Przysłów 31:1-31

31  Słowa króla Lemuela, ważkie orędzie,+ które ku skorygowaniu przekazała mu matka:+  Cóż mówię, synu mój, i cóż, synu mego łona,+ i cóż, synu mych ślubów?+  Nie oddawaj swej energii życiowej kobietom+ ani swych dróg temu, co prowadzi do zagłady królów.+  Nie królom, Lemuelu, nie królom pić wino ani wysokim urzędnikom mówić: „Gdzie jest odurzający napój?”,+  żeby któryś nie pił i nie zapomniał, co ustanowiono, i nie wypaczył sprawy żadnego z synów uciśnienia.+  Dajcie odurzający napój ginącemu,+ a wino zgorzkniałym na duszy.+  Niechaj taki pije i zapomni o swym ubóstwie, i niech już nie pamięta o swym zmartwieniu.  Otwórz usta w obronie niemego,+ w sprawie wszystkich, którzy przemijają.+  Otwórz usta, sądź w prawości i broń sprawy uciśnionego oraz biednego.+ א [ʼAlef] 10  Żonę dzielną któż znajdzie?+ Wartość jej daleko większa niż korali. ב [Bet] 11  Ufa jej serce tego, kto ją ma, i nie brakuje żadnego zysku.+ ג [Gimel] 12  Odpłaca mu dobrem, a nie złem, przez wszystkie dni swego życia.+ ד [Dalet] 13  Stara się o wełnę oraz len i pracuje nad wszystkim, co sprawia rozkosz jej rękom.+ ה [He] 14  Jest jak okręt kupiecki.+ Z daleka sprowadza swą żywność. ו [Waw] 15  Wstaje też, gdy jeszcze jest noc,+ i daje pokarm swym domownikom, a wyznaczony dział swym dziewczętom.+ ז [Zajin] 16  Myśli o polu i je nabywa;+ z owocu swoich rąk sadzi winnicę.+ ח [Chet] 17  Przepasuje swe biodra siłą i wzmacnia swe ramię.+ ט [Tet] 18  Wyczuwa, że jej poczynania handlowe są dobre; jej lampa w nocy nie gaśnie.+ י [Jod] 19  Ręce swoje wyciąga po przęślicę i jej ręce trzymają wrzeciono.+ כ [Kaf] 20  Dłoń swą wysuwa ku uciśnionemu, a swe ręce wyciąga do biednego.+ ל [Lamed] 21  Nie boi się o swych domowników, jeśli chodzi o śnieg, bo wszyscy jej domownicy są ubrani w podwójne szaty.+ מ [Mem] 22  Sporządza sobie nakrycia.+ Jej odzienie jest z lnu i wełny barwionej czerwonawą purpurą.+ נ [Nun] 23  Ten, kto ją ma,+ jest znany w bramach,+ gdy zasiada ze starszymi kraju. ס [Samek] 24  Zrobiła nawet szaty spodnie+ i je sprzedawała, a pasy dała kupcom. ע [Ajin] 25  Siła i wspaniałość są jej odzieniem;+ i śmieje się z dnia przyszłego.+ פ [Pe] 26  Z mądrością otwiera swe usta,+ a na jej języku+ jest prawo lojalnej życzliwości. צ [Cade] 27  Czuwa nad biegiem spraw w swoim domu i nie je chleba lenistwa.+ ק [Kof] 28  Jej synowie wstają i zwą ją szczęśliwą;+ powstaje ten, który ją ma — i ją wysławia.+ ר [Resz] 29  Wiele córek+ dzielnie sobie poczyna, ale ty przewyższasz je wszystkie.+ ש [Szin] 30  Wdzięk bywa fałszywy,+ a uroda — próżna;+ lecz niewiasta, która boi się Jehowy — ta zapewnia sobie sławę.+ ת [Taw] 31  Dajcie jej z owocu jej rąk+ i niech dzieła jej nawet w bramach ją sławią.+

Przypisy