu Elkana+. Efraimita ten był synem Jerochama, syna Elihu, syna Tochu, syna Cufa.  Miał dwie żony — jedna nazywała się Anna, a druga Peninna. Peninna miała dzieci, natomiast Anna była bezdzietna.  Elkana każdego roku wyruszał ze swojego miasta do Szilo, żeby oddać cześć* Jehowie, Bogu Zastępów, i złożyć Mu ofiarę+. Kapłanami+ Jehowy byli tam dwaj synowie Helego — Chofni i Pinechas+.  W dniu, w którym Elkana składał ofiarę, dał porcje mięsa z tej ofiary swojej żonie Peninnie oraz wszystkim jej synom i córkom+.  Jednak Anna — choć Jehowa nie dał jej dzieci* — otrzymała od Elkany specjalną porcję, bo to ją kochał najbardziej.  Druga żona Elkany* chciała dokuczyć Annie i bez przerwy naśmiewała się z tego, że Jehowa nie dał jej dzieci.  Robiła tak co roku, kiedy Anna szła do domu Jehowy+. Peninna* tak bardzo się z niej naśmiewała, że Anna płakała i nie jadła.  Pewnego razu jej mąż, Elkana, powiedział: „Anno, dlaczego płaczesz i nie jesz? Dlaczego jesteś taka smutna?* Czy nie znaczę dla ciebie więcej niż dziesięciu synów?”.  Gdy skończyli jeść i pić w Szilo, Anna się oddaliła. W tym czasie przy wejściu do świątyni*+ Jehowy siedział na krześle kapłan Heli. 10  Anna z wielką goryczą w sercu* zaczęła się modlić do Jehowy+ i bardzo płakała. 11  Złożyła wtedy ślub: „Jehowo, Boże Zastępów, zobacz, jak bardzo cierpię. Jeśli będziesz pamiętał o swojej służebnicy i dasz mi syna+, to oddam go Tobie, Jehowo, żeby mógł Ci służyć przez całe swoje życie, i brzytwa nie dotknie jego głowy”+. 12  Anna długo modliła się do Jehowy, a Heli obserwował jej usta. 13  Modliła się w sercu i nie było słychać jej głosu, tylko drżały jej wargi. Heli pomyślał więc, że jest pijana. 14  Powiedział do niej: „Dlaczego przyszłaś tu pijana? Przestań pić wino”. 15  Anna odparła: „Nie, mój panie! Nie piłam wina ani żadnego innego alkoholu. Po prostu jestem bardzo przygnębiona* i wylewam swoją duszę* przed Jehową+. 16  Nie uważaj swojej służebnicy za kobietę nic niewartą. Cały ten czas modliłam się z powodu wielkiego bólu i cierpienia”. 17  Wtedy Heli powiedział: „Idź w pokoju i niech Bóg Izraela spełni twoją gorącą prośbę, z którą się do Niego zwróciłaś”+. 18  Na to Anna rzekła: „Obyś dalej okazywał przychylność swojej służebnicy”. Potem odeszła i zaczęła jeść. A na jej twarzy nie było już widać smutku. 19  Następnego dnia wstali wcześnie rano, pokłonili się Jehowie i wrócili do swojego domu w Ramie+. Elkana współżył ze swoją żoną Anną i Jehowa zwrócił na nią uwagę*+. 20  Nie minął rok*, a Anna zaszła w ciążę i urodziła syna. Dała mu na imię+ Samuel*, bo powiedziała: „Wyprosiłam go u Jehowy”. 21  Po pewnym czasie Elkana razem ze wszystkimi domownikami poszedł złożyć Jehowie doroczną ofiarę+, a także ofiarę związaną z tym, co ślubował. 22  Ale Anna nie poszła+. Powiedziała mężowi: „Zaprowadzę chłopca przed Jehowę, gdy tylko odstawię go od piersi, i wtedy już tam pozostanie”+. 23  Na to jej mąż, Elkana, rzekł: „Zrób to, co wydaje ci się najlepsze*. Zostań w domu, dopóki nie odstawisz go od piersi. Niech Jehowa sprawi, żeby się spełniło, co powiedziałaś”. Anna została więc w domu i karmiła syna, aż nadszedł czas, żeby odstawić go od piersi. 24  Gdy tylko przestała karmić piersią, zabrała syna do Szilo. Wzięła też ze sobą trzyletniego byka, efę* mąki oraz wielki dzban wina+. I przyszła z chłopcem do domu Jehowy w Szilo+. 25  Tam zarżnęli byka, a chłopca zaprowadzili do Helego. 26  Wtedy Anna rzekła: „Mój panie! Zapewniam cię*, że jestem tą kobietą, która stała przy tobie w tym miejscu i modliła się do Jehowy+. 27  To o tego chłopca się modliłam i Jehowa spełnił moją gorącą prośbę+. 28  Teraz oddaję* go Jehowie. Przez wszystkie swoje dni będzie należał do Jehowy”. A on* pokłonił się tam Jehowie.

Przypisy

Lub „w górzystym regionie Efraima żył pewien Cufita z Ramy”.
Lub „pokłonić się”.
Dosł. „zamknął jej łono”.
Lub „jej rywalka”.
Lub „jej rywalka”.
Lub „dlaczego twoje serce się trapi?”.
Czyli przybytku.
Lub „w duszy”.
Lub „jestem kobietą uciśnioną na duchu”.
Dosł. „pamiętał o niej”.
Możliwe też „w odpowiednim czasie”.
Imię to znaczy „imię Boże”.
Dosł. „co jest dobre w twoich oczach”.
Efa odpowiadała 22 l. Zob. Dodatek B14.
Lub „na życie twojej duszy”.
Lub „użyczam”.
Najwyraźniej chodzi o Elkanę.

Komentarze

Multimedia