Filipian 4:1-23

4  A zatem, bracia moi umiłowani i utęsknieni, moja radości i korono,+ tak stójcie niewzruszenie+ w Panu, umiłowani.  Wzywam Ewodię i wzywam Syntychę, żeby były jednej myśli+ w Panu.  Owszem, proszę również ciebie, prawdziwy druhu we wspólnym jarzmie,+ dopomagaj tym niewiastom, które wraz ze mną walczyły ramię w ramię+ dla dobrej nowiny, razem z Klemensem oraz resztą moich współpracowników,+ których imiona+ są w księdze życia.+  Zawsze radujcie się w Panu.+ Raz jeszcze chcę powiedzieć: Radujcie się!+  Niech wasz rozsądek+ stanie się znany wszystkim ludziom. Pan jest blisko.+  O nic się nie zamartwiajcie,+ ale we wszystkim niech wasze gorące prośby zostaną przedstawione Bogu+ w modlitwie i błaganiu+ wraz z dziękczynieniem;  a pokój+ Boży, który przewyższa wszelką myśl, będzie strzegł waszych serc+ i władz umysłowych przez Chrystusa Jezusa.  W końcu, bracia, cokolwiek jest prawdziwe, cokolwiek zasługuje na poważne zainteresowanie, cokolwiek jest prawe, cokolwiek jest nieskalanie czyste,+ cokolwiek jest miłe, o czym tylko mówi się dobrze, jakakolwiek jest cnota i jakakolwiek jest rzecz chwalebna — to stale rozważajcie.+  Wprowadzajcie w czyn to, czego się nauczyliście, a także co przyjęliście i słyszeliście, i widzieliście w związku ze mną,+ a Bóg pokoju+ będzie z wami. 10  Wielce się raduję w Panu, że teraz wreszcie ożywiliście swoje myślenie o mnie;+ w gruncie rzeczy mieliście to na uwadze, ale brakowało wam sposobności. 11  Nie jakobym mówił, że jestem w nędzy, ja bowiem nauczyłem się we wszelkich warunkach poprzestawać na tym, co mam.+ 12  Umiem być skromnie zaopatrzony,+ umiem też mieć obfitość. We wszystkim oraz we wszelkich warunkach poznałem tajemnicę i tego, jak być nasyconym, i tego, jak głodować; jak mieć obfitość i jak cierpieć nędzę.+ 13  Do wszystkiego mam siłę dzięki temu, który mi udziela mocy.+ 14  Niemniej postąpiliście dobrze, stając się współuczestnikami+ mego ucisku.+ 15  Przecież wy, Filipianie, wiecie również, że na początku oznajmiania dobrej nowiny, gdy odszedłem z Macedonii, żaden zbór nie brał ze mną udziału w dawaniu i otrzymywaniu, oprócz was samych;+ 16  bo nawet do Tesaloniki i raz, i drugi przysłaliście mi coś na moje potrzeby. 17  Nie jakobym pilnie zabiegał o dar,+ ale pilnie zabiegam o owoc,+ który powiększa przychód na waszym koncie. 18  Mam jednak wszystkiego pod dostatkiem i mam obfitość. Jestem napełniony, gdyż otrzymałem od Epafrodyta+ rzeczy od was, miłą woń,+ ofiarę godną przyjęcia,+ podobającą się Bogu. 19  Z kolei Bóg+ mój według miary swego bogactwa+ w chwałę przez Chrystusa Jezusa w pełni zaspokoi wszelką waszą potrzebę.+ 20  A naszemu Bogu i Ojcu chwała na wieki wieków.+ Amen. 21  Przekażcie moje pozdrowienia+ każdemu świętemu w jedności+ z Chrystusem Jezusem. Bracia, którzy są ze mną, przesyłają wam pozdrowienia. 22  Przesyłają wam pozdrowienia wszyscy święci, a zwłaszcza ci z domu Cezara.+ 23  Życzliwość niezasłużona Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem, którego przejawiacie.+

Przypisy