Liczb 15:1-41

15  Jehowa rzekł jeszcze do Mojżesza, mówiąc:  „Przemów do synów Izraela i powiedz im: ‚Gdy w końcu wejdziecie do ziemi waszych miejsc zamieszkania, którą ja wam daję,+  i będziecie składać Jehowie ofiarę ogniową,+ całopalenie+ albo jakąś ofiarę dla spełnienia szczególnego ślubu lub dobrowolną,+ albo podczas waszych okresowych świąt,+ żeby zgotować kojącą woń dla Jehowy,+ ze stada lub z trzody,  wówczas ten, kto składa swój dar ofiarny, złoży też Jehowie ofiarę zbożową z dziesiątej części efy wybornej mąki,+ nasączonej czwartą częścią hinu oliwy.  A jako ofiarę płynną masz złożyć wino,+ czwartą część hinu, wraz z całopaleniem lub z ofiarą z każdego baranka.  Albo przy ofiarowaniu barana złożysz ofiarę zbożową z dwóch dziesiątych wybornej mąki nasączonej jedną trzecią hinu oliwy.  A jako ofiarę płynną złożysz wino, trzecią część hinu, jako kojącą woń dla Jehowy.  „‚Lecz jeśli złożysz dla Jehowy samca ze stada jako całopalenie+ lub ofiarę dla spełnienia szczególnego ślubu+ albo ofiary współuczestnictwa,+  to wraz z samcem ze stada należy też złożyć ofiarę zbożową+ z trzech dziesiątych wybornej mąki nasączonej połową hinu oliwy. 10  A jako ofiarę płynną złożysz wino,+ pół hinu, jako ofiarę ogniową o kojącej woni dla Jehowy. 11  Tak należy postąpić z każdym bykiem lub z każdym baranem, lub z pojedynczą sztuką spośród baranków czy spośród kozłów. 12  Jakakolwiek byłaby liczba tego, co będziecie składać, tak postąpicie z każdą sztuką według ich liczby. 13  Tak będzie je ofiarował każdy rodowity mieszkaniec, składając ofiarę ogniową o kojącej woni dla Jehowy.+ 14  „‚A jeśli jakiś osiadły przybysz, który przebywa u was jako przybysz, albo ktoś, kto jest pośród was od pokoleń, będzie składał ofiarę ogniową o kojącej woni dla Jehowy, to uczyni tak, jak wy macie czynić.+ 15  Wy, którzy jesteście ze zboru, oraz osiadły przybysz, który przebywa jako przybysz, będziecie mieli jedną ustawę.+ Będzie to dla waszych pokoleń ustawa po czas niezmierzony. Osiadły przybysz będzie przed obliczem Jehowy taki sam, jak wy.+ 16  Jedno prawo i jedno sądownicze rozstrzygnięcie będzie dla was i dla osiadłego przybysza, który przebywa u was jako przybysz’”.+ 17  I Jehowa odezwał się do Mojżesza, mówiąc: 18  „Przemów do synów Izraela i powiedz im: ‚Gdy po przybyciu do tej ziemi, do której was prowadzę,+ 19  będziecie jedli chleb tej ziemi,+ macie składać Jehowie daninę. 20  Macie składać daninę z pierwocin+ waszej mąki razowej — jako okrągłe placki. Macie to składać tak jak daninę z klepiska. 21  Nieco z pierwocin waszej mąki razowej macie dawać Jehowie jako daninę przez wszystkie wasze pokolenia. 22  „‚A jeśli popełnicie błąd i nie spełnicie tych wszystkich przykazań,+ które Jehowa oznajmił Mojżeszowi, 23  wszystkiego, co Jehowa wam nakazał za pośrednictwem Mojżesza od dnia, w którym Jehowa wydał nakaz, i dalej przez wasze pokolenia, 24  gdyby uczyniono to przez pomyłkę, nie na oczach zgromadzenia — całe zgromadzenie złoży jednego młodego byka jako całopalenie o kojącej woni dla Jehowy i towarzyszącą mu ofiarę zbożową oraz ofiarę płynną według ustalonego trybu postępowania,+ a także jedno koźlę z kóz jako dar ofiarny za grzech.+ 25  Kapłan zaś dokona przebłagania+ za całe zgromadzenie synów Izraela i zostanie im to przebaczone; była to bowiem pomyłka,+ a oni jako swój dar ofiarny przyprowadzili ofiarę ogniową dla Jehowy i za swą pomyłkę swój dar ofiarny za grzech, składany przed Jehową. 26  I zostanie to przebaczone+ całemu zgromadzeniu synów Izraela oraz osiadłemu przybyszowi, który przebywa pośród nich jako przybysz, gdyż była to pomyłka całego ludu. 27  „‚A jeśli jakaś dusza zgrzeszy przez pomyłkę,+ to jako dar ofiarny za grzech złoży jednoroczną kozę.+ 28  Kapłan zaś dokona przebłagania za duszę, która nieumyślnie popełniła błąd, grzesząc przed obliczem Jehowy, aby tak zostało za to dokonane przebłaganie, i będzie jej to przebaczone.+ 29  Co do rodowitego mieszkańca wśród synów Izraela i osiadłego przybysza, który przebywa pośród nich jako przybysz, będzie dla was jedno prawo dotyczące czegoś popełnionego nieumyślnie.+ 30  „‚Lecz dusza, która czyni coś rozmyślnie+ — czy rodowity mieszkaniec, czy osiadły przybysz — wyrażając się obelżywie o Jehowie,+ dusza ta zostanie zgładzona ze swego ludu.+ 31  Wzgardziła bowiem słowem Jehowy+ i złamała jego przykazanie;+ dusza ta ma być bezwarunkowo zgładzona.+ Spadnie na nią jej własne przewinienie’”.+ 32  Kiedy synowie Izraela dalej przebywali na pustkowiu, pewnego razu spotkali człowieka zbierającego drwa w dzień sabatu.+ 33  Wtedy ci, którzy spotkali go, gdy zbierał drwa, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona oraz do całego zgromadzenia. 34  I oddali go pod straż,+ gdyż nie było wyraźnie powiedziane, co należy z nim zrobić. 35  Po jakimś czasie Jehowa rzekł do Mojżesza: „Człowiek ten ma być bezwarunkowo uśmiercony,+ ukamienowany kamieniami przez całe zgromadzenie na zewnątrz obozu”.+ 36  Toteż całe zgromadzenie wyprowadziło go poza obóz i ukamienowało go kamieniami, tak iż umarł, jak to Jehowa nakazał Mojżeszowi. 37  I Jehowa tak się odezwał do Mojżesza: 38  „Przemów do synów Izraela i powiedz im, żeby przez wszystkie swe pokolenia robili sobie frędzle na dolnym skraju swych szat i żeby nad frędzlami tego dolnego skraju umieszczali niebieski sznur:+ 39  ‚I będzie to dla was skraj z frędzlami, a ujrzawszy go, przypomnicie sobie wszystkie przykazania+ Jehowy i będziecie je spełniać, i nie wolno wam pójść za swoimi sercami i swoimi oczami,+ za którymi idziecie, uprawiając nierząd.+ 40  Chodzi o to, byście pamiętali i spełniali wszystkie moje przykazania, i naprawdę byli święci dla swego Boga.+ 41  Ja jestem Jehowa, wasz Bóg, który was wyprowadził z ziemi egipskiej, aby się okazać waszym Bogiem.+ Jam jest Jehowa, wasz Bóg’”.+

Przypisy