Ezechiela 21:1-32

21  I jeszcze doszło do mnie słowo Jehowy, mówiące:  „Synu człowieczy, zwróć swe oblicze ku Jerozolimie i niech twoje słowa kapią+ ku świętym miejscom,+ i prorokuj przeciwko ziemi izraelskiej.+  I powiedz ziemi izraelskiej: ‚Tak rzekł Jehowa: „Oto jestem przeciw tobie+ i dobędę mego miecza z pochwy,+ i wytracę z ciebie prawego i niegodziwego.+  Po to, bym wytracił z ciebie prawego i niegodziwego, mój miecz wyjdzie z pochwy przeciwko wszelkiemu ciału od południa po północ.+  I wszelkie ciało będzie musiało poznać, że ja, Jehowa, dobyłem swego miecza z pochwy.+ Już tam nie powróci”’.+  „Ty zaś, synu człowieczy, wzdychaj i niech się trzęsą twe biodra.+ Gorzko wzdychaj na ich oczach.+  A gdy ci rzekną: ‚Z jakiego powodu wzdychasz?’,+ powiedz: ‚Z powodu pewnej wieści’.+ Bo nadejdzie,+ a każde serce stopnieje+ i wszystkie ręce opadną, każdym zaś duchem owładnie przygnębienie i wszystkie kolana będą ociekać wodą.+ ‚Oto nadejdzie+ i będzie musiało się stać’ — brzmi wypowiedź Wszechwładnego Pana, Jehowy”.  I jeszcze doszło do mnie słowo Jehowy, mówiące:  „Synu człowieczy, prorokuj i powiedz: ‚Oto, co rzekł Jehowa: „Powiedz: ‚Miecz, miecz!+ Został naostrzony,+ jest też wypolerowany. 10  Został naostrzony, by urządzono rzeź; został wypolerowany, aby nabrał połysku’”’”.+ „Alboż to mamy się wielce radować?”+ „‚Czy odrzuca berło+ mojego syna,+ tak jak odrzuca każde drzewo?+ 11  „‚I daje się go do wypolerowania, by trzymać go w ręce. On — miecz — został wyostrzony, on też został wypolerowany, by go dać w rękę zabójcy.+ 12  „‚Wołaj i wyj,+ synu człowieczy, bo on powstał przeciwko memu ludowi;+ jest przeciwko wszystkim naczelnikom Izraela.+ Ci, którzy zostali rzuceni pod miecz, byli z moim ludem.+ Dlatego uderz się w udo.+ 13  Dokonano bowiem sprawdzenia+ i cóż, jeśli odrzuca też berło?+ Już go nie będzie’+ — brzmi wypowiedź Wszechwładnego Pana, Jehowy. 14  „A ty, synu człowieczy, prorokuj i uderzaj dłonią w dłoń,+ a trzy razy ma być powtórzone ‚Miecz!’+ To miecz zabitych. To miecz zabitego, który jest wielki, i on ich okrąża.+ 15  Żeby serce topniało+ i żeby pomnożyć powalonych we wszystkich ich bramach,+ sprawię rzeź mieczem. Ach, jest uczyniony na połyskiwanie, wypolerowany na rzeź!+ 16  Okaż się ostry;+ idź w prawo! Zajmij pozycję; idź w lewo! Dokądkolwiek jest skierowane twoje oblicze! 17  A ja także uderzę dłonią o dłoń+ i uspokoję+ mą złość.+ Ja, Jehowa, rzekłem”. 18  I jeszcze doszło do mnie słowo Jehowy, mówiące: 19  „A ty, synu człowieczy, wyznacz sobie dwie drogi, którymi wejdzie miecz króla Babilonu.+ Obie mają wychodzić z jednego kraju, ma też być wyciosany drogowskaz;+ ma być wyciosany u wlotu drogi do miasta. 20  Wyznacz jedną drogę, którą miecz wejdzie przeciwko Rabbie+ synów Ammona, i jedną przeciwko Judzie, przeciwko warownej Jerozolimie.+ 21  Bo król Babilonu stanął na rozdrożu, na początku dwóch dróg, aby się uciec do wróżby.+ Potrząsnął strzałami. Zapytał przez terafim;+ przyjrzał się wątrobie. 22  W jego prawicy — wróżba na Jerozolimę, by ustawić tarany,+ by otwarto usta ku rzezi, by wydano dźwięk sygnału alarmowego,+ by ustawiono tarany naprzeciw bram, by usypać wał oblężniczy, by zbudować mur oblężniczy.+ 23  I w ich oczach stało się to jakby nieprawdziwą wróżbą+ — tym, którzy są z nimi związani przysięgami;+ i przywołuje on na pamięć przewinienie,+ żeby zostali schwytani.+ 24  „Dlatego tak rzekł Wszechwładny Pan, Jehowa: ‚Ponieważ przywodzicie na pamięć swoje przewinienie, jako że zostają odsłonięte wasze występki, aby były widziane wasze grzechy według wszystkich waszych postępków, i ponieważ się o was wspomina,+ zostaniecie pochwyceni ręką’.+ 25  „A co się tyczy ciebie, śmiertelnie ranny, niegodziwy naczelniku+ Izraela,+ którego dzień nadszedł w czasie końcowego przewinienia,+ 26  tak rzekł Wszechwładny Pan, Jehowa: ‚Usuń zawój i zdejmij koronę.+ To nie będzie takie samo.+ Wynieś wysoko to, co niskie,+ a poniż wyniosłego.+ 27  Ruinę, ruinę, ruinę z tego uczynię.+ A co się jej tyczy, niechybnie stanie się niczyja, aż przyjdzie ten, do którego należy tytuł prawny,+ i jemu to dam’.+ 28  „A ty, synu człowieczy, prorokuj i powiedz: ‚Oto, co Wszechwładny Pan, Jehowa, rzekł o synach Ammona oraz o ich zniewagach’. I powiedz: ‚Miecz, miecz dobyty na rzeź, wypolerowany, żeby pożerał, żeby błyszczał,+ 29  ponieważ oni widzą dla ciebie ułudę, ponieważ wróżą ci kłamstwo,+ aby cię położyć na szyjach ludzi pozabijanych, niegodziwców, których dzień nadszedł w czasie końcowego przewinienia.+ 30  Włóż go z powrotem do pochwy. Będę cię sądził na miejscu, gdzie zostałaś stworzona, w kraju twego pochodzenia.+ 31  I wyleję na ciebie moje potępienie. Dmuchnę na ciebie ogniem mego strasznego gniewu+ i oddam cię w ręce ludzi bezrozumnych, rzemieślników zguby.+ 32  Staniesz się paliwem dla ognia.+ Twoja krew będzie pośrodku kraju. Nie będzie się o tobie wspominać, bo ja, Jehowa, rzekłem’”.+

Przypisy