Ozeasza 8:1-14

8  „Do twoich ust — róg!+ Ktoś przybywa jak orzeł+ przeciwko domowi Jehowy, bo naruszyli moje przymierze+ i wykroczyli przeciwko memu prawu.+  Wołają do mnie: ‚Boże mój, my, Izrael, znamy ciebie’.+  „Izrael odrzucił dobro.+ Niech ściga go nieprzyjaciel.+  Ustanowili sobie królów,+ ale nie za moją sprawą. Ustanowili książąt, lecz ja o tym nie wiedziałem. Ze swego srebra i złota uczynili sobie bożki,+ aby zostali wytraceni.+  Twój cielec, Samario, został odrzucony.+ Mój gniew zapłonął przeciwko nim.+ Jak długo będą niezdolni do zachowywania niewinności?+  Było to bowiem z Izraela.+ Wykonał to rzemieślnik+ i nie jest to Bóg; gdyż cielec Samarii rozleci się w drzazgi.+  „Bo sieją wiatr, a będą zbierać wicher.+ Niczego nie ma stojące zboże.+ Młoda roślina nie wydaje mąki.+ Choćby nawet wydała, obcy ją połkną.+  „Izrael zostanie połknięty.+ Będą między narodami+ jak naczynie, w którym się nie ma upodobania.+  Udali się bowiem do Asyrii+ niczym zebra, która się odosobniła.+ Co się tyczy Efraima, najęli kochanków.+ 10  I chociaż najmują ich spośród narodów,+ ja ich zbiorę; i przez chwilkę będą cierpieć dotkliwe bóle+ z powodu brzemienia króla i książąt. 11  „Gdyż Efraim namnożył ołtarzy, by grzeszyć.+ Miał więc ołtarze, by grzeszyć.+ 12  Napisałem mu wiele rzeczy z mego prawa;+ zostały uznane za coś obcego.+ 13  Jako me dary ofiarne składali mięso+ i jedli to, w czym Jehowa nie ma upodobania.+ Toteż będzie pamiętał ich przewinienie i dokona rozrachunku za ich grzechy.+ Zaczęli wracać do Egiptu.+ 14  A Izrael począł zapominać o swym Twórcy+ i budować świątynie;+ Juda zaś namnożył warownych miast.+ Ześlę więc ogień na jego miasta i pochłonie on każdą z ich mieszkalnych wież”.+

Przypisy