Estery 9:1-32

9  A dwunastego miesiąca, to jest miesiąca Adar,+ jego trzynastego dnia, kiedy miało być wykonane słowo króla i jego prawo,+ w dniu, którego wyczekiwali nieprzyjaciele Żydów, aby nad nimi wziąć górę, nastąpiła całkowita zmiana, tak iż to Żydzi wzięli górę nad tymi, którzy ich nienawidzili.+  Żydzi zgromadzili się+ w swych miastach we wszystkich prowincjach króla Aswerusa,+ aby podnieść rękę na tych, którzy pragnęli ich krzywdy,+ i ani jeden człowiek im się nie opierał, albowiem strach+ przed nimi padł na wszystkie ludy.  A wszyscy książęta+ prowincji i satrapowie,+ i namiestnicy, i zajmujący się sprawami+ królewskimi wspierali Żydów, gdyż padł na nich strach+ przed Mardocheuszem.  Mardocheusz bowiem był wielki+ w domu króla i jego sława+ rozchodziła się po wszystkich prowincjach, gdyż mąż Mardocheusz stawał się coraz większy.+  I Żydzi rozgromili wszystkich swych nieprzyjaciół, wytracając ich mieczem+ oraz zabijając ich i niszcząc, i postępowali według swego upodobania z tymi, którzy ich nienawidzili.+  Żydzi zabijali też na zamku w Suzie+ i zgładzono pięciuset mężów.  Również Parszandatę i Dalfona, i Aspatę,  i Poratę, i Adalię, i Aridatę,  i Parmasztę, i Arisaja, i Aridaja, i Wajzatę, 10  dziesięciu synów+ Hamana,+ syna Hammedaty, który był wrogi Żydom,+ pozabijali; lecz po łupy+ nie wyciągnęli swej ręki. 11  Tego dnia dotarła do króla liczba zabitych na zamku w Suzie. 12  I powiedział król do królowej Estery:+ „Żydzi zabijali na zamku w Suzie+ i zgładzonych zostało pięciuset mężów i dziesięciu synów Hamana. Cóż uczynili w pozostałych prowincjach królewskich?+ I jaka jest twa prośba? Niech i to będzie ci dane.+ I jakie jest twoje dalsze życzenie?+ Niech się spełni”. 13  Na to Estera rzekła: „Jeżeli król uzna to za dobre,+ niech również jutro będzie dane Żydom, którzy są w Suzie, postąpić zgodnie z prawem na dzień dzisiejszy;+ i niech dziesięciu synów Hamana zostanie powieszonych na palu”.+ 14  I król kazał tak zrobić.+ Wówczas wydano w Suzie prawo, a dziesięciu synów Hamana powieszono. 15  A Żydzi, którzy byli w Suzie, zgromadzili się także czternastego+ dnia miesiąca Adar i zabili w Suzie trzystu mężów; lecz po łupy nie wyciągnęli ręki.+ 16  Pozostali zaś Żydzi, którzy byli w prowincjach królewskich,+ zgromadzili się i powstano w obronie własnych dusz,+ i mszczono się+ na nieprzyjaciołach, i zabito siedemdziesiąt pięć tysięcy spośród tych, którzy ich nienawidzili; lecz po łupy nie wyciągnięto ręki — 17  trzynastego dnia miesiąca Adar; natomiast czternastego dnia tego miesiąca odpoczywano i uczyniono go dniem ucztowania+ i wesela.+ 18  A Żydzi, którzy byli w Suzie, zgromadzili się dnia trzynastego+ i czternastego; piętnastego zaś odpoczywano i uczyniono go dniem ucztowania i wesela.+ 19  Dlatego żydowscy wieśniacy, zamieszkujący miasta odległych okręgów, czynili dzień czternasty miesiąca Adar+ dniem pomyślności,+ weselenia się+ i ucztowania, i posyłania sobie nawzajem porcji żywności.+ 20  A Mardocheusz+ spisał te rzeczy i porozsyłał spisane dokumenty do wszystkich Żydów, którzy byli we wszystkich prowincjach+ króla Aswerusa, tych bliskich i tych dalekich, 21  aby nałożyć na nich obowiązek+ stałego obchodzenia czternastego dnia miesiąca Adar i piętnastego dnia tego miesiąca — co roku, 22  według dni, w których Żydzi odpoczęli od swych nieprzyjaciół,+ i miesiąca, który się dla nich przemienił ze smutku w radość i z żałoby+ w dzień pomyślności, aby je obchodzono jako dni ucztowania i weselenia się, i posyłania sobie nawzajem porcji żywności+ i darów ubogim.+ 23  I Żydzi przyjęli to, co już zaczęli czynić i o czym napisał im Mardocheusz. 24  Gdyż Haman,+ syn Hammedaty,+ Agagity,+ który był wrogi+ wszystkim Żydom, uknuł plan przeciwko Żydom, aby ich zgładzić,+ i kazał rzucać pur,+ to jest los,+ aby ich niepokoić i zgładzić. 25  Lecz gdy Estera przyszła przed oblicze króla, oznajmił on za pomocą spisanego dokumentu:+ „Niech nikczemny spisek,+ który on uknuł przeciwko Żydom, wróci na jego głowę”;+ i powieszono go oraz jego synów na palu.+ 26  Dlatego nazwano te dni Purim, od nazwy pur.+ Toteż zgodnie ze wszystkimi słowami tego listu+ i w związku z tym, co widzieli i co ich spotkało, 27  Żydzi przyjęli oraz nałożyli na siebie i na swe potomstwo, i na wszystkich przyłączających się do nich+ — tak by to nie zanikło — obowiązek stałego obchodzenia tych dwóch dni stosownie do tego, co zostało o nich napisane, i zgodnie z ich wyznaczonym czasem, co roku. 28  A dni te mają być wspominane i obchodzone przez każde pokolenie, każdą rodzinę, każdą prowincję i każde miasto, i te dni Purim nie mają zaniknąć wśród Żydów, a ich upamiętnianie+ nie ma ustać pośród ich potomstwa. 29  A królowa Estera, córka Abichaila,+ i Żyd Mardocheusz napisali jeszcze z całą dobitnością, aby potwierdzić ten drugi list dotyczący Purim. 30  Następnie rozesłał on spisane dokumenty do wszystkich Żydów w stu dwudziestu siedmiu prowincjach,+ w całym państwie Aswerusa,+ ze słowami pokoju i prawdy,+ 31  aby potwierdzić obowiązywanie tych dni Purim w ich wyznaczonym czasie, tak jak im nakazał Żyd Mardocheusz i królowa Estera+ oraz jak przyjęli na swą duszę i na swe potomstwo,+ sprawy postów+ i swego wołania o pomoc.+ 32  A słowa Estery potwierdziły te sprawy związane z Purim+ i zapisano to w księdze.

Przypisy